Ο ΣΥΡΙΖΑ, έτσι όπως συστήθηκε στον κόσμο, με τις αντιφάσεις, τις υποχωρήσεις, τις νίκες και τις ήττες, δεν υπάρχει πλέον. Ακόμα και στον τίτλο η λέξη «ριζοσπαστική», με την πρόταση Κασσελάκη, αναμενόμενα αφαιρείται. Μένει (;) η λέξη «Αριστερά» για να θυμίζει κάτι από το παρελθόν, κάτι σαν ειρωνεία ή σαν κακόγουστο αστείο….
Δεν υπάρχει πλέον δρόμος επιστροφής για κανέναν. Οι αντιμαχόμενες πλευρές ακονίζουν τα μαχαίρια τους και αν ακόμα στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής δεν προκύψει «μαύρος καπνός» θα έχει δοθεί ελάχιστος χρόνος παράτασης μιας κρίσης που όμοιά της δεν έχουμε ξαναδεί. Η συνύπαρξη δεν είναι πλέον εφικτή και αργά ή γρήγορα ο καθένας θα τραβήξει το δικό του δρόμο.
Τα εναπομείναντα μέλη του κόμματος, που ασφαλώς δεν είναι δεκάδες χιλιάδες, δεν έχουν απλώς κουραστεί από τις συνεχείς παλινωδίες της ηγεσίας και τα άλματα στο κενό, αλλά απογοητευμένα, παρακολουθούν από το σπίτι τους τις δραματικές, στην ουσία διαλυτικές εξελίξεις. Οι τοπικές οργανώσεις δεν συνεδριάζουν (πολλές από αυτές έχουν στην κυριολεξία διαλυθεί) και το μόνο που μένει είναι ελάχιστες νομαρχιακές, που απλώς στις συνεδριάσεις τους εκδηλώνουν την οργή και την απόγνωσή τους. Ίσως αυτή να είναι η αιτία, που ο… αδιαμεσολάβητος πρόεδρος του κόμματος δεν σήκωσε, μέχρι τώρα τουλάχιστον, το γάντι της προσφυγής στη βάση. Ο Στέφανος Κασσελάκης γνωρίζει ότι οι αριθμοί που υπήρξαν κατά τη διάρκεια της εκλογής του, είναι μόνο στα χαρτιά της Κουμουνδούρου και ενδεχομένως μια νέα εκλογική διαδικασία να συγκέντρωνε έναν ιδιαίτερα μικρό αριθμό και να αποκάλυπτε ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός.
Στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας την περασμένη Πέμπτη τα στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, αλλά και ο Παύλος Πολάκης έθεσαν ευθέως αυτό που αναμενόταν: την ανάγκη προσφυγής στην κάλπη και εκλογή νέου προέδρου. Σε διαφορετική περίπτωση άφησαν ορθάνοιχτη την εκδοχή πρότασης μομφής. Ο Στ. Κασσελάκης αντιτάχθηκε σημειώνοντας ότι «θεωρώ ότι μια πρόταση μομφής στο πρόσωπό μου πληγώνει και ρευστοποιεί το κόμμα. Δεν προσφέρει τίποτα και πληγώνει τον κόσμο μας. Είναι μια μεγάλη κωλοτούμπα από το ίδιο το όργανο που αποφάσισε καταστατικό συνέδριο». Στη συνέχεια ζήτησε από τα στελέχη, κυρίως από τους βουλευτές να δεσμευτούν ότι δεν θα αποχωρήσουν από το κόμμα. Ως φαίνεται η τελευταία αναφορά θα είναι το σημείο άμυνας ενός προέδρου σε αποδρομή, ο οποίος δημιουργεί κλίμα φανατισμού εναντίον των… νέων «βαριδίων», των νέων «αποστατών». Στο κάδρο των… υπονομευτών επιμένει να βάζει και τον Αλέξη Τσίπρα. «Τον καλώ και δεν απαντάει» είπε…. Το έργο άλλωστε το έχουμε ξαναδεί…
Είναι ενδεικτικό ότι η συνεδρίαση κράτησε ελάχιστη ώρα, ίσα ίσα για να υπάρξει μια γεύση από το κυρίως μενού της Κεντρικής Επιτροπής. Τι είχαν άλλωστε να συζητήσουν; Θανάσης Θεοχαρόπουλος και Όλγα Γεροβασίλη από τους «87» έθεσαν το ζήτημα νέας κάλπης για εκλογή προέδρου. Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος στην ουσία διέψευσε όσους υποστήριζαν ότι θα κάνει πίσω. Ο Νίκος Παππάς φρόντισε να στηρίξει τον πρόεδρο και να αντιταχθεί σε νέα προσφυγή στην κάλπη. Κάπου εκεί έληξε η σεμνή τελετή.
