Από το μπλόκο των αγροτών του Μπράλου, ο Σωκράτης Φάμελλος δήλωσε ότι «ο αγώνας των αγροτών είναι δίκαιος και πρέπει να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους από μια κυβέρνηση, η οποία εδώ και 7 χρόνια, το μόνο που κάνει είναι να πλήττει τα συμφέροντά τους και να οδηγεί σε ερήμωση της υπαίθρου». Συνεχίζονται, λοιπόν, οι περιοδείες κεντρικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, παρακάμπτοντας έστω και για λίγο το κεντρικό και εν πολλοίς υπαρξιακό ζήτημα, που ως φαίνεται απασχολεί το κόμμα, που δεν είναι άλλο από τη στάση του έναντι της πολιτικής πρωτοβουλίας του Αλ. Τσίπρα.
Το ίδιο συνέβη και με τις κομματικές συνεδριάσεις, καθώς την εβδομάδα που μας πέρασε δεν υπήρξε σύγκληση της Πολιτικής Γραμματείας παρά μόνο της κοινοβουλευτικής ομάδας με την παρουσία μελών της Κεντρικής Επιτροπής. Η συζήτηση αφορούσε αποκλειστικά τον προϋπολογισμό με τον πρόεδρο του κόμματος να αποφεύγει οποιαδήποτε άμεση αναφορά στον Α. Τσίπρα και σε όσα συνέβησαν στο θέατρο Παλλάς. Κάποιες λέξεις του εισηγητή φωτογραφίζουν την ενόχληση από το Παλλάς, αλλά τίποτα παραπάνω. Ορισμένοι βουλευτές δεν παρέστησαν, όπως και μέλη της Πολιτικής Γραμματείας. Δεν αναπτύχθηκε διάλογος, αυτοπροστατεύτηκαν ή επιφυλάχτηκαν σε μια προσπάθεια να πέσουν, έστω και προσωρινά οι τόνοι. Μέχρι νεωτέρας βέβαια…
Είχαν προηγηθεί, μέσα σε ελάχιστες ημέρες πολλά, που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν το κλίμα. Το Παλλάς, ο εξώστης, οι απαξιωτικές αναφορές, η αρνητική απάντηση του Αλ. Τσίπρα σε οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας και μετώπου, το πρωτοσέλιδο της Αυγής, οι αντιδράσεις και η «παραίτηση» του διευθυντή της εφημερίδας Σπύρου Σουμερλίδη, δεν είναι και λίγα. Δείχνουν έναν χώρο σε βαθιά κρίση, παρότι ο Σ. Φάμελλος επιχειρεί να μειώσει την ένταση και να καταγράψει το κόμμα του ως δύναμη, που παραμένει με σταθερότητα στον στόχο για πολιτική αλλαγή μέσω μιας πλατιάς προοδευτικής συμμαχίας. Εντούτοις, η πεισματική άρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η οποία επαναλήφθηκε και μετά το Παλλάς δεν αφήνει και μεγάλο περιθώριο. Το αντίθετο θα λέγαμε, ελαχιστοποιεί την πιθανότητα μιας, έστω, ισχνής ισότιμης συνεννόησης.
Και τι συνεννόηση μπορεί να υπάρξει, πέρα από υποταγή, όταν συνεργάτες του Α. Τσίπρα απαντούν στις ήπιες αντιδράσεις με την «πέτρα» που έριξε ο Α. Τσίπρας και έβαλε, όπως λένε «τέλος στη στασιμότητα του πολιτικού βάλτου, ανοίγοντας τη συζήτηση για μια νέα μεταπολίτευση, κομβικό σημείο της οποίας είναι η επανίδρυση, η ανασύνθεση, η επιστροφή της μεγάλης προοδευτικής παράταξης, όχι με όρος συναλλαγής και συγκολλήσεων, αλλά από τα κάτω»;
Μπορεί
«Μπορεί», απαντούν στελέχη του κόμματος, τα οποία επιμένουν στη γραμμή της σύγκλισης των προοδευτικών δυνάμεων βάζοντας, έστω και επικοινωνιακά, στο παιχνίδι και το ΠΑΣΟΚ. Ο Νίκος Παππάς, πάλαι ποτέ στενός συνεργάτης του Α. Τσίπρα, αναφέρεται σε τρία βήματα. Πρώτα η διακήρυξη, μετά το πρόγραμμα και τέλος η εκλογή από τον λαό του επικεφαλής. Στην ίδια λογική και ο Π. Ρήγας, ο οποίος μίλησε για ενιαίο προοδευτικό ψηφοδέλτιο και ανοιχτή διαδικασία εκλογής του νέου επικεφαλής, που θα μπορούσε όπως είπε, ως παράδειγμα, να είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης, ασφαλώς και ο Αλέξης Τσίπρας, όχι όμως η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Κάτι τέτοια ακούει ο Α. Τσίπρας και επιμένει στην αδιαμεσολάβητη επαφή του με την… κοινωνία. Ο Γ. Μπουλέκος, ο οποίος βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα στην υπόθεση με το πρωτοσέλιδο της Αυγής και το δικό του άρθρο, σχολιάζοντας τις αντιδράσεις σημείωσε ότι «για να μπορέσει να προκύψει ενιαία έκφραση των προοδευτικών δυνάμεων, αυτό μπορεί να γίνει επί πολιτικής βάσης και όχι επί προσώπων». Και για να γίνει ακόμα πιο σαφής υπενθύμισε τι είχε πει ο ίδιος ο Τσίπρας πρόσφατα όταν έλεγε ότι δεν υπάρχουν και δεν πιστεύει σε μεσσίες.
