Ο Εοϊν Ο’ Μπρόιν ηγετικό στέλεχος του Σιν Φέιν, συγγραφέας και καθηγητής πολιτικής θεωρίας που ειδικεύεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την οικονομική πολιτική, μιλάει στην Εποχή για τις επιπτώσεις των πολιτικών λιτότητας στην Ιρλανδία, την αντίσταση του ιρλανδικού λαού, τις θέσεις και την επιρροή του Σιν Φέιν, περιγράφοντας τα περιθώρια και τους τρόπους αμφισβήτησης του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος στην Ευρώπη.
Τη συνέντευξη πήρε
ο Δημήτρης Γκιβίσης
Το Σιν Φέιν διατηρεί την δυναμική του. Πού το αποδίδεις αυτό;
Υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι για αυτό. Ο πρώτος είναι η έντονη αντίθεσή μας στη λιτότητα είτε προέρχεται από τις Βρυξέλλες, είτε από το Λονδίνο και το Δουβλίνο. Ο δεύτερος είναι η θετική εναλλακτική λύση του κοινωνικού και οικονομικού προγράμματός μας, που πηγαίνει πέρα από την απλή αντίθεση στη λιτότητα και δείχνει στους ανθρώπους ότι υπάρχει καλύτερος και δικαιότερος τρόπος. Ο τρίτος είναι η πολύ ισχυρή εκπροσώπηση των κοινοτήτων μας στη βάση. Έχουμε διπλασιάσει την υποστήριξή του κόσμου από το 10% το 2011 σε 20% σήμερα και ενώ δεν έχουμε ακόμα την ημερομηνία των επόμενων κοινοβουλευτικών εκλογών, υπάρχει η δυνατότητα για πρώτη φορά στην ιστορία της νότιας Ιρλανδίας, να εκλεγεί μια αριστερή κυβέρνηση στο Δουβλίνο.
Τι γίνεται με το χρέος της Ιρλανδίας;
Ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ της νότιας Ιρλανδίας δε μειώνεται. Έχει φτάσει σχεδόν στο 120% και παραμένει εκεί. Το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους μας είναι περίπου 8 δισεκατομμύρια ευρώ, που είναι το ένα τέταρτο των ετήσιων φορολογικών εσόδων. Υπάρχουν δύο πολύ σημαντικά τμήματα του δημόσιου χρέους, που έχουν τις ρίζες τους στην κοινωνικοποίηση του τραπεζικού χρέους από την τρέχουσα και από την προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτό το χρέος δεν είναι δημόσιο, έχει αντιδημοκρατικά φορτωθεί στο κράτος. Το Σιν Φέιν θέλει να ανοίξει εκ νέου το θέμα των γραμματίων, για να βρούμε έναν τρόπο να πάρουμε αυτό το βάρος από το κράτος. Θέλουμε επίσης να απευθυνθούμε στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας για την αναδρομική ανακεφαλαιοποίηση των άλλων τραπεζών. Αυτές οι κινήσεις έχουν οικονομικό νόημα, καθώς θα μειώσουν το χρέος μας ως ποσοστό του ΑΕΠ και θα ενισχύσουν τη μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους. Έχουν επίσης ηθικό νόημα, καθώς αυτά τα χρέη δε δημιουργήθηκαν από το λαό και συνεπώς δε θα πρέπει να πληρώνονται απ’ αυτόν. Δυστυχώς, η σημερινή κυβέρνηση στο Δουβλίνο απορρίπτει τις δύο αυτές προτάσεις και παραμένει προσηλωμένη στη θέση της, που είναι ότι όλα τα χρέη θα πρέπει να καταβληθούν από τη σημερινή και από τις μελλοντικές γενιές.
Το Σιν Φέιν, ο ΣΥΡΙΖΑ και το νέο τοπίο
Οι εκλογές στην Ελλάδα, η δυναμική του Ποδέμος και η δημοσκοπική άνοδος του Σιν Φέιν μπορούν να προκαλέσουν ρωγμές στο νεοφιλελεύθερο πυρήνα της ευρωζώνης;
Απολύτως! Θα ήταν πολύ μοιρολατρικό να δεχθούμε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Πρέπει, όμως, να είμαστε προσεκτικοί, καθώς αυτή θα είναι μια μακρά και σκληρή μάχη. Θα περιλαμβάνει κάποιους δυσάρεστους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις τακτικής, αλλά με δυναμικές λαϊκές κινητοποιήσεις και εκλογικές νίκες μπορούμε να αρχίσουμε να αντιστρέφουμε τις τελευταίες δεκαετίες του νεοφιλελευθερισμού, αρχίζοντας τη διαδικασία οικοδόμησης μιας κοινωνικά δίκαιης και οικονομικά βιώσιμης Ευρώπης.