Όλοι εναντίον όλων
Το προηγούμενο διάστημα έγιναν πολλά. Και από αυτά ελάχιστα αφορούν ή είχαν σχέση με την κοινωνία. Υπερπροβολή προσωπικών στιγμών, καταγγελίες για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, αλληλοκαρφώματα, μερική διαγραφή Πολάκη, διαγραφή Λινού και επαναφορά Πολάκη, ξήλωμα Φάμελλου και άλλων, ανάληψη της προεδρίας της ΚΟ από τον Νίκο Παππά, αποστασιοποίηση στελεχών, που μέχρι πρότινος στήριζαν με πάθος τον νυν πρόεδρο, παραιτήσεις από όργανα, παραπομπή του Χρήστου Σπίρτζη στην Επιτροπή Δεοντολογίας με ερώτημα τη διαγραφή του, απαξιωτικές δηλώσεις, πόλεμος στα σόσιαλ μίντια, κατηγορίες Πολάκη κατά της ηγεσίας, την οποία όμως ο ίδιος προώθησε με πάθος, ερωτηματικά ως προς την πρόταση μομφής, έλλειμα πολιτικού σχεδίου… Τι άλλο θα μπορούσε να συμβεί για να σκορπίσει την απογοήτευση στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ; Α, ναι, τα δημοσκοπικά ευρήματα, τα οποία δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, προσεχώς ΣΥ.Σ.Α ή όπως αλλιώς, κατρακυλά στην τρίτη θέση μια ανάσα από ΚΚΕ και Ελληνική Λύση.
Τι θα γίνει στην Κεντρική Επιτροπή
Ρισκάροντας την εκτίμηση ότι η ΚΕ του σαββατοκύριακου δεν θα είναι η τελευταία πράξη του δράματος (Το κείμενο γράφτηκε την Πέμπτη) και ότι η σύγκρουση θα έχει συνέχεια σε διάφορες φάσεις, προκύπτει το ερώτημα τι ακριβώς θα γίνει στη διήμερη συνεδρίαση; Θα γίνει μια πολιτισμένη συζήτηση; Θα βγει «λευκός καπνός»; Αναμφίβολα όχι. Αλλά ας τα δούμε με μια σειρά. Εδώ και καιρό η συζήτηση περιστρέφεται αν η εσωκομματική αντιπολίτευση θα καταθέσει πρόταση μομφής, ερώτημα που αφορά και τον Παύλο Πολάκη. Αν και απάντηση δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή, καθώς όλες οι πλευρές αναμενόταν να συνεδριάσουν την Παρασκευή το βράδυ για τις τελικές αποφάσεις, το πιθανότερο είναι να μη συμβεί ή να τους προλάβει ο Στ. Κασσελάκης με δική του πρόταση. Οι «87» μετρούν τις δυνάμεις τους και ασφαλώς γνωρίζουν ότι δεν διαθέτουν την απόλυτη πλειοψηφία. Γιατί, λοιπόν, να ρισκάρουν μια ψηφοφορία, που το αποτέλεσμά της, ενδεχομένως, να νομιμοποιήσει τον Στ. Κασσελάκη; Χωρίς να έχει αποκλειστεί αυτό το ενδεχόμενο (αρκετοί από την κίνηση των 87 επιμένουν στην πρόταση μομφής), η εξέλιξη της υπόθεσης Σπίρτζη στην Επιτροπή Δεοντολογίας, θα επηρεάσει την τελική απόφαση. Κατά τα άλλα οι «87» θα επιμείνουν στην προσφυγή στη βάση για όλα τα ζητήματα, από τις καταστατικές αλλαγές έως την εκλογή προέδρου και θα επιχειρήσουν για άλλη μια φορά να βάλουν στο κάδρο της φθίνουσας και διαλυτικής πορείας τον Στ. Κασσελάκη. Άλλωστε, τις προηγούμενες ημέρες, υπήρξαν πολλές δημόσιες τοποθετήσεις που μιλούσαν για ένα κόμμα σε διαρκή συρρίκνωση με ευθύνη της ηγετικής ομάδας.
