Από τον Φεβρουάριο του 2025 έχουμε ξεκινήσει μια δύσκολη αλλά όμορφη περιπέτεια.
Η Εποχή, μια εφημερίδα με ισχυρό στίγμα στην ανανεωτική Αριστερά της Ελλάδας, σε αυτό που ονομάστηκε New Left μετά το παγκόσμιο 1968, έπρεπε —και πρέπει ακόμη— να καταφέρει να περάσει τον ψηφιακό κάβο, στον οποίο είχε μείνει πίσω.
Το βλέπαμε, το βλέπετε κι εσείς: ερχόταν ή ίσως έχει ήδη έρθει. Όλα αλλάζουν στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε, κατανοούμε και διαδίδουμε τις ειδήσεις, αλλά και τις γνώμες μας γι’ αυτές.
Περισσότερα reels, λιγότερα κείμενα. Άσχετα μεταξύ τους. Από το γατάκι στη Γάζα και από τη συγκίνηση στον θυμό, από το ειδυλλιακό τοπίο στη φυσική καταστροφή. Μέσα σε μισό λεπτό.
Περισσότερο, πολύ περισσότερο θέαμα (αίμα, σεξισμός, θάνατος, clickbait τίτλοι που δεν περιέχουν τίποτα, εξωτισμός), λιγότερη ανάλυση.
Πολιτικό θέαμα και κουτσομπολιά. Τσακωμοί και κοκορομαχίες για τα likes ή για τα hate comments που ανεβάζουν την προβολή στον αλγόριθμο.
Βίντεο με αστραφτερούς πολιτευτές, με φόντο επικές μουσικές και captions που σχεδόν πάντα τιποτολογούν.
Διαρκής μόχλευση οποιουδήποτε θέματος φαίνεται πως «τραβάει»: δηλαδή σπινάρισμα πάνω στο σπινάρισμα, πάνω στο σπινάρισμα, μέχρι τελευταίας ρανίδας, μέχρι εξαντλήσεως.
Περισπούδαστες συνεντεύξεις σαν αφόρητη επανάληψη του διαρκώς ίδιου.
Απίστευτα πολλές προσωπικές ιστορίες.
Influencers ως υγεινιστές, ως γυμνάστριες, ως μάγειρες, ως sex ή life coaches, ως χοροδιδάσκαλοι, ως κεραμίστριες.
Πανταχού παρούσα η eventοποίηση της ζωής, η εκλαϊκευμένη ψυχολογική lingo ως λύση και πρόβλημα-πασπαρτού, το FOMO, η υποχρεωτική θετική τοξικότητα και, αντιστρόφως, η ηδονοβλεπτική παρακολούθηση συγκρούσεων.
Τέλος, ένα τεράστιο και διαρκώς διευρυνόμενο άπλωμα του χώρου του εμπορίου. Η οικονομία της προσοχής παράγει υποκειμενικότητες σχεδόν πλήρως εξαρτημένες από το ασυνάρτητο σύμπαν της οθόνης που μόλις περιγράψαμε, ώστε να τις στατιστικοποιεί και να τις μετατρέπει σε εμπόρευμα. Αυτό που πωλείται στην αγορά είναι η δυνατότητα πρόβλεψης και επηρεασμού της συμπεριφοράς σου.
Τι φέρνουν όλα αυτά;
Κούραση. Αβεβαιότητα. Στεναχώρια.
Και όλα αυτά δεν αποτελούν απλώς προσωπικές εντυπώσεις. Επιβεβαιώνονται από διεθνείς έρευνες σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Το doomscrolling, το αδιάκοπο σκρολάρισμα μέσα από έναν ατελείωτο κατακλυσμό αρνητικών ειδήσεων και συγκρούσεων, συνδέεται πλέον με την ψυχική κόπωση, το άγχος, τη συναισθηματική εξάντληση και αυτό που εύστοχα περιγράφεται ως brain rot.
Στην Εποχή θελήσαμε να κάνουμε κάτι πολύ διαφορετικό από όλα αυτά.
Δεν τα στηλιτεύουμε μόνο για όσα παθογόνα φέρνουν στον ψυχισμό των ανθρώπων, αλλά και επειδή πιστεύουμε ότι η χειραφετική διάσταση της πολιτικής πρακτικής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με μορφές ενός αληθινού, κοινοτικού συνανήκειν, το οποίο οφείλουμε να καλλιεργούμε και να εμπνέουμε.