Πώς αντιμετωπίζετε σήμερα το πρόγραμμα της ευρωζώνης και τι περιθώρια θεωρείς ότι έχει μια περιφερειακή χώρα, όπως η Ιρλανδία, ν’ αντισταθεί στις απαιτήσεις των Βρυξελών και του Βερολίνου;
Το Σιν Φέιν, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν αντίθετο με την ένταξη στο ευρώ, αλλά κατανοούμε επίσης ότι η έξοδος από το ευρώ τώρα θα περιλαμβάνει πάρα πολλούς κινδύνους και ακόμη μεγαλύτερα δεινά για τους πολίτες. Για το λόγο αυτό πιστεύουμε ότι η σωστή επιλογή είναι να παραμείνουμε στην Ευρωζώνη, αλλά με μια διαφορετική κοινωνική, οικονομική και νομισματική πολιτική. Φυσικά, μία χώρα μόνη της δεν μπορεί να το καταφέρει αυτό δεδομένης της σφοδρότητας των δυνάμεων εναντίον μας. Γι’ αυτό πρέπει να εκλεγούν σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, και εντός της ευρωζώνης, προοδευτικές κυβερνήσεις. Αυτό δεν θα είναι εύκολο και θα πάρει χρόνο, αλλά το Σιν Φέιν πιστεύει ότι είναι η καλύτερη οδός για την έξοδο από τη σημερινή κρίση. Είναι ένας δρόμος, που θα περιλαμβάνει όχι μόνο τις νέες συμφωνίες για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, αλλά και αλλαγές στους παράλογους δημοσιονομικούς κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως επίσης και νέες πολιτικές για τη δημιουργία μιας κοινωνικά και οικολογικά βιώσιμης ανάπτυξης, που θα παρέχει καλά αμειβόμενες και ασφαλείς θέσεις εργασίας και υψηλής ποιότητας δημόσιες υπηρεσίες για όλους.
Πώς κρίνεις τις διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης;
Είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε ακριβώς τι συμβαίνει από τέτοια απόσταση. Η στάση που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ κατά της λιτότητας, δεν είναι απλώς ένα ζήτημα που αφορά τους Έλληνες, αλλά μας επηρεάζει όλους. Ο Τσίπρας, ο Βαρουφάκης και οι συνάδελφοί τους στην κυβέρνηση έχουν την υποστήριξή μας στις προσπάθειές τους. Είναι επίσης σαφές ότι οι «θεσμοί» και οι κυβερνήσεις της λιτότητας σκόπιμα προσπαθούν να θολώσουν τις διαπραγματεύσεις με αρνητικές διαρροές και παραπληροφόρηση. Παρακολουθούμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις, και υποστηρίζουμε δημόσια τον ελληνικό λαό και τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνησή του στα ιρλανδικά μέσα ενημέρωσης.
Άδικη οικονομική ανάκαμψη
Ποια είναι η κατάσταση στην Ιρλανδία;
Στον νότο της Ιρλανδίας βιώνουμε μια βαθιά άδικη και δύο βαθμίδων οικονομική ανάκαμψη. Από την μία πλευρά, οι μακροοικονομικοί δείκτες εμφανίζονται θετικοί, η ανεργία μειώνεται, η απασχόληση αυξάνεται, η ανάπτυξη επέστρεψε στην οικονομία και σύμφωνα με την κυβέρνηση η εποχή της λιτότητας έχει τελειώσει. Αλλά για την πλειοψηφία του πληθυσμού η λιτότητα εξακολουθεί να είναι μια καθημερινή πραγματικότητα. Ναι, δημιουργούνται θέσεις εργασίας αλλά η πλειοψηφία τους είναι χαμηλόμισθες και επισφαλούς εργασίας. Οι μισθοί πέφτουν ενώ το κόστος ζωής αυξάνεται. Η κρίση στον τομέα της στέγασης, της υγείας, της εκπαίδευσης, της φροντίδας των παιδιών και των κοινωνικών υπηρεσιών συνεχίζεται, καθώς λιγότερο προσωπικό και μικρότεροι προϋπολογισμοί προσπαθούν να ικανοποιήσουν περισσότερους ανθρώπους και αυξανόμενες ανάγκες. Η φτώχεια και η παιδική φτώχεια αυξάνονται, όπως επίσης η έλλειψη στέγης και οι κατασχέσεις των σπιτιών. Έτσι, ενώ για το 30% του πληθυσμού τα πράγματα αρχίζουν να βελτιώνονται, αν και πολύ αργά, για τη συντριπτική πλειοψηφία η κατάσταση παρουσιάζει στασιμότητα ή σε ορισμένες περιπτώσεις επιδεινώνεται. Στο βόρειο τμήμα, η επιβαλλόμενη από τη βρετανική κυβέρνηση λιτότητα, έχει δημιουργήσει μια πολιτική κρίση με πολύ ρεαλιστική πιθανότητα, να καταρρεύσει η κυβέρνηση που καθιερώθηκε ως μέρος της ειρηνευτικής συμφωνίας του 1998. Εν τω μεταξύ, στους δρόμους, τόσο στο Νότο όσο και στον Βορρά, οι κινητοποιήσεις ενάντια στη λιτότητα αυξάνονται, και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι επερχόμενες γενικές εκλογές στο Δουβλίνο θα είναι οι πιο ενδιαφέρουσες των τελευταίων δεκαετιών, με δυνατότητα μιας πραγματικής αλλαγής στην εκλογική αναμέτρηση.