Η επαναφορά του Παύλου Πολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν μείωσε την ένταση της κριτικής και δεν πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μιας δικής του πρότασης μομφής. Άλλωστε αυτό άφησε να φανεί στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας. Ο κρητικός θα ασκήσει δριμεία κριτική στην ηγεσία, θα ζητήσει τη κεφαλή επί πίνακι ορισμένων στελεχών, που είναι ψηλά στην κομματική πυραμίδα και θα καταθέσει τη δική του πλατφόρμα. Θα επιχειρήσει δηλαδή να είναι και οξύς, για να είναι συνεπής με προηγούμενες δηλώσεις του, αλλά και εντός κομματικού πλαισίου, έτσι ώστε να διατηρήσει τις αποστάσεις και την αντιπαλότητά του με τους «87».
Στην πραγματικότητα όλες οι πλευρές περιμένουν τις κινήσεις Κασσελάκη. Ο τελευταίος έδειξε να δειλιάζει μπροστά στο κύμα αντιδράσεων από τη διαγραφή Πολάκη, έκανε άλλη μια «κωλοτούμπα», τον επανέφερε χωρίς καμία εξήγηση και επιχείρησε να ξεφύγει από τη διαρκή αμφισβήτηση στο πρόσωπό του με τις καταστατικές αλλαγές, οι οποίες όμως έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα. Λέγεται ότι στη συνεδρίαση της Επιτροπής Καταστατικού, πέραν 4-5 που ήταν αναμενόμενο να διαφωνήσουν καθώς ανήκουν στους «87», υπήρξαν διαφοροποιήσεις και από στελέχη του κλίματος Κασσελάκη. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, ο Στ. Κασσελάκης να επιχειρήσει να προλάβει τους εσωκομματικούς του αντιπάλους και να θέσει πρόταση εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του. Μια τέτοια εξέλιξη, που απαιτεί φανερή ψηφοφορία και όχι αναγκαστικά κάλπη όπως η πρόταση μομφής, ενδεχομένως να του δώσει το περιθώριο μιας ευρύτερης πλειοψηφίας, ενώ θα δημιουργήσει πρόβλημα στο στρατόπεδο Πολάκη, που δεν θα θέλει να ταυτιστεί με τα στελέχη των «87». Γρίφος δηλαδή….
Σε αναζήτηση πολιτικού σχεδίου
Οι αλληλοκατηγορίες για τη σημερινή εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να κρύψουν το κενό πολιτικού σχεδίου. Ίχνη του θα διατυπωθούν στη συνεδρίαση της ΚΕ απ’ όλες τις πλευρές, χωρίς ωστόσο να γίνει συζήτηση επί της ουσίας. Οι λέξεις «συρρίκνωση», «ρευστοποίηση», «κεντροαριστερός χυλός», «μομφή», «κόμμα Κασσελάκη», «προσφυγή στη βάση», «υπονόμευση», «έχουμε πρόεδρο», θα μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον. Τα ερωτήματα όμως είναι περισσότερα και έχουν να κάνουν με τη στρατηγική, με την πολιτική συμμαχιών και με την επόμενη ημέρα. Η αμηχανία που προκύπτει δεν είναι τυχαία. Η διαρκής ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν οδηγεί αυτόματα σε μια νέα λύση, σε ένα άλλο πολιτικό σχέδιο. Γιατί αυτό δεν υπάρχει στον ορίζοντα και αυτό το γνωρίζουν όλες οι πλευρές. Το πείραμα «Κασσελάκης ΑΕ» απέτυχε παταγωδώς και η σύμπραξη των λεγόμενων προοδευτικών δυνάμεων σκοντάφτει σε υπαρκτές ιδεολογικές και προγραμματικές διαφορές. Κάποιοι κοιτούν με συγκρατημένη ελπίδα τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ και κάποιοι άλλοι ευελπιστούν σε μια νεκρανάσταση του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς το σημερινό του πρόεδρο.
