Ο Κόρμπιν εκπροσωπεί την προσπάθεια για κάτι νέο
Η Χίλαρι Γουέινραϊτ, αρχισυντάκτρια του περιοδικού Red Pepper και ακτιβίστρια, βρέθηκε στην Αθήνα, όπου μίλησε στη Μπιενάλε Αθήνας. Εκμεταλλευτήκαμε την παρουσία της για να μάθουμε για τις εξελίξεις στο Εργατικό Κόμμα, μετά την εκλογή του Τζέρεμι Κόρμπιν, όπως και τις διεργασίες στη βρετανική αριστερή. Επ’ ευκαιρία, μιλήσαμε και για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και την υπόλοιπη ευρωπαϊκή αριστερά.
Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου
Υποστήριξες την καμπάνια του Τζέρεμι Κόρμπιν, όπως έκαναν και πολλοί αριστεροί, παρότι δεν είσαι μέλος του Εργατικού Κόμματος. Τι αλλαγές μπορεί να φέρει η νέα ηγεσία;
Ο Κόρμπιν εκπροσωπεί την προσπάθεια για κάτι νέο. Δεν έχει την ψευδαίσθηση πως το Εργατικό Κόμμα θα μετασχηματιστεί σε αριστερό κόμμα, που θα κερδίσει τις εθνικές εκλογές και θα χρησιμοποιήσει το κράτος για να εισάγει το σοσιαλισμό. Πάντα κατανοούσε αυτό που θα αποκαλούσα «μεταμορφωτική πολιτική» και πως η αλλαγή έρχεται μέσα από δημιουργικούς αγώνες/πρωτοβουλίες για βιομηχανική και οικονομική δημοκρατία, και όχι μόνο μέσω των διαδηλώσεων και των διαμαρτυριών εναντίον του κυβερνώντος κόμματος. Ο Κόρμπιν προέρχεται από τη γενιά που γαλουχήθηκε από τα κοινωνικά κινήματα και αυτό επηρέασε την καμπάνια του, που στόχο δεν είχε μόνο να αλλάξει το Εργατικό Κόμμα αλλά να διευρύνει τους ορίζοντές του και να χαράξει νέες πολιτικές.
Αφορμή ψάχνουν για την ανατροπή του Κόρμπιν
Θα μπορούσαμε να πούμε πως η εκλογή του Κόρμπιν σηματοδοτεί μια νέα εποχή για την Αγγλία;
Όχι απαραίτητα, αλλά ελπίζουμε πως θα συμβεί αυτό. Είναι απαραίτητο να συνδεθεί αυτή η στιγμή με ό,τι συμβαίνει στην Ευρώπη. Άλλωστε, ο Τζέρεμι αντιμετωπίζει τεράστιες εσωκομματικές δυσκολίες, όπως και την εχθρική στάση των ΜΜΕ.
Γράφεται στον βρετανικό Τύπο πως εάν βρεθούν 47 βουλευτές του Εργατικού Κόμματος και ζητήσουν νέες εκλογές, τότε θα μπορέσουν να ανατρέψουν τον Κόρμπιν. Υπάρχει τέτοια περίπτωση;
Είναι σαφώς ένα ισχυρό χαρτί στα χέρια της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος. Είναι έξαλλοι με αυτή την ανατροπή και αναζητούν κάθε πιθανό τρόπο να απαλλαγούν από αυτόν. Όμως, πρέπει να περιμένουν μέχρι τις εκλογές του ερχόμενου Μαΐου ή τουλάχιστον μια βάσιμη δικαιολογία για να καταθέσουν μομφή. Άλλωστε, κατανοούν πως αυτή τη στιγμή ο Κόρμπιν έχει ισχυρή στήριξη και αν γινόντουσαν τώρα εκλογές θα επανεκλεγόταν με ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό και θα φαίνονταν ηλίθιοι και σφόδρα ηττημένοι.
