Από τον Πειραιά και τη Γένοβα μέχρι τη Μερσίνα, την Ινδία και το Όκλαντ, οι εργαζόμενοι στα λιμάνια οργανώνουν μια διεθνή αντιπολεμική κινητοποίηση με κοινό σύνθημα: Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο. Αύριο, Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, απεργίες, στάσεις εργασίας και συγκεντρώσεις προγραμματίζονται σε περισσότερα από εκατό λιμάνια τεσσάρων ηπείρων, σύμφωνα με τους διοργανωτές. Στόχος τους είναι να εμποδίσουν τη μεταφορά πολεμικού υλικού και να αντισταθούν στη μετατροπή των λιμανιών σε υποδομές στρατιωτικού εφοδιασμού.
Η κινητοποίηση προετοιμάστηκε μέσα από τη διεθνή συνάντηση συνδικάτων λιμενεργατών στην Κωνσταντινούπολη, στις 18 και 19 Μαΐου. Η γαλλική CGT Ports and Docks, η ελληνική ΕΝΕΔΕΠ, η βασκική LAB, η τουρκική Liman-İş, η μαροκινή ODT και η ιταλική USB συγκρότησαν τον αρχικό πυρήνα του συντονισμού. Το κοινό τους πλαίσιο συνδέει την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη με την αντίθεση στους πολέμους, στους εξοπλισμούς και στη στρατιωτικοποίηση των πολιτικών υποδομών.
Η Διακήρυξη της Κωνσταντινούπολης καλεί τα συνδικάτα να εντοπίζουν τα πολεμικά φορτία, να ενημερώνουν τους εργαζομένους και να οργανώνουν συλλογική αντίσταση στη μεταφορά όπλων, πυρομαχικών, στρατιωτικού εξοπλισμού και στρατευμάτων σε εμπόλεμες ζώνες. Η άρνηση συμμετοχής στην πολεμική αλυσίδα εφοδιασμού γίνεται κοινό πεδίο δράσης εργαζομένων διαφορετικών χωρών.
Στην Ιταλία, η USB διατυπώνει την προοπτική διεύρυνσης του αγώνα: «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο! Κανένας εργαζόμενος δεν θα έπρεπε να δουλεύει για τον πόλεμο!». Η οργάνωση καλεί σε γενική απεργία ενάντια στην πολεμική οικονομία και την ακρίβεια, για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις. Στις λιμενικές πόλεις της κινητοποίησης περιλαμβάνονται η Γένοβα, το Λιβόρνο, η Τεργέστη, η Τσιβιταβέκια, η Ανκόνα, η Ραβένα και η Τζόια Τάουρο.
Στη Γαλλία, η CGT καλεί σε 24ωρη απεργία στα λιμάνια, με το κάλεσμα να εκτείνεται από τη Δουνκέρκη, το Καλαί και τη Χάβρη μέχρι τη Μασσαλία–Φος, το Μπορντό, την Μπαγιόν και τη Σεν Ναζέρ. Στο κοινό διεθνές κάλεσμα, οι οργανώσεις υπογραμμίζουν: «Οι δημόσιοι πόροι πρέπει να χρησιμοποιούνται για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών των ανθρώπων, όχι για τη χρηματοδότηση του πολέμου». Η διεκδίκηση της ειρήνης συνδέεται με πραγματικές αυξήσεις μισθών, σταθερή εργασία, μικρότερο χρόνο εργασίας και προστασία της υγείας και της ασφάλειας στις προβλήτες.
Στην Τουρκία, η Liman-İş δίνει στο κάλεσμά της μια χαρακτηριστική διατύπωση: «Τα χέρια των λιμενεργατών μπορεί να είναι βρώμικα, να έχουν λάδια ή σκουριές· αλλά δεν θα είναι ποτέ ματωμένα!». Το συνδικάτο ανακοινώνει παρεμβάσεις στη Μερσίνα, στο Γκεμλίκ και στην Κωνσταντινούπολη, ενώ η Limter-İş καλεί σε κινητοποίηση στο Χαϊντάρπασα με σύνθημα να μη δοθεί λιμάνι στη γενοκτονία.
Στην Ασία, η Water Transport Workers’ Federation of India συμμετέχει με αναφερόμενες δράσεις σε δεκαπέντε ινδικά λιμάνια, συνεχίζοντας μια στάση που είχε διατυπώσει ήδη από τον Φεβρουάριο του 2024: «Τα μέλη του συνδικάτου μας αποφάσισαν συλλογικά να αρνηθούν τη διαχείριση κάθε είδους στρατιωτικού φορτίου». Η τότε ανακοίνωση αφορούσε την άρνηση διαχείρισης φορτίων όπλων που συνδέονταν με τον πόλεμο στην Παλαιστίνη. Η συμμετοχή στην αυριανή δράση εντάσσει αυτή τη δέσμευση σε ένα ευρύτερο διεθνές δίκτυο.
