του Γιάννη-Ορέστη Παπαδημητρίου
Ίσως θα έπρεπε να είχαν σκεφτεί περισσότερο τα λεγόμενά τους οι ειδικοί φρουροί προτού εκδώσουν μέσω του σωματείου τους ανακοίνωση για το «άβατο» των Εξαρχείων, ύστερα από την επίθεση που δέχθηκε ο Βασίλης Οικονόμου, εισάγοντας μάλιστα και το νεολογισμό του «Εξαρχιστάν» για να καταδείξουν τα δεινά της περιοχής. Για κακή τους τύχη, στα αποτελέσματα του google για τις λέξεις κλειδιά «ειδικός φρουρός» και «Εξάρχεια», τα παράπονά τους για τα βάσανα που τραβάνε στην περιοχή διανθίζουν τα επετειακά αφιερώματα στον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, ο οποίος έφυγε απ’ τη ζωή από το όπλο ενός εξίσου «αγανακτισμένου» με την εν λόγω περιοχή της Αθήνας συναδέλφου τους.
Οι ειδικοί φρουροί, μια απ’ τις πιο προνομιούχες υπηρεσίες της ΕΛΑΣ, δεν φημίζονται για την ευπρέπειά τους. Θα περίμενε όμως κανείς να βρεθεί στον δρόμο της έκδοσης της ανακοίνωσης ένας άνθρωπος αρκετά ευφυής, ώστε να επισημάνει την ατυχία του συμβολισμού.
Ανόμοια υλικά
Η ανακοίνωση του Σωματείου Ειδικών Φρουρών συντίθεται από τα πιο ανόμοια υλικά, με μοναδική κοινή συνισταμένη τους ισχυρισμούς που χαϊδεύουν τις φοβικές παραστάσεις των νοικοκυραίων για το «άβατο» της Αθήνας. Η επίθεση στον Βασίλη Οικονόμου και ο «τραυματισμός» αστυνομικού της ΕΛΑΣ (που δεν αναφέρεται πως συντελέστηκε κατά τη διάρκεια διαδήλωσης), γίνονται ένα με την κατάληψη της ιταλικής πρεσβείας στο Κολωνάκι (!) και την επίθεση στους ελεγκτές του μετρό – που δεν συνέβη στα Εξάρχεια, καθώς την τελευταία φορά που ελέγξαμε, η συγκεκριμένη περιοχή δεν έχει σταθμό.
Διαβάζοντας προσεκτικά τις λέξεις, καταλαβαίνει κανείς εύκολα τη σκοπιμότητα της ανακοίνωσης που είναι να επαινέσει την πρόσφατα καταργηθείσα ομάδα ΔΕΛΤΑ, η οποία «ακύρωνε κάθε έκνομη δράση στην περιοχή». Οι δικαστικές υποθέσεις αστυνομικής βίας που βαραίνουν τη μηχανοκίνητη υπηρεσία ξεχνιούνται· το ίδιο και τα αποτελέσματα της κατασταλτικής πρακτικής στην περιοχή που έχει να επιδείξει ανεκδιήγητες βαρβαρότητες κατά πολιτών. Η ανακοίνωση κλείνει με μια ειρωνική πρόσκληση στη Frontex να φυλάξει την περιοχή, αναδεικνύοντας το παράπονο των οργάνων για τον αναβαθμισμένο ρόλο που αυτή έχει αποκτήσει στη νέα συγκυρία.
Περί άβατων
Η επίθεση στον Βασίλη Οικονόμου δεν είναι σύμπτωμα των Εξαρχείων. Εδώ και πέντε χρόνια, σε πολλά και εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους μέρη της Ελλάδας, ο πολιτικός κόσμος έχει περιορίσει τις κινήσεις του και μια πληθώρα προσώπων έχει δεχθεί επιθέσεις στο πλαίσιο της κρίσης του πολιτικού συστήματος. Η απόπειρα να παρουσιαστεί η επίθεση στον Οικονόμου ως εξαρχειώτικη ιδιοτροπία, είτε είναι αποτέλεσμα ναρκισσιστικής άρνησης του πολιτικού συστήματος να αποδεχθεί τη χρεοκοπία του, είτε στοχευμένη προσπάθεια ανεύρεσης ενός αποδιοπομπαίου τράγου, αποτελεί ξεκάθαρη παραχάραξη.
Είναι, ωστόσο, εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία το κυβερνών κόμμα φάνηκε να αποδέχεται το αφήγημα περί «αβάτου» των Εξαρχείων – σε σημείο που θα μπορούσε να πει κανείς ότι το ενισχύει κιόλας. Απ’ την Όλγα Γεροβασίλη μέχρι τον Κώστα Ζαχαριάδη – πάντα περήφανα στην οθόνη του ΣΚΑΪ – τα Εξάρχεια έγιναν αυτομάτως αποδεκτά ως μείζον πρόβλημα της ελληνικής δημοκρατίας. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, παρότι σαφώς πιο μετριοπαθής απ’ τους κυβερνητικούς του ομολόγους, δεν αρνήθηκε την αφήγηση. Τουναντίον, καλεσμένος για μία εισέτι φορά στην εκπομπή του Νίκου Στραβελάκη στον Real FM, συμφώνησε ότι ο λόγος που ο Βασίλης Οικονόμου δέχθηκε επίθεση στα Εξάρχεια είναι επειδή έχει «άλλες ιδέες ή διαφορετικές αντιλήψεις» (από ποιες, αλήθεια;). Ότι ο υπουργός άνοιξε τη βεντάλια των «άβατων» και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας ή ότι αντιστρατεύτηκε τις καταδρομικές επιχειρήσεις της αστυνομίας στην περιοχή, ελάχιστα σώζει τη στάση του. Το «μείγμα πολιτικής και αστυνομικής δράσης» που προτείνει είναι τόσο κρυπτικό και ασαφές που μόνο το δεύτερο σκέλος προϊδεάζει για