Φωτογραφία: Γιάννης Παναγόπουλος / Eurokinissi
Ο Αλέξης Τσίπρας προετοιμάζει το βιβλίο του. Λέγεται, μάλιστα, ότι απομένουν οι τελευταίες πινελιές για να αποκτήσει την τελική του μορφή. Η έκδοση του πολυσυζητημένου βιβλίου θα είναι η δεύτερη πράξη μετά την παραίτηση, με τη συνέχεια, όπως λένε συνεργάτες του, να έχει την ατομική «κάθοδό» του στον λαό. Και ενώ ο Α. Τσίπρας συνεχίζει τα ραντεβού του για τη στελέχωση του Επιστημονικού Συμβουλίου του ιδρύματός του, στον ΣΥΡΙΖΑ η κατάσταση παραμένει επικίνδυνα θολή. Η Πολιτική Γραμματεία δεν έχει συνεδριάσει ακόμα και ο Σ. Φάμελλος, ο οποίος βρίσκεται σε πολιτικά δεινή θέση, κινείται πάνω σε ένα λεπτό τεντωμένο σχοινί. Από το «δεν είμαστε αντίπαλοι» στο «δεν έχουμε την ίδια οπτική». Από τις «παράλληλες πορείες» στο «η παραίτηση Τσίπρα δεν ήταν μέρος του σχεδίου που είχε χαράξει ο ΣΥΡΙΖΑ». Αν θα καταφέρει να ισορροπήσει και ταυτόχρονα αναδείξει το αναγκαίο πολιτικό στίγμα, ασφαλώς θα φανεί στην πορεία. Προσώρας, όμως, είναι υποχρεωμένος να παρακολουθεί αμήχανα τον πρώην πρωθυπουργό να διευρύνει δραματικά την απόστασή από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Άλλωστε, ο Α. Τσίπρας δεν φαίνεται διατεθειμένος να στηρίξει το εγχείρημά του στον κορμό του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ. Αν και αρκετά «παλαιός» και ο ίδιος, κάνει συνεχείς αναφορές στην ανανέωση προσώπων (δεν συμπεριλαμβάνει ασφαλώς τον εαυτό του) και στην ανάγκη υπέρβασης του φορέα που συμμετείχε μέχρι και το ‘23 πρωταγωνιστικά. Φρόντισε εξαρχής να ορίσει τις όχι και τόσο φρέσκιες διαχωριστικές γραμμές, μιλώντας για «σοκ εντιμότητας», ενώ η λέξη και η ουσία της Αριστεράς, φαίνεται να είναι πολύ μακριά από τη φρασεολογία και τον προσανατολισμό του. Παρότι δεν έχει περιγράψει το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί ιδεολογικά και πολιτικά, ποντάροντας αποκλειστικά στο «αντιμητσοτακικό κλίμα», θυμίζει περισσότερο ένα εν δυνάμει Δημοκρατικό Κόμμα. Ο Αλέξης Τσίπρας κινείται σαφώς στον αστερισμό του Κέντρου. Είναι έκπληξη η στροφή του Τσίπρα; Μπα… Είχε προετοιμάσει τον εαυτό του και όλους μας με την κεντρώα – δεξιά στροφή το 2019, τη βίαιη μετατόπιση προς την προοδευτική συμμαχία, τις συνεχείς δεξιόστροφες διευρύνεις, την παράδοση του κόμματος στον Στ. Κασσελάκη για να μην το πάρουν τα… αριστερά «βαρίδια». Και τώρα, που ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει τουλάχιστον σαστισμένος, ο Αλ. Τσίπρας ανακαλύπτει το τέλος του κύκλου του.
Πόσο εύκολο είναι, όμως, για τη σημερινή ηγεσία του κόμματος να δεχτεί τον… θάνατό του; Ο Σ. Φάμελλος γνωρίζει ότι ένα μεγάλο μέρος του κόσμου του έλκεται από τον ηγέτη – μεσσία. Επιχειρεί, λοιπόν, να χαράξει μια γραμμή ήπιας συνεννόησης ή ενός βελούδινου διαζυγίου. Με το «δεν είμαστε αντίπαλοι», που επαναλαμβάνει επίμονα και μονότονα, επιχειρεί να συγκρατήσει τις φυγόκεντρες τάσεις, που είναι εμφανέστατες, αλλά και να διατηρήσει δίαυλο επικοινωνίας με το υπό διαμόρφωση νέο φορέα του Αλ. Τσίπρα, που μπορεί να μετασχηματιστεί σε εκλογική λίστα. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όχι όλα, φλερτάρουν με την ιδέα ενός φορέα ομπρέλα, που το κόμμα τους θα έχει τη δική του διακριτή θέση. Σε αυτή την περίπτωση θα ισχυριστούν ότι ο στόχος του προοδευτικού ψηφοδελτίου για την πολιτική αλλαγή έγινε πραγματικότητα. Μέχρι, όμως, να πάρει οριστικές αποφάσεις ο Α. Τσίπρας, θα ζουν με την αγωνία και θα βιώνουν το μαρτύριο της σταγόνας.
Προς το τέλος της εβδομάδας προβλέπεται να συγκληθεί η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Μέσα σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας είναι δεδομένο ότι ο Σ. Φάμελλος θα θελήσει να ενισχύσει το ηθικό των στελεχών μιλώντας για τον ιστορικό ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ, να ανεβάσει τους αντιπολιτευτικούς τόνους και ενδεχομένως να περιγράψει εκ νέου το σχέδιο για την προοδευτική Ελλάδα. Με ενδιαφέρον αναμένεται η αντίδραση όσων εξαρχής κράτησαν κριτική στάση στην παραίτηση, αλλά και στους σχεδιασμούς του Α. Τσίπρα θεωρώντας ότι είναι λάθος η «ισορροπία τρόμου» από την πλευρά της ηγεσίας.
Ο Παύλος Πολάκης, λίγα 24ωρα πριν, σχολίασε στην προσωπική του σελίδα: «Όμορφες θάλασσες τις ταξιδεύουμε χρόνια. Και με μπουνάτσα και με τρικυμία. Και μοναχός και με παρέα». Και όποιος κατάλαβε…
