Φωτογραφία: Ραφαήλ Γεωργιάδης / Eurokinissi
Σίγουρα δεν ήταν έκπληξη. Κι όμως δημιούργησε έντονο θόρυβο η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να παραιτηθεί από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για να ταξιδέψει στις ανοιχτές θάλασσες χωρίς δεσμεύσεις, όπως είπε. Είχε προηγηθεί ένα ολιγόλεπτο τηλεφώνημα στον Σ. Φάμελλο, ένα αμήχανο «δεν συμφωνώ» ως απάντηση, κάτι περί… συνείδησης του πρώτου. Και τώρα όλα από την αρχή.
Οι πρώτες αντιδράσεις του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ αναδεικνύουν όχι απλώς την αμηχανία των στελεχών του, αλλά και το απόλυτο στρατηγικό αδιέξοδο.
«Έχουμε διαφορετικές οπτικές για το πως θα γίνει πράξη (σ.σ. η πτώση Μητσοτάκη). Δεν θα είμαστε όμως αντίπαλοι», είπε ο νυν πρόεδρος του κόμματος, ο οποίος παρακολουθεί βουλευτές του να κάνουν δηλώσεις υπέρ Τσίπρα. Ελάχιστοι είναι αυτοί, εντός κόμματος, που τοποθετούνται με σαφήνεια υπέρ της κομματικής… νομιμότητας κρατώντας αποστάσεις από τον τέως πρωθυπουργό. Ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να απορροφηθεί εξ ολοκλήρου σχεδόν από τη βαρυτική δύναμη του Τσίπρα. Όσο ως μοναδικό αφήγημα είναι η πτώση Μητσοτάκη, ο Αλέξης Τσίπρας θα κερδίζει έδαφος. Όταν μάλιστα αρχίσουν οι παραιτήσεις βουλευτών του κόμματος για να ακολουθήσουν… χωρίς δεσμεύσεις τον αρχηγό τους, η θέση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ θα είναι δεινή. Θα έχει μια κοινοβουλευτική ομάδα στο όριο της εξαφάνισης και οι δημοσκοπήσεις, που δεν θα αργήσουν, θα αποτελούν μια συνεχή δοκιμασία, κάτι σαν το βασανιστήριο της σταγόνας.
Στο μεταξύ ορισμένα στελέχη του κόμματος ζητούν άμεση σύγκληση των οργάνων, κυρίως της Π.Γ. για να συζητήσουν διεξοδικά τις εξελίξεις και να διαμορφώσουν τη γραμμή άμυνας έναντι του Τσίπρα, καθώς θεωρούν ότι η πρώτη αντίδραση ήταν κάτι παραπάνω από χαλαρή και αμήχανη. Ωστόσο, ο Σ. Φάμελλος δεν δείχνει διατεθειμένος να το δεχτεί και συνεχίζει προσώρας τις συνεχείς επαφές του με βουλευτές του κόμματος όλων των αποχρώσεων. Ο ίδιος αποφεύγει να ρίχνει λάδι στη φωτιά, με δηλώσεις του τύπου «δεν είμαστε αντίπαλοι», «προχωράμε», «δεν περισσεύει κανείς». Αντίθετα, ο Παύλος Πολάκης ήταν ο πρώτος από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έριξε τα πυρά του σχολιάζοντας ειρωνικά «καλές θάλασσες, λοιπόν, με την 5η διάσπαση». Η ανάρτηση του έγινε αφορμή για πάνω από 300 σχόλια με τα περισσότερα από αυτά να υπερασπίζονται τον Τσίπρα, άλλα να υπενθυμίζουν τη στάση του Πολάκη την περίοδο Κασσελάκη και κάποια, σαφώς λιγότερα, να του ζητάνε να μπει μπροστά.
Στελέχη, όχι απαραίτητα του κλίματος Πολάκη, σημειώνουν με προσεχτικό τρόπο τη λανθασμένη απόφαση υπερψήφισης της 4ης φρεγάτας. «Χάθηκε μια ευκαιρία ελέω Τσίπρα», λένε με νόημα. «Τώρα όμως είναι αργά…».
