Συνέντευξη με τον Γιώργο Διάκο, μέλος της Γραμματείας του Κ.Σ. της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ

Μία αριστερή οργάνωση νεολαίας οφείλει να παλεύει ενάντια στην ανεργία
Λίγες εβδομάδες πριν το 1ο συνέδριο της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ συνομιλούμε με τον Γιώργο Διάκο για τα επίδικα του συνεδρίου και την οργανωτική προσπάθεια της οργάνωσης, μετά και την περσινή δεύτερη συνδιάσκεψή της

neolaia

 

Τη συνέντευξη πήρε ο Βασίλης Ρόγγας

To 1o συνέδριο της οργάνωσής σας διεξάγεται από τις 6 έως τις 9 Απριλίου. Φαίνεται, όμως, πως έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις και από τη Νεολαία ΠΑΣΟΚ και το γραφείο τύπου της Νέας Δημοκρατίας. Τι ακριβώς συμβαίνει με το ερωτηματολόγιο;
Το ερωτηματολόγιο αποτελεί μια κοινωνιολογική έρευνα που στόχο έχει να σκιαγραφήσει το πολιτικό προφίλ των ανθρώπων που επισκέπτονται την ιστοσελίδα μας για το συνέδριο και ενδεχομένως ενδιαφέρονται να έρθουν σε επαφή με την οργάνωσή μας. Οι ερωτήσεις αφορούν, ανάμεσα σε άλλα, κοινωνικές και πολιτικές συμπεριφορές, που δεν απηχούν φυσικά τις δικές μας θέσεις και επιλογές, αλλά τις παρατηρούμε να συμβαίνουν γύρω μας.
Από ‘κει και πέρα, χαιρόμαστε που η καμπάνια για το συνέδριο της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί τις αντιδράσεις των καθεστωτικών κομμάτων και των Νεολαιών τους, της ΟΝΝΕΔ και της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, που αυτοπαρουσιάζονται ως εγγυητές του πολιτικού πολιτισμού, ενώ είναι γνωστή η ιστορία τους στη βία, τον τραμπουκισμό και τα μπραβιλίκια.

Ο προσυνεδριακός διάλογος ολοκληρώνεται αυτό τον καιρό. Ποια είναι τα κύρια σημεία που εντοπίζετε πως τα μέλη σας ζητούν να δοθεί περισσότερη έμφαση; Υπάρχουν προτάσεις από μέλη που δεν συμπεριλαμβάνονται στις θέσεις του Κεντρικού Συμβουλίου;
Τα κύρια σημεία που φαίνεται να υπάρχει ανάγκη μεγαλύτερης έμφασης είναι οι προγραμματικές θέσεις και διεκδικήσεις μας για το αμέσως επόμενο διάστημα. Να διευρυνθούν, να γίνουν πιο συγκεκριμένες. Υπάρχουν προτάσεις από μέλη μας για τον εμπλουτισμό των Θέσεων σχετικά με την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, τα δικαιώματα των ΑμεΑ, τους νέους αγρότες, τον αθλητισμό, το στρατό, την ψυχική υγεία κλπ.
Ακόμα, συζητιέται αρκετά το πώς βλέπουμε τη σχέση της οργάνωσής μας με το κόμμα και την κυβέρνηση, ποιος είναι ο δικός μας ρόλος. Αλλά και το ζήτημα του πώς μπορούμε να οργανώσουμε καλύτερα την κοινωνική μας παρέμβαση, να απευθυνθούμε μαζικά στο νέο κόσμο, να «σπάσουμε» τη λογική του ατομικού δρόμου κλπ.