Δεν μπορεί
«Δεν μπορεί» απαντά ο Γ. Ραγκούσης, υπεύθυνος στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για τον πολιτικό σχεδιασμό. «Ας μιλήσουμε ειλικρινά» ήταν ο τίτλος του σημειώματός του, με το οποίο απαντά αρνητικά στην πρόταση για κοινό ψηφοδέλτιο. «Με τα σημερινά δεδομένα στις επόμενες εθνικές εκλογές δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να υπάρξει ενιαίο προοδευτικό ψηφοδέλτιο». Για να στηρίξει την άποψή του υπενθυμίζει την κατηγορηματική άποψη του ΠΑΣΟΚ, αλλά και την αρνητική απάντηση της πλειοψηφίας της Νέας Αριστεράς, όπως αυτή προέκυψε από τις αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής της.
Στο «δεν μπορεί» να συμπεριλάβουμε και τον βουλευτή Μαγνησίας Αλ. Μεϊκόπουλο, ο οποίος, αφού εκτίμησε ότι το κόμμα του έχει απωλέσει την αξιοπιστία του εδώ και πολύ καιρό, σημείωσε ότι «δεν μπορεί να υπάρξει και ΣΥΡΙΖΑ και κόμμα Τσίπρα». Ο ίδιος αποσαφηνίζοντας την προσωπική του στάση είπε ότι θα τιμήσει τη ψήφο των πολιτών της περιοχής του μέχρι τέλους και από εκεί και πέρα, τόνισε ότι τον ενδιαφέρει η προοπτική ενός νέου κόμματος Τσίπρα.
Αναζητώντας καλύτερους όρους
Ενδεχομένως να μην έχει τεράστια σημασία η προσωπική στάση κάποιου βουλευτή, το ζήτημα που έθεσε όμως, όπως όλα δείχνουν, είναι υπαρκτό και βασανιστικό. Μπορεί να υπάρξει κόμμα ή λίστα Τσίπρα και ταυτόχρονα να υπάρχει και ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο ίδιος ο Τσίπρας το έχει ξεκαθαρίσει. Καμία συναλλαγή, καμία διαπραγμάτευση με μηχανισμούς και ηγεσίες; Τότε; Προσωρινά η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, παίζει… άμυνα και μιλά για σύγκλιση και προοδευτικό μέτωπο. Το πιθανότερο είναι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να επιμείνει σε πρωτοβουλίες διαλόγου με άλλες δυνάμεις σε μια προσπάθεια, ας πούμε, αναχώματος, έτσι ώστε, να μπορεί την κατάλληλη στιγμή να κουβεντιάσει με καλύτερους όρους με το υπό διαμόρφωση κόμμα Τσίπρα. Ίσως γι’ αυτό, λέγεται, ότι αυτή τη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ψηφίσει τις «αμυντικές δαπάνες» στον προϋπολογισμό, στέλνοντας με αυτό τον τρόπο μήνυμα με πολλούς αποδέκτες. Ασφαλώς και στον Αλέξη Τσίπρα. Βέβαια μια τέτοια στάση θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου, καθώς υπάρχουν βουλευτές, όπως η Ν. Κασιμάτη και ο Β. Κόκκαλης, αλλά και άλλοι, που μόνο στο άκουσμα ενός «όχι» ανατριχιάζουν. Την αρνητική στάση την εισηγήθηκε το αντίστοιχο «τμήμα άμυνας», η τελική όμως απόφαση θα παρθεί σε άλλα όργανα. Θα έχει σίγουρα ενδιαφέρον από τη στιγμή που είναι πρόσφατη η υπερψήφιση της φρεγάτας.
Φωτογραφία: Γιώργος Κονταρίνης / Eurokinissi
