Η συμφωνία που υπογράφηκε τον Ιούλιο αφήνει λίγο χώρο, όσον αφορά τη δημοσιονομική πολιτική, το τραπεζικό σύστημα και τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας. Γι’ αυτό, ορθά, η κυβέρνηση ρίχνει μεγάλο βάρος, εκτός από τα ανοιχτά ζητήματα, όπως είναι οι εργασιακές σχέσεις, το δημόσιο χρέος κ.λπ, στην «παράλληλη πολιτική». Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική Αλληλεγγύη, αναμόρφωση του Δημοσίου, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Δημόσια Τάξη, σωφρονιστικό σύστημα, μέσα ενημέρωσης είναι χαρακτηριστικοί τίτλοι πεδίων.
Αν δούμε τις προγραμματικές δηλώσεις των υπουργών, πολλά σημεία δεν δείχνουν μια ριζικά διαφορετική αντιμετώπιση σε αυτά τα πεδία, κάτι που να παραπέμπει στο αριστερό πρόγραμμα το οποίο παρουσίασε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά. Με αυτό όμως εκλέχτηκαν οι βουλευτές και αυτό καλούνται να εφαρμόσουν οι υπουργοί.
Ας πούμε στη δημόσια τάξη. Πουθενά δεν συναντάς τη μεγαλόπνοη μεταρρύθμιση που θα απαλλάξει την αστυνομία από τα κατάλοιπα του στρατοκρατικού καθεστώτος, τα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων της και τη φροντίδα για την ψυχική τους υγεία, τη ριζική αλλαγή στην εκπαίδευση και στο καθεστώς προσλήψεων με τους αστυνομικούς δύο ταχυτήτων, την υπαγωγή των υπηρεσιών δημόσιας τάξης στον έλεγχο της Βουλής. Οι εξαγγελίες για τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης ανοίγουν παράθυρο ελπίδας. Αλλά με ποια μέτρα θα εμπνεύσει η κυβέρνηση τη δημοσιοϋπαλληλία, θα την κάνει συμμέτοχο των προσπαθειών της, θα αξιοποιήσει τη συσσωρευμένη γνώση που αδρανεί; Πώς θα αναμορφωθεί η εκπαίδευση των υπαλλήλων του κράτους, ώστε να μην περιορίζεται στο, κρίσιμο βέβαια, ζήτημα των ανώτερων στελαχών της διοίκησης;
Τέλος η Παιδεία. Δεν μάθαμε για ποιον λόγο το νομοσχέδιο Μπαλτά αποσύρθηκε σιωπηρά και παραπέμπονται όλα σε έναν «εθνικό διάλογο». Βέβαια, αυτός πρέπει να υπάρξει, αλλά όχι εν κενώ. Η κυβέρνηση πρέπει να έχει θέσεις για τον διάλογο. Να πει: «Εγώ έτσι σχεδιάζω την Παιδεία. Εσείς τι λέτε;» Ακόμα, είναι τέτοια η κατάσταση και στις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης, που χωρίς άμεση νομοθετική παρέμβαση το σύστημα θα καταρρεύσει. Τέτοια νομοθετική παρέμβαση εξαγγέλθηκε από την αναπληρώτρια υπουργό για την τριτοβάθμια εκπαίδευση· είναι όμως ανησυχητικό ότι το ρεπορτάζ της «Αυγής» την παρέπεμψε κι αυτή στον «εθνικό διάλογο». Στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια θα συνεχιστεί η τωρινή κατάσταση, ώσπου να καταλήξει ο «εθνικός διάλογος»;
Θ.Π.