Στην αμερικανική ήπειρο, οι διοργανωτές ανακοινώνουν τη συμμετοχή της ILWU Local 10, που συνδέεται με το Σαν Φρανσίσκο και το Όκλαντ, και της οργάνωσης λιμενεργατών και ημερομίσθιων εργατών στη Βερακρούς του Μεξικού. Στον συντονισμό προστίθεται και το λιμενικό τμήμα της γερμανικής ver.di στο Αμβούργο. Στο Μαρόκο συμμετέχει η Ταγγέρη, ένας από τους μεγάλους κόμβους μεταφόρτωσης της Μεσογείου.
Στην Ελλάδα, η δράση έχει επίκεντρο τον Πειραιά και την ΕΝΕΔΕΠ, ενώ επεκτείνεται με ναυτεργατικές κινητοποιήσεις. Τα σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και ΠΕΝΕΝ έχουν προκηρύξει 24ωρη απεργία στα λιμάνια του Πειραιά, της Ραφήνας, του Λαυρίου, της Ελευσίνας, της Πάτρας, της Ηγουμενίτσας και του Ρίου–Αντιρρίου.
Η αυριανή κινητοποίηση συνεχίζει τη διεθνή ημέρα δράσης της 6ης Φεβρουαρίου 2026, στην οποία, σύμφωνα με την κοινή διακήρυξη, συμμετείχαν είκοσι λιμάνια επτά χωρών. Η διεύρυνση του συντονισμού δείχνει την προσπάθεια να αποκτήσει διάρκεια και γεωγραφικό βάθος η άρνηση μεταφοράς πολεμικού υλικού.
Υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα που φωτίζουν τη σημασία αυτής της προσπάθειας. Την Πρωτομαγιά του 2008, εργαζόμενοι της ILWU σταμάτησαν την εργασία σε 29 λιμάνια της αμερικανικής δυτικής ακτής ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ. Το ιρακινό συνδικάτο λιμενεργατών ανακοίνωσε μία ώρα αλληλέγγυας στάσης στα λιμάνια Ουμ Κασρ και Χορ αλ Ζουμπάιρ. Εργαζόμενοι στις ΗΠΑ και στο κατεχόμενο Ιράκ συναντήθηκαν στην κοινή άρνηση του πολέμου και της κατοχής.
Το 1984, μέλη της ILWU Local 10 αρνήθηκαν να εκφορτώσουν νοτιοαφρικανικά εμπορεύματα από το πλοίο Nedlloyd Kimberly στο Σαν Φρανσίσκο, σε αλληλεγγύη με τον αγώνα κατά του απαρτχάιντ. Τα συγκεκριμένα φορτία παρέμειναν στο πλοίο δέκα ημέρες. Η αλληλεγγύη άλλων τοπικών οργανώσεων εμπόδισε τη διοχέτευσή τους σε διαφορετικό λιμάνι, μέχρι την εκφόρτωσή τους την ενδέκατη ημέρα υπό δικαστική πίεση.
Εκεί βρίσκεται και η ιδιαίτερη δύναμη του αντιπολεμικού διεθνισμού των λιμενεργατών: στην ικανότητα να παρεμβαίνει στην υλική προετοιμασία και στον εφοδιασμό του πολέμου. Τα όπλα χρειάζονται μεταφορά, φόρτωση, εκφόρτωση και μεταφόρτωση. Η οργανωμένη άρνηση σε αυτά τα σημεία μπορεί να καθυστερήσει αποστολές, να αυξήσει το κόστος τους και να αποκαλύψει διαδρομές που παραμένουν έξω από τη δημόσια συζήτηση.
Ο διασυνοριακός συντονισμός ενισχύει αυτή τη δυνατότητα. Όταν ένα φορτίο συναντά αντίσταση σε ένα μόνο λιμάνι, οι εταιρείες μπορούν να αναζητήσουν άλλη διαδρομή. Όταν οι εργαζόμενοι ανταλλάσσουν πληροφορίες και συντονίζουν τις αρνήσεις τους, η παράκαμψη δυσκολεύει. Το κείμενο που παρουσίασαν οι διοργανωτές στη Ρώμη επισημαίνει ακριβώς αυτή τη διαρκή αντιπαράθεση ανάμεσα στους αποκλεισμούς και στην προσπάθεια μεταφοράς των φορτίων από άλλες οδούς.
Η κοινή δράση Ελλήνων και Τούρκων λιμενεργατών, μαζί με συναδέλφους από την Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και την Αμερική, δίνει στον διεθνισμό συγκεκριμένο περιεχόμενο: κοινή οργάνωση απέναντι στη χρήση της εργασίας τους για τον πόλεμο. Η διάρκεια αυτού του δικτύου, η δυνατότητά του να εντοπίζει φορτία και να στηρίζει όσους αρνούνται να τα διακινήσουν θα κρίνουν πόσο βαθιά μπορεί να φτάσει η παρέμβασή του.