Ο Κόρμπιν παίρνει θέση ενάντια στο πυρηνικό πρόγραμμα, τον πόλεμο και τις ιδιωτικοποιήσεις. Αυτά δεν περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα του Εργατικού Κόμματος. Πιστεύεις ότι θα μπορέσουν τέτοιες θέσεις να περιληφθούν στις θέσεις του κόμματος;
Η συζήτηση αυτή τη στιγμή δεν αφορά το πρόγραμμα του κόμματος, αλλά πως αυτές οι θέσεις θα προκαλέσουν καμπάνιες ή ακόμα και κινήματα. Ο τρόπος εκλογής του Κόρμπιν είναι ενθαρρυντικός στο ότι μπορεί να αναγεννηθούν αυτά τα κινήματα και να έρθουν και πάλι στο προσκήνιο αυτά τα αιτήματα.
Προς ένα εκλογικό συμμαχικό σχήμα;
Το περασμένο Σαββατοκύριακο η Αριστερή Ενότητα (Left Unity) θα συζητούσε το ενδεχόμενο συνασπισμού με το Εργατικό Κόμμα. Άλλωστε, 400 από τα 1.500 μέλη της αποχώρησαν από την Αριστερή Ενότητα και εντάχθηκαν στο Εργατικό Κόμμα. Η συζήτηση περί συνασπισμού ή ακόμα και ένταξης στο Εργατικό Κόμμα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση;
Τα μέλη της Αριστερής Ενότητας είναι ένας προς ένας αξιόλογα και αξιοθαύμαστα, όμως το σχήμα δεν έχει ισχυρή θέση στην κοινωνία, ούτε καν στην Αριστερά. Πρόκειται για ακτιβιστές που αποχώρησαν από άλλα κόμματα της Αριστεράς και θέλησαν να φτιάξουν μια νέα πολιτική στέγη. Γι’ αυτό νομίζω πως η Αριστερή Ενότητα δεν θα μπορέσει να κρατηθεί ενιαία για πολύ ακόμα. Η Αριστερή Ενότητα δεν έχει τη μορφή κόμματος, αλλά δικτύου και δεν διεκδικεί κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Η ένταξή τους στο Εργατικό Κόμμα ως τάση δεν θα μπορούσε να έχει αποτελέσματα, καθώς δεν θα μπορούσαν ποτέ να ενταχθούν σε αυτό το κόμμα και να αποκτήσουν ισχυρή θέση και ταυτότητα. Η καλύτερη, κατά τη γνώμη μου, λύση είναι να συνασπιστούν με το Εργατικό Κόμμα στις μάχες που έρχονται, διατηρώντας την αυτονομία τους.
Θεωρείς λύση τη δημιουργία ενός συμμαχικού εκλογικού σχήματος, όπως ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ; Άλλωστε, ήδη οι Πράσινοι δήλωσαν την πρόθεσή τους σε μια τέτοια εκδοχή.
Νομίζω πως η αρχή θα μπορούσε να γίνει μ’ ένα εκλογικό συμμαχικό σχήμα. Όπως ξέρετε το εκλογικό σύστημα της Αγγλίας είναι πολύ άδικο για τα μικρά κόμματα και γι’ αυτό οι Πράσινοι κατάφεραν να εκλέξουν μόλις έναν βουλευτή στις προηγούμενες εκλογές. Θεωρώ πως το Εργατικό Κόμμα θα πρέπει να συμμαχήσει με τους Πράσινους, όπως και με τα αριστερά κόμματα της Σκωτίας και της Ουαλίας ενόψει των εκλογών του Μαΐου. Άλλωστε, επειδή ο Κόρμπιν δεν έχει συμμαχίες εντός του κόμματός του, θα πρέπει να δημιουργήσει συμμαχίες με την Αριστερά.