Αυτή είναι η δουλειά της Εποχής και στον ψηφιακό χώρο.
Ανανεωνόμαστε —γενετική συνθήκη του εγχειρήματός μας, άλλωστε— χωρίς να αφήσουμε πίσω τις κοινότητες που γνωρίζουν και εμπιστεύονται την Εποχή.
Δημιουργούμε όμως και καινούργιες. Κοινότητες ανθρώπων άλλων ηλικιών και καταβολών, που, ευτυχώς και εύλογα, φέρουν το δικό τους φορτίο για το τι σημαίνει σήμερα να είσαι ταυτόχρονα ριζοσπάστης και λαϊκός.
Παραμένουμε εντός της κοινωνίας και της κίνησής της, μέρος της κι εμείς. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να έχουμε γνώμη, γνώση αλλά και την εμπιστοσύνη όσων δρουν και σκέφτονται πέρα από τα όρια του καπιταλιστικού και πατριαρχικού κόσμου.
Αφού ανανεώσαμε το site μας, ώστε να είναι καθαρό και ξεκούραστο στο μάτι, δώσαμε σε κάθε άρθρο —είτε της εφημερίδας είτε αποκλειστικά ψηφιακό— τον χρόνο που του αναλογεί στην αρχική σελίδα, ώστε να μπορεί πραγματικά να διαβαστεί.
Ο κόσμος έχει σε μεγάλο βαθμό ξεμάθει να διαβάζει, να βυθίζεται σε κείμενα που έχουν κάτι ουσιαστικό να πουν. Γι’ αυτό η ορατότητα κάθε άρθρου είναι για εμάς ζωτικής σημασίας. Παρουσιάζουμε με σταθερή περιοδικότητα, σε όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, όσα γράφουν οι συντάκτες μας, με σύντομο και περιεκτικό τρόπο. Παράλληλα, όσα θεωρούμε ότι αφορούν ένα ευρύτερο κοινό τα προσαρμόζουμε και τα παρουσιάζουμε στο Instagram με πρωτότυπα γραφιστικά.
Όμως πέρα από αυτά, τα φαινομενικά “τεχνικά”, βρεθήκαμε σχεδόν σε όλες τις πορείες και τις συγκεντρώσεις της Αθήνας αυτόν τον ενάμιση χρόνο. Ήμασταν στη Σύρο, στη Θεσσαλονίκη και σε πολλά νησιά, για να καταγράψουμε με βίντεο και φωτογραφίες τη συλλογική δράση των πολιτών: για τα Τέμπη, για την Παλαιστίνη, για τις απεργίες, για τις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, για τις συνεντεύξεις Τύπου κινηματικών πρωτοβουλιών.
Βρεθήκαμε επίσης στην Αίγυπτο και στην Τυνησία, καθώς και στα καράβια που επιχείρησαν να προσεγγίσουν τη Γάζα, μεταδίδοντας όσα έκαναν οι πολίτες που συμμετείχαν σε αυτές τις διεθνείς φιλειρηνικές πρωτοβουλίες.
Διοργανώσαμε συνέδρια. Κάναμε φεστιβάλ. Ξεκινήσαμε προβολές. Ανακαινίσαμε τα γραφεία της Εποχής. Δημιουργήσαμε podcast και vidcast με ανθρώπους που κατανοούν τον κόσμο διαφορετικά από ό,τι η κυρίαρχη αφήγηση. Μεταφράσαμε κείμενα πρωτοπόρων διανοουμένων από όλον τον κόσμο. Ιστορικοποιήσαμε σημαντικά γεγονότα μέσα από τη στήλη «Σαν σήμερα». Προσπαθήσαμε να αποκτήσουμε μια συνεπή και προσεγμένη αισθητική ταυτότητα, χάρη και στη δουλειά των γραφιστών μας.
Ταυτόχρονα, ανοίξαμε το καθημερινό μας editorial σε εκατοντάδες ανθρώπους, χωρίς να τους ρωτήσουμε ή να τους υποδείξουμε τι και πώς θα γράψουν. Ασχοληθήκαμε με τον σύγχρονο πολιτισμό. Παρακολουθήσαμε τη ριζοσπαστική κίνηση σε διεθνές επίπεδο.
Τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε γίνει χωρίς τη δική σας βοήθεια, τις προτροπές, τις συμβουλές και τη διαρκή στήριξή σας.
Μέσα σε αυτό το διάστημα υπερδιπλασιάσαμε τους ακολούθους μας στο Facebook, πενταπλασιάσαμε εκείνους στο Instagram και τετραπλασιάσαμε τις επισκέψεις στο site μας — και μόνο αυτόν τον μήνα η αύξηση είναι ακόμη μεγαλύτερη. Τα βίντεό μας έφτασαν σε εκατομμύρια μάτια.
Attention economy vs civic media
Και τώρα πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα να περάσουμε στο δεύτερο στάδιο της ψηφιακής Εποχής.
Θέλουμε τώρα να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο, πλήρως εξοπλισμένο στούντιο, ώστε να μπορούμε να παράγουμε επαγγελματικά εκπομπές, να πραγματοποιούμε συνεντεύξεις και να παρεμβαίνουμε τη στιγμή που χρειάζεται, με τρόπο ουσιαστικό και κρουστικό. Θέλουμε οι ριζοσπαστικές ιδέες να φτάνουν σε πολύ ευρύτερα κοινά.
Δεν ζητάμε να χρηματοδοτήσετε ένα στούντιο αλλά να συνδιαμορφώσουμε έναν διαφορετικό δημόσιο χώρο από αυτόν που μας κατακλύζει . Εφόσον οι πλατφόρμες που βγάζουν χρήματα από την προσοχή μας έχουν κίνητρο να ενισχύουν τον θυμό, την πόλωση και τη σύγκρουση εμείς προσοπαθύμε να αναπτύξουμε έναν ψηφιακό χώρο που να προάγει την συλλογική δράση, την κοινωνική συνοχή, την ριζοσπαστική ενότητα και την αληθινή επιχειρηματολογία.
Η ανταπόκρισή σας, μέσα στη μία ουσιαστικά εβδομάδα που τρέχει η καμπάνια crowdfunding για αυτόν τον σκοπό, είναι συγκινητική. Και, τουλάχιστον για εμάς, αποδεικνύει ότι υπάρχει μια κοινότητα ανθρώπων που κατανοεί τις δυσκολίες, θέλει να προχωρήσει το εγχείρημα και ταυτόχρονα παραμένει απαιτητική ως προς την ποιότητά του.
Περίπου εκατό άνθρωποι έχετε ήδη ανταποκριθεί. Από τις επτά χιλιάδες ευρώ που υπολογίζουμε ότι χρειάζονται για την ολοκλήρωση του στούντιο, έχει ήδη συγκεντρωθεί περισσότερο από το μισό ποσό!
Χρειαζόμαστε λίγα από πολλούς. Αν μπορείτε, στηρίξτε την προσπάθεια — ακόμη και ανώνυμα. Και, αν πιστεύετε ότι αυτό που κάνουμε αξίζει, μοιραστείτε το με ανθρώπους που έχουν διαβάσει, δει ή ακούσει τη δουλειά μας.
Το στούντιο αυτό δεν προορίζεται να γίνει ένας ακόμη χώρος παραγωγής περιεχομένου. Θέλουμε να έχει ανοιχτά τα μικρόφωνά του στα αιτήματα της κοινωνίας και των συλλογικοτήτων της, στη ριζοσπαστική πολιτική, στον σύγχρονο πολιτισμό, στις φωνές που συνήθως μένουν εκτός του κυρίαρχου δημόσιου λόγου. Να αποτελέσει ένα ακόμη εργαλείο για τη δημιουργία ενός νέου «εμείς».
Γι’ αυτό και δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να λογοδοτούμε απέναντί σας. Να ακούμε τις παρατηρήσεις και τις υποδείξεις σας. Να βελτιωνόμαστε μαζί με την κοινότητα που χτίζουμε από κοινού.
Ενάντια στην οικονομία της προσοχής που παράγει “χρήστες”, δηλαδή προϊόντα, εμείς θέλουμε να οικοδομήσουμε κοινότητα.
Σας ευχαριστούμε από καρδιάς.
ΥΓ. μπορείτε να ενισχύσετε το crowdfunding εδώ, πολύ εύκολα. Δική σας η επιλογή του ποσού:
