Θα αντέξει ο Νότος στην Μπρατισλάβα;

Αν και η αρχική διάθεση γενικά ήταν να υποβαθμιστεί η συνάντηση κορυφής των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, ή της Μεσογείου, και να αμφισβητηθεί ακόμα και η πιθανότητα πραγματοποίησής της, τελικά η Σύνοδος Μεσογειακών Κρατών της ΕΕ (επτά τον αριθμό) προκάλεσε δυσανάλογη από πρώτη ματιά επιθετική αντίδραση από την πλευρά των κρατών του Βορρά, που εκφράστηκε σαφέστερα από τον γερμανικό τύπο.
Η σύνοδος των Αθηνών μπορεί να μην «κάνει την καγκελάριο Μέρκελ να τρέμει», όπως σημειώνει η συντηρητική «Ντι Βελτ», αλλά μια σχετική ανησυχία οπωσδήποτε προκαλεί στο Βερολίνο. Ήδη την εξέφρασε, άλλωστε, προσπαθώντας να την κρύψει πίσω από ειρωνικά σχόλια, ο κ. Σόιμπλε.
Η κοινή διακήρυξη που υπήρξε απόληξη της συνόδου δεν είναι ένα επαναστατικό κείμενο που απειλεί τα θεμέλια της ΕΕ, εκφράζει όμως, για πρώτη φορά, τη διάθεση της πιο συμπιεσμένης από την επικρατούσα πολιτική κατηγορίας χωρών να βρουν μια ελάχιστη κοινή έκφραση της ανησυχίας τους για την πορεία της ΕΕ και της αντίθεσής τους στην πολιτική του Βερολίνου. Ακόμα κι αν δεν απειλείται η συνέχεια του άξονα Παρισιού-Βερολίνου, η διαφορά επιδιώξεων των δύο πρωτευουσών έχει γίνει τόσο αισθητή, που επιτρέπει στον κ. Ολάντ, πολύ περισσότερο στον κ. Ρέντσι, να δοκιμάσουν το ρόλο του συμμέτοχου σε μια συλλογική προσπάθεια έκφρασης μιας διαφορετικής εκδοχής στην επικείμενη (16 Σεπτεμβρίου) άτυπη σύνοδο κορυφής των 27 στην Μπρατισλάβα, όπου κυρίως θα συζητηθεί το ζήτημα του μέλλοντος της ΕΕ μετά το Brexit.
Επειδή, όμως, ακόμη κι αυτή η πρώτη και περισσότερο συμβολική κίνηση των μεσογειακών χωρών της ΕΕ απειλεί να χαλάσει την τόσο ποθητή ισοπεδωτική ομοιομορφία, εκείνο που έχει σημασία είναι να δούμε κατά πόσο η εχθρότητα που έχει επιδειχθεί απέναντί της, θα μεταφραστεί σε επιθετικότητα εκ μέρους του πλούσιου Βορρά ικανή να διακόψει τη διάθεση για συνέχιση του διαλόγου και της συνεννόησης. Διάθεση που ήδη εκδηλώθηκε με την ανάληψη εκ μέρους της Πορτογαλίας της ευθύνης για την προετοιμασία της δεύτερης «συνόδου των 7» στη Λισαβόνα.
•