Το τρίπτυχο της παρέμβασης

Στις θέσεις του απερχόμενου ΚΣ έχετε κωδικοποιήσει προτάσεις για την εργασία, την παιδεία και τα κοινωνικά δικαιώματα της νεολαίας. Πιστεύεται πως αυτές είναι οι κύριες θεματικές με τις οποίες πρέπει να καταπιαστεί η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ έπειτα από το συνέδριο; Έχετε σκεφτεί τρόπους περαιτέρω επικοινωνίας των θέσεών σας με τη νεολαία;
Ναι, σε γενικές γραμμές το τρίπτυχο αυτό ορίζει τα βασικά πεδία της παρέμβασής μας την επόμενη μέρα, αυτά αποτελούν και το μεγαλύτερο κομμάτι της καθημερινότητας των νέων ανθρώπων, εκεί υπάρχουν και τα μεγαλύτερα προβλήματα. Μία αριστερή οργάνωση νεολαίας δεν μπορεί σήμερα να είναι χρήσιμη εάν δεν παλεύει ενάντια στην ανεργία και τη φυγή των νέων ανθρώπων στο εξωτερικό, ενάντια στην εργασιακή επισφάλεια που καλά κρατεί. Δεν μπορεί να μην διεκδικεί στο σήμερα το ριζικό μετασχηματισμό του σχολείου και του πανεπιστημίου. Αλλά και στον τομέα των δικαιωμάτων, χρειάζεται να γίνουν μεγάλες τομές που αφορούν τις δημοκρατικές ελευθερίες, την αντιμετώπιση της έμφυλης ανισότητας, την ελευθερία του σεξουαλικού προσανατολισμού, το πολιτισμό, τον αθλητισμό, το στρατό, προνομιακά πεδία παρέμβασης σε συνθήκες αριστερής κυβέρνησης.
Όσον αφορά την επικοινωνία των θέσεών μας, χρειάζεται να είμαστε δημιουργικοί και να σκεφτούμε λίγο «έξω απ’ τα καλούπια». Πέρα από τους παραδοσιακούς τρόπους που επιστρατεύει η αριστερά (παρέμβαση στους κοινωνικούς χώρους, μοιράσματα, αφισοκολλήσεις) τους οποίους δεν εγκαταλείπουμε, χρειάζεται να επιστρατευθούν και νέα μέσα. Ειδικά στο διαδίκτυο και τα κοινωνικά δίκτυα υπάρχουν πολλοί τρόποι, δημιουργικοί, ευρηματικοί, να επικοινωνήσει κανείς αυτά που πιστεύει και να έχει μαζική απεύθυνση. Ακόμη, χρειάζεται να σκεφτούμε δράσεις κοινωνικού ακτιβισμού, που «πιάνονται» από ζητήματα της συγκυρίας και τα αναδεικνύουν.

Οι δυσκολίες της συγκυρίας και οι προσδοκίες

Πόσο δύσκολο είναι για μια ριζοσπαστική οργάνωση νεολαίας να είναι η νεολαία ενός κόμματος που κυβερνά και μάλιστα χαράσσοντας πολιτική υπό επιτροπεία και σε προοπτική αντίθετη από εκείνη της πολιτικής της ταυτότητας;
Το χτίσιμο μιας ριζοσπαστικής οργάνωσης νεολαίας ήταν πάντα ένα δύσκολο εγχείρημα. Πόσο μάλλον σήμερα όταν ο χώρος μας είναι αναγκασμένος να δράσει υπό συνθήκες επιτροπείας και ενός προγράμματος που δεν είναι δικό μας και επιβλήθηκε μέσα από έναν εκβιασμό. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, εμείς θεωρούμε πως χρειάζεται εξαντλητική προσπάθεια για την εφαρμογή αριστερής πολιτικής στο σήμερα, σε όποια πεδία μπορούμε. Κάτι για το οποίο ήδη υπάρχουν δείγματα και αξιόλογα.
Αυτή η σημερινή δοκιμασία, όμως, κάνει ακόμα πιο πολύτιμη την ύπαρξη μιας αριστερής οργάνωσης νεολαίας. Όχι μόνο για να εντοπίζει τα όποια ελλείμματα του κυβερνητικού έργου και να αναδεικνύει τις θέσεις της για τους νέους ανθρώπους. Αλλά κυρίως, μέσα από την ίδια τη δράση της στην κοινωνία, να ανοίγει μέτωπα, να πυροδοτεί διεκδικήσεις, στους χώρους δουλειάς, στο πανεπιστήμιο, στους αγώνες για περισσότερα δικαιώματα. Έτσι, συμμετέχουμε και εμείς με τον τρόπο μας στη διαπραγμάτευση και στη μάχη απέναντι στην επιτροπεία…

Ποια πιστεύεται πως θα είναι η κατάσταση στην οργάνωση σας στην έναρξη του 2ου σας συνεδρίου; Τι προσδοκάτε με πολιτικούς και οργανωτικούς όρους; Συνυφαίνεται το όποιο αποτέλεσμα με την πορεία της κυβέρνησης;
Διεκδικούμε μέχρι το 2ο συνέδριό μας να έχουμε χτίσει μια μαζική οργάνωση και να έχουμε καταφέρει πολλοί περισσότεροι νέοι άνθρωποι να έχουν πάρει το δρόμο του συλλογικού αγώνα, μέσα από την αριστερά. Διεκδικούμε ακόμα, μέχρι τότε, να έχει ξεκινήσει να εφαρμόζεται ένα συγκεκριμένο σχέδιο που θα διασφαλίζει την προοπτική των νέων ανθρώπων σ’ αυτή τη χώρα και εμείς να έχουμε συμβάλει σ’ αυτό με τις θέσεις και τη δράση μας. Σίγουρα αυτό έχει να κάνει και με την πορεία της κυβέρνησης και τις πολιτικές εξελίξεις.
Όμως, προτιμάμε να θέτουμε τους στόχους βήμα βήμα, στο άμεσο μέλλον. Να βγούμε ισχυρότεροι από το προσεχές συνέδριο οργανωτικά, αλλά και με περισσότερη πολιτική αυτοπεποίθηση και ένα συγκροτημένο σχέδιο για να παλέψουμε. Και όπως λέει και το σύνθημά μας εν όψει συνεδρίου, «Δε γυρνάμε πίσω, μαζί να χαράξουμε το δρόμο».