Αντιπαραθετικό κείμενο 87 βουλευτών και μελών της ΚΕ
Δεν υπάρχει μέρα που να μην προκύπτει κάποια είδηση από το μέτωπο της αντιπαράθεσης εντός του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ανάμεσα στον Στ. Κασσελάκη και την εσωκομματική αντιπολίτευση. Δεν υπάρχει μέρα που ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να μην τροφοδοτεί την απόλυτη διχαστική εσωστρέφεια, που ως φαίνεται ούτε τυχαία είναι, ούτε άσκοπη. Άλλωστε, το έργο, έστω και με διαφορετικούς όρους, το έχουμε πρόσφατα ξαναζήσει. Μπορεί αυτή τη φορά να μην υπάρχει «Ομπρέλα» ή «6 + 6», αλλά για τον κ. Κασσελάκη θα υπάρχουν πάντα «βαρίδια» και «υπονομευτές» στις δικές του στοχεύσεις, που σε κάθε περίπτωση δεν έχουν καμία σχέση με την Αριστερά.
Σύγκρουση για την Αυγή
«Με εμπιστεύεται ο κόσμος, αλλά δεν εμπιστεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ», δήλωσε ο πρόεδρος από τις ΗΠΑ, στέλνοντας σαφές μήνυμα στους διαφωνούντες, που ολοένα και πληθαίνουν. Είχαν προηγηθεί οι απολύσεις, οι ατάκες του για σχέδια διαπλοκής, τα «τοτέμ» που δεν υπάρχουν, η αναφορά του στα άδεια ταμεία, το «μαύρο χρήμα», που προκάλεσε σοκ στο εσωτερικό του κόμματος, και η απόφασή του για «ξαφνικό θάνατο» του καθημερινού φύλλου της εφημερίδας «Αυγή». Το τελευταίο ήταν, ίσως, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της γενικευμένης αμφισβήτησης. Ο Στ. Κασσελάκης, μάλιστα, είπε για άλλη μια φορά ένα ψέμα. Πέταξε το μπαλάκι στον προκάτοχό του, σημειώνοντας ότι στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξε ομόφωνη απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας για το κλείσιμο της εφημερίδας. Η αλήθεια είναι ότι με εισήγηση τού τότε προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αλέξη Τσίπρα είχε προταθεί η αναστολή έκδοσης του καθημερινού φύλλου για οικονομικούς λόγους, ωστόσο, μετά από έντονο και πλούσιο διάλογο στο όργανο, ομόφωνα αποφασίστηκε να συνεχιστεί η έκδοση και να γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για τη βιωσιμότητά της.
Η παρέμβαση των 87
Στο μεταξύ κυκλοφορεί ανοιχτή επιστολή, αντιπαραθετική στον Στ. Κασσελάκη, που υπογράφουν 87 στελέχη του κόμματος. Μπορεί να μην αποτελούν την πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής, εντούτοις ο αριθμός φαντάζει απειλητικός, καθώς ανάμεσά τους είναι και επτά βουλευτές του κόμματος. Σε αυτές δεν βρίσκονται τα ονόματα του Νίκου Παππά και του Παύλου Πολάκη, οι οποίοι κρατούν σαφείς αποστάσεις από την εσωκομματική αντιπολίτευση. Οι επτά βουλευτές και βουλεύτριες είναι: Όλγα Γεροβασίλη, Κατερίνα Νοτοπούλου, Χρήστος Γιαννούλης, Μίλτος Ζαμπάρας, Διονύσης Καλαματιανός, Αντρέας Παναγιωτόπουλος και η έκπληξη, που ακούει στο όνομα Αθηνά Λινού. Εύκολα μπορεί να διακρίνει κανείς ότι ανάμεσα στις υπογραφές υπάρχουν στελέχη του κλίματος Τσίπρα, στελεχών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ ή τη ΔΗΜΑΡ. Ενδεικτικά αναφέρουμε ονόματα όπως: Αλέκος Φλαμπουράρης, Ζανέτ Τσίπρα, Κώστας Ζαχαριάδης, Γιώργος Βασιλειάδης, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Δημήτρης Χαλαζωνίτης, Ρεπούση Μαρία, Δημήτρης Χατζησωκράτης, Γιάννης Μπαλάφας, Δημήτρης Χριστόπουλος, Νίκος Καραντιλιόν, Δημήτρης Μπίρμπας, Τζένη Αρσένη, Γιάννης Ραγκούσης, Ζωή Καρκούλια, Παναγιώτης Κορμάς, Χρήστος Σπίρτζης, Σπύρος Δανέλης, Χρήστος Λαμπρίδης κ.α.