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Κ. Ζαχαριάδης, ακολουθώντας την ήπια γραμμή Φάμελλου είπε ότι «ο Τσίπρας δεν είναι διασπαστής». Το ίδιο πράττουν πολλοί ακόμα δηλώνοντας ότι ο βασικός στόχος είναι η συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων. Μέσα σε αυτούς και ο Γ. Ραγκούσης, ο οποίος ως επισπεύδων, ζήτησε από τον ΣΥΡΙΖΑ να εκφράσει δημόσια τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη του στον πρώην πρωθυπουργό. Ο Σ. Κεδίκογλου δήλωσε ότι δεν θα του πέσει η πρόσκληση (του Τσίπρα) από τα χέρια (αλίμονο), ενώ ο γραμματέας του κόμματος Στ. Καλπάκης, σε μια προσεχτική τοποθέτηση, εξέφρασε τη διαφωνία του με όσους υποστηρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ανεβάσει τους τόνους απέναντι στον Αλ. Τσίπρα, καθώς, όπως είπε, «η γραμμή ότι δεν είμαστε αντίπαλοι και ότι ο κοινός στόχος είναι η ήττα της ΝΔ συγκρατεί τον κόσμο και τα μέλη του κόμματος. Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαμε φυγόκεντρες τάσεις». Η δήλωση αυτή σκιαγραφεί τη γραμμή άμυνας ενός κόμματος, το οποίο κατακλύζεται από αμηχανία, αλλά και από φανατικά επισπεύδοντες. Μόνο που με αυτό τον τρόπο πάει στον κάλαθο των αχρήστων το περιβόητο «αδιανόητο» του Σ. Φάμελλου. Το «αδιανόητο» έγινε πράξη, ο Τσίπρας έκανε το πρώτο αποφασιστικό βήμα (ποιος άραγε αμφιβάλει;) και ο ΣΥΡΙΖΑ με αυτά και με εκείνα αυτοακυρώνεται. Το μόνο που μένει, πλέον, είναι η πρόσκληση που αναμένει διακαώς ο Συμεών Κεδίκογλου και τόσοι άλλοι.
Από την Αμαλίας, που αντικαθιστά σιγά και σταθερά την Κουμουνδούρου, αποσαφηνίζεται όμως ότι «ο Αλέξης Τσίπρας θα πάει μόνος του να μιλήσει και να ακούσει τους πολίτες». Και για να γίνει ακόμα πιο σαφές συνεργάτες του Τσίπρα αναφέρουν ότι «δεν έκλεισε το μάτι σε κανέναν, δεν έκανε καμία παρασκηνιακή συνεννόηση, δεν κάλεσε κανέναν να προβεί σε οποιαδήποτε κίνηση». Με λίγα λόγια, ο Α. Τσίπρας βάζει στον πάγο τους επισπεύδοντες μέχρι νεωτέρας. Μέχρι τη στιγμή, που ο ίδιος θελήσει να αποκωδικοποιήσει τις δρομολογημένες κινήσεις του και να αποφασίσει ποιους θα πάρει και ποιους θα αφήσει πίσω του σαν βαρίδια.
Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελε ασφαλώς ο Αλέξης Τσίπρας να προχωρήσει σε ένα μετωπικό σχήμα, σε μια ομπρέλα, έτσι ώστε να χωρά και το ίδιο ως κόμμα και ως στελέχωση. Οι προθέσεις, όμως, του πρώην προέδρου του κόμματος είναι άγνωστες. Θα θελήσει να δημιουργήσει έναν σχηματισμό πολυκομματικό και με συνιστώσες; Δύσκολο. Το πιθανότερο είναι –αν οι δημοσκοπικές έρευνες τον ευνοήσουν– να επιλέξει ένα σχήμα που δεν θα παραπέμπει σε κόμμα και σίγουρα όχι στον ΣΥΡΙΖΑ. Υπό αυτή την έννοια αρκετοί, ακόμα και από τους βιαστικούς και πρόθυμους, δεν θα χωρούν στο νέο κεντρώο ή έστω κεντροαριστερό πολιτικό σχέδιο, που ο ίδιος με μεθοδικότητα δρομολογεί.
Υ.Γ.: Όχι ότι έχει μεγάλη σημασία, αλλά το ερώτημα είναι σε ισχύ. Ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και μέλος του κόμματος; Και αν ναι μέχρι πότε;