Όλοι έχουν στραμμένο το βλέμμα τους στις εκλογές στην Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία και την Αγγλία. Πλέον έχουμε τη δυνατότητα να μιλάμε για μια ισχυρή αριστερά;
Η αλλαγή ξεκίνησε το 2011, με τα κινήματα των πλατειών. Η νίκη του Κόρμπιν πρέπει να αναζητήσει τις ρίζες της σ’ εκείνη την περίοδο. Όμως, τα κινήματα αυτά άνοιξαν το δρόμο, αλλά η διαδικασία αλλαγής συνεχώς εξελίσσεται. Και γι’ αυτό πρέπει να διδαχτούμε από τα παθήματά σας, να αναλύσουμε με σοβαρούς όρους τι πήγε στραβά στην Ελλάδα. Πρέπει να κατανοήσουμε πώς θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε τη δυναμική των κινημάτων για αλλαγή, στην προσπάθειά μας να κερδίσουμε την εξουσία. Αυτό δεν έγινε κατορθωτό στην Ελλάδα, ούτε στην Ισπανία, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ και το Ποδέμος χάνουν μέρος της κοινωνικής αποδοχής τους. Και δεν πρέπει να αγνοούμε αυτά τα σημάδια, αλλά να εργαστούμε πάνω σε αυτά και να τα αντιστρέψουμε.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ
Αναφέρθηκες στα διδάγματα που πρέπει να πάρουμε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορούσες να το συζητήσουμε λίγο;
Πρέπει όλοι μαζί, σε πανευρωπαϊκό επίπε��ο, να αναλύσουμε και να στοχαστούμε πάνω στα λάθη και τα σωστά της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Παρακολουθήσαμε από πολύ κοντά τη γέννηση και την εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ, βοηθήσαμε με τις μικρές μας δυνάμεις στην ανέλιξή του. Η ήττα που υπέστη δεν πρέπει να μας αποστασιοποιήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να μας διδάξει. Η αντιμετώπιση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μας έδειξε πέρα από κάθε αμφιβολία το σκληρό πρόσωπό της, την ίδια στιγμή που φάνηκε πως ίσως είχαμε υπερεκτιμήσει τις δυνατότητες μίας μόνο κυβέρνησης απέναντι σε ολόκληρη την Ευρώπη. Από την άλλη, πρέπει να δούμε τις δυνατότητες που έχει ένα κόμμα της αριστεράς όταν κερδίζει την κυβέρνηση, προκειμένου να συντηρήσει τις σχέσεις του με τα κοινωνικά κινήματα.
Ασκήθηκε κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ όταν κάλεσε στην πανελλαδική απεργία ή όταν δήλωσε συμμετοχή σε κινητοποιήσεις ενάντια στο φράχτη του Έβρου. Μάλιστα, ορισμένοι έκριναν πως δεν δικαιούται να συμμετέχει σε αυτά, από τη στιγμή που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει μια συγκεκριμένη πολιτική. Ποια η γνώμη σου;
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ασκεί αμυντική πολιτική και δεν παλεύει για το μετασχηματισμό της κοινωνίας. Για να είμαι δίκαιη, πιστεύω πως ο στόχος της είναι ο μετασχηματισμός, όμως αυτή τη στιγμή φαίνεται πως είναι υπεράνω των δυνάμεών της και γι’ αυτό ασκεί αμυντική πολιτική. Είναι επιτακτική η ανάγκη ανασυγκρότησης του κόμματος, η επανασύνδεσή του με τα κοινωνικά κινήματα, αλλά και η συνδρομή του στο να ξαναφτιαχτούν τα κινήματα. Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να υπάρξει ισχυρή στήριξη, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, διαφορετικά ποτέ δεν θα καταφέρουμε να φέρουμε την αλλαγή που οραματιζόμαστε. Και επαναλαμβάνω, πρέπει όλοι να μάθουμε από τα παθήματα του ΣΥΡΙΖΑ, διαφορετικά θα τα δούμε να επαναλαμβάνονται στην Ισπανία, την Πορτογαλία και αλλού.
•
