Την ώρα που θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, πιθανότατα η επιχείρηση της συγκάλυψης των πολιτικών ευθυνών για την τραγωδία των Τεμπών ως προς το σκέλος της προανακριτικής επιτροπής για τον Χρήστο Τριαντόπουλο θα έχει σχεδόν ολοκληρωθεί.
Και αυτό γιατί η επιτροπή ουσιαστικά τερμάτισε τις εργασίες της πριν καν τις αρχίσει, αφού ο πρώην υπουργός προτίμησε να απολογηθεί δια υπομνήματος και όχι με κατ’ ιδίαν παρουσία και εξέταση.
Είχε το δικαίωμα; Ναι, προβλέπεται από τον κανονισμό. Θα έπρεπε να το ασκήσει; Η λογική λέει όχι, αν πραγματικά ο ίδιος αισθάνεται αθώος, όπως έχει πολλές φορές δηλώσει. Γιατί ένας αθώος να μην επιθυμεί να περάσει από τη βάσανο της εξέτασης των βουλευτών και των ερωτήσεών τους; Τι είχε άραγε να κρύψει ο κ. Τριαντόπουλος; Τα ερωτήματα, όπως αντιλαμβάνεστε, είναι περισσότερο ρητορικού χαρακτήρα.
Από τη στιγμή που ο κ. Τριαντόπουλος εξέφρασε την επιθυμία, πάντα μέσω υπομνήματος, να περάσει πάνω από τη διαδικασία της προανακριτικής επιτροπής και να παραπεμφθεί απευθείας στον φυσικό του δικαστή (κατά παράβαση του άρθρου 86 του ελληνικού Συντάγματος), το έργο της εν λόγω επιτροπής τελείωσε στο μεγαλύτερο μέρος του. Τι απομένει; Η κατάθεση του σχετικού πορίσματος. Το οποίο, προφανώς, θα συντάξει μόνο η κυβερνητική πλειοψηφία –θα ήταν, πέρα από κάθε αμφιβολία, παράλογο για κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης ξεχωριστά να πάρει μέρος σε μία τέτοιου είδους οπερέτα, να προχωρήσει δηλαδή σε σύνταξη πορίσματος από την κατάθεση ενός και μόνο υπομνήματος.
Μιλώντας για την παραβίαση του Συντάγματος, το αυτί των κυβερνώντων δεν ιδρώνει. Αυτό, δα, έλειπε. Ακόμα και ο Ευάγγελος Βενιζέλος (με τη συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής) αποδόμησε λέξη προς λέξη σχεδόν την κυβερνητική επιχειρηματολογία και έκανε λόγο για καταστρατήγηση του Συντάγματος. Φωνή βοώντος όμως… Οι άνθρωποι ήταν (και είναι) αποφασισμένοι να φτάσουν μέχρι το τέρμα για να μην κληθούν να λογοδοτήσουν ουσιαστικά για το έγκλημα που συντάραξε την Ελλάδα πριν από δύο χρόνια.
Τα επόμενα βήματα έχουν μάλλον τυπικό χαρακτήρα. Το (μοναδικό, εκτός μεγάλης έκπληξης) πόρισμα θα υπερψηφιστεί από την κυβερνητική πλειοψηφία στην ολομέλεια της Βουλής και εν συνεχεία ο πρόεδρος του σώματος θα διαβιβάσει τον σχετικό φάκελο στο δικαστικό συμβούλιο που θα αναλάβει την ανάκριση του Χρήστου Τριαντόπουλου.
Σ’ αυτή τη διαδικασία οι αναγνώστες μας θα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν προβλέπεται εξέταση άλλων μαρτύρων. Θα ανακριθεί μόνο ο ελεγχόμενος πρώην υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, ο οποίος φυσικά έχει να αντιμετωπίσει μόνο το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος και τίποτα άλλο. Εκτός και αν το δικαστικό συμβούλιο διαβιβάσει το φάκελο ξανά πίσω στη Βουλή, αξιώνοντας ουσιαστικά την επανάληψη της διαδικασίας. Το σενάριο αυτό, όμως, φαντάζει από δύσκολο έως απίθανο.
Σε απλά ελληνικά, ο Τριαντόπουλος αναμένεται να πέσει στα πολύ μαλακά, παρά το γεγονός ότι παράγοντες της υπόθεσης υποστηρίζουν ότι έχει πολύ βαρύτερες ευθύνες από αυτές που μέχρι στιγμής επισήμως του αποδίδονται, με τη μορφή του ελέγχου και της παραπομπής του στο δικαστικό συμβούλιο. Προέχει, όμως, η επιτυχία της επιχείρησης της συγκάλυψης που μέχρι στιγμής, τουλάχιστον ως αυτό το κομμάτι, φαίνεται ότι εξασφαλίζεται.
Θα μεγαλώσει, βέβαια, μετά από αυτό η δυσπιστία των πολιτών προς τον θεσμό της δικαιοσύνης (που βρίσκεται ήδη σε πολύ υψηλά σημεία), αλλά αυτό προσώρας δεν ενδιαφέρει την κυβέρνηση. Το θέμα είναι να γίνει η δουλειά. Business as usual και όλα τα άλλα μπορούν να περιμένουν.
