ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Πέντε ερωτήματα μπροστά από το συνέδριο

Φωτογραφία: Από το Facebook του ΣΥΡΙΖΑ

Λίγο πριν μπει στην τελική ευθεία για το συνέδριό του, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επεξεργάζεται με εντατικούς ρυθμούς την πρότασή του για την προανακριτική ως προς το έγκλημα των Τεμπών. Ως φαίνεται τις επόμενες ημέρες ολοκληρώνεται η μελέτη και η επεξεργασία των στοιχείων που εμπεριέχονται στη δικογραφία, ενώ παράλληλα προχωρά η συγγραφή της πρότασης, που ενδεχομένως να συνυπογράψει και η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Αριστεράς, εφόσον βρεθεί κοινό πλαίσιο.

«Μελετούμε για όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, όσο ψηλά και αν βρίσκονται», αναφέρουν πηγές της Κουμουνδούρου, αφήνοντας με αυτό τον τρόπο πιθανά ανοιχτό το ενδεχόμενο στην πρόταση να συμπεριληφθεί και ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Το θέμα δεν έχει κλειδώσει, καθώς εντός του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν διαφορετικές απόψεις ως προς την εμπλοκή του Κ. Μητσοτάκη. Στελέχη του κόμματος σημειώνουν ότι η πρόταση πρέπει να είναι τεκμηριωμένη, με νομικούς όρους και ισχυρή πολιτική επιχειρηματολογία.

Κατά τα άλλα, σε ρυθμούς συνεδρίου κινείται ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που ευελπιστεί, όπως λέει η ηγεσία του, σε δυναμική επανεκκίνηση. Το συνέδριο θα γίνει στις 13-15 Ιουνίου στην Αθήνα και θα είναι και καταστατικό.

1. Κάπως έτσι προκύπτει το πρώτο κρίσιμο «αν», που αφορά την ηγεσία Φάμελλου. Αν θα μπορέσει, δηλαδή, να ανατρέψει, ως ένα βαθμό τουλάχιστον, τις αποφάσεις του συνεδρίου του 2022, όπου καθιερώθηκε με πρόταση Τσίπρα και στήριξη της τότε ευρείας πλειοψηφίας η προσβλητική για ένα κόμμα της Αριστεράς εκλογή του προέδρου από μια αόριστη βάση με αντίτιμο τα δύο ευρώ. Η πρόταση Φάμελλου, όπως έχουμε ξαναγράψει, διατηρεί μεν την εκλογή προέδρου από τη βάση (όχι από συνέδριο όπως προτάθηκε από άλλους), χωρίς όμως να έχει κάποιος τη δυνατότητα να εγγραφεί και να ψηφίσει την ίδια ημέρα. Η πρόταση Φάμελλου βρήκε ήδη εστία αντίστασης, που ακούει στο όνομα Παύλος Πολάκης. Θα είναι μια αναμέτρηση με νόημα, εκτός και αν ο δεύτερος κάνει πίσω ολοταχώς, που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει.

2. Ένα ακόμα ερώτημα είναι αν ο Σ. Φάμελλος καταφέρει να σταθεροποιήσει την εύθραυστη πλειοψηφία, όπως αυτή διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της προεδρικής εκλογής, ή αν τα ιδιαίτερα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά έχουν μετακινήσει ανθρώπους κλειδιά προς άλλες εσωκομματικές κατευθύνσεις, ή, αν θα προκύψουν νέες τασικές συλλογικότητες και δυναμικές, όπως για παράδειγμα του Διονύση Τεμπονέρα, ο οποίος το τελευταίο διάστημα δραστηριοποιείται έντονα.

3. Επίσης, αν με αφορμή το συνέδριο συγκροτηθεί η τάση Πολάκη – Παππά και ποια θα είναι τα πολιτικά χαρακτηριστικά της, πέραν βεβαίως της απεριόριστης στήριξης που παρείχαν και οι δύο στον Στ. Κασσελάκη την κρίσιμη περίοδο. Γιατί μπορεί η υπό διαμόρφωση τάση (ρεύμα ιδεών θα τις ονομάζουν από εδώ και πέρα με βάση τις καταστατικές αλλαγές) να θέλει να εμφανιστεί ως «αριστερή και δυναμική», αλλά πολύ δύσκολα μπορεί να πείσει πλέον τον οποιονδήποτε.

4. Αν ο πρόεδρος του κόμματος και η πλειοψηφία της ΚΕ θα επιμείνουν, που είναι το πιθανότερο, στη γραμμή της συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων παρότι οι απαντήσεις τόσο του ΠΑΣΟΚ, όσο και της Νέας Αριστεράς δεν ενθαρρύνουν διεργασίες προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι σίγουρο ότι θα ακουστούν, όμως, διαφορετικές και κριτικές φωνές ως προς αυτό, με τη μειοψηφούσα άποψη να προτάσσει την αυτόνομη πορεία του κόμματος έναντι «θολών και μη φερέγγυων», όπως λένε, συνεργασιών.

5. Αν η, ως φαίνεται, σιωπηλή παρουσία του Αλέξη Τσίπρα την πρώτη ημέρα του συνεδρίου θα κατευνάσει τις εύλογες ανησυχίες, που αναμενόμενα υπάρχουν στους κόλπους του κόμματος, καθώς πληθαίνουν και φουντώνουν οι φήμες για δημιουργία νέου πολιτικού φορέα της Κεντροαριστεράς. Παρά τις εικασίες, όμως, και τις αντικρουόμενες πληροφορίες, ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει ερωτηματικό. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί με βεβαιότητα ότι πίσω από συναντήσεις και δείπνα για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς είναι ο ίδιος και ουδείς, επίσης, μπορεί με βεβαιότητα να το αποκλείσει. Είναι πάντως ενδεικτικό ότι δύο ημέρες πριν την έναρξη του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, το ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα διοργανώσει το δικό του συνέδριο με θέμα τη δεύτερη Διεθνή Διάσκεψη για τη Συμφωνία των Πρεσπών.