Το κείμενο των 87, αν και δεν αποτελεί ένα συνολικό μανιφέστο, ανοίγει, όπως ήταν αναμενόμενο, το ζήτημα της σύγκλισης των λεγόμενων προοδευτικών δυνάμεων, αποφεύγοντας αναφορές σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς ή στον όρο Κεντροαριστερά. Η ετερόκλητη συνάντηση των 87 δεν θα μπορούσε σε αυτή τη φάση να κάνει ένα πιο ουσιαστικό ή πιο τολμηρό βήμα. Ενώθηκε μπροστά σε ένα εφιαλτικό εσωκομματικό τοπίο. Αναφέρουν στο κείμενό τους: «η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων είναι πλειοψηφικό κοινωνικό αίτημα και σε αυτό το αίτημα είμαστε υποχρεωμένοι να ανταποκριθούμε, με τη συγκρότηση μιας μεγάλης προοδευτικής συμμαχίας, ενός μετώπου σε κοινοβουλευτικό και κοινωνικό επίπεδο, που θα κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εθνικές εκλογές»
Στο κείμενό τους, επίσης, αφήνουν με άμεσο τρόπο αιχμές για τον τρόπο που αντιμετωπίζει ο Στ. Κασσελάκης τις διαφωνίες εντός του κόμματος «διαιρετικές τακτικές, απολύσεις και στοχοποιήσεις προσώπων, επειδή διατυπώνουν την άποψή τους, είναι μακριά από την κουλτούρα διαλόγου ενός δημοκρατικού κόμματος. Όπως τραυματίζει τον χώρο μας και ανοίγει ξαφνικά, δημόσια και με υπαινιγμούς μια συζήτηση περί ηθικής και διαφάνειας στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που δεν έχει κανένα έρεισμα»
Σημειώνουν, μάλιστα, ότι τις τελικές αποφάσεις θα πρέπει να κληθούν τα μέλη και οι φίλοι του κόμματος να αποφασίσουν. Το κείμενο ασκεί σκληρή κριτική στο κλείσιμο του καθημερινού φύλλου της Αυγής –χωρίς μάλιστα να συνεδριάσουν τα όργανα. Τέλος, ζητούν να συνεδριάσει η ΚΕ επί διήμερο και όχι όπως έχει αποφασίσει ο Στ. Κασσελάκης για μονοήμερη συνεδρίαση.
Αμήχανη και μάλλον προσεχτική για τα δεδομένα του ήταν η απάντηση του Στ. Κασσελάκη, που χαρακτηρίζει τις «απόψεις ευπρόσδεκτες και βεβαίως σεβαστές». Ωστόσο, συνεχίζοντας σημειώνει ότι «είναι απορίας άξιο γιατί επιλέχθηκε να εισαχθούν στον δημόσιο διάλογο πρόωρα, από τη στιγμή που έχουν ήδη συγκληθεί τα όργανα».
Σύγκρουση μέχρι τελικής πτώσης
Στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης μιλούν για αγώνα μαραθωνίου και σύγκρουση με χρονικό βάθος. Ωστόσο, ουδείς μπορεί να προδικάσει την ταχύτητα στις εσωκομματικές εξελίξεις, οι οποίες θα εξαρτηθούν ως ένα βαθμό από τις προθέσεις του Στ. Κασσελάκη. Ενδεικτικό είναι ότι έχει προαναγγελθεί για την άλλη εβδομάδα συνεδρίαση της απενεργοποιημένης εδώ και καιρό Πολιτικής Γραμματείας και αμέσως μετά μονοήμερη (!) συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής των 300 μελών. Ασφαλώς, στελέχη του κόμματος δεν άκουσαν θετικά ότι μετά από τόσο καιρό και με τόσο δραματικές εξελίξεις θα συνεδριάσει η ΚΕ για ελάχιστες ώρες. Υπήρξαν μάλιστα σκέψεις, που μάλλον δεν θα υλοποιηθούν, σε περίπτωση που ο πρόεδρος επιμείνει στη «fast track» διαδικασία να απέχουν από τη συνεδρίαση σε ένδειξη διαμαρτυρίας, βαθαίνοντας με αυτό τον τρόπο την ψυχολογική διάσπαση, που έτσι κι αλλιώς είναι ορατή και στην πορεία μπορεί να πάρει και άλλη, πιο πολιτική και πιο οργανωτική διάσταση. Αλλά οι ενστάσεις αυτές για τον Στ. Κασσελάκη είναι ψιλά γράμματα, αφού αρέσκεται σε συγκρούσεις μέχρι τέλους.
Ένα κουρασμένο κόμμα
Ο Στ. Κασσελάκης γνωρίζει καλά ότι οι συνθήκες άλλαξαν. Από το 3ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που καταγράφηκε ως ηγεμόνας σε ένα κατάμεστο στάδιο, που τον αποθέωναν οι μάζες, σε μια γενικευμένη σήμερα αμφισβήτηση και με ένα κόμμα εν υπνώσει. Ή, για να το πούμε καλύτερα, με ένα κόμμα, που αντιλαμβάνεται ότι, πλέον, δεν παίζει κανένα ουσιαστικό ρόλο. Άλλωστε, στελέχη του κόμματος επισημαίνουν ότι ο όποιος διάλογος γίνεται ερήμην των μελών, που δεν δείχνουν τη διάθεση να μπούνε στον… καυγά ή να συμμετάσχουν στις λιγοστές συνελεύσεις που είχαν προγραμματιστεί. Ακόμα και στον δημόσιο χώρο των σόσιαλ μίντια, τα περισσότερα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιλέγουν τη αιχμηρή σιωπή ή ανεβάζουν καλοκαιρινά στιγμιότυπα, που ουδεμία σχέση έχουν με τα πολιτικά και τα εσωκομματικά δρώμενα. Ακόμα και οι οπαδοί Κασσελάκη, που επιμένουν να τον στηρίζουν, το κάνουν αμήχανα και μάλλον κουρασμένα. Συνεπώς, το «γήπεδο» του νυν προέδρου (προσφυγή στη βάση), δείχνει πλέον άγονο και αφιλόξενο για τους σχεδιασμούς του. Κάπως έτσι το αξιοποιεί η εσωκομματική αντιπολίτευση, η οποία ζητάει τώρα να μιλήσουν, ενδεχομένως με δημοψήφισμα, τα μέλη και οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Το θέμα είναι αν τα μέλη και οι φίλοι προσφέρονται να συμμετάσχουν.
Ασφαλώς, πιο ασφαλή συμπεράσματα θα προκύψουν μετά την επιστροφή του Στ. Κασσελάκη από τις ΗΠΑ για να συνεδριάσει, έστω και για μια ημέρα, η ΚΕ. Εκεί, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, θα βγουν μαχαίρια, αλλά δεν θα πάρουν μέρος τρία στελέχη, τα οποία με κείμενό τους (Τεμπονέρας, Κοτσακάς, Τσιόκας) παραιτήθηκαν από τα όργανα, ενώ ακολούθησε και η παραίτηση, επίσης με ιδιαίτερα αιχμηρό και αυστηρό κείμενο, του Βλάσση Τζιόγκα από την ΚΕ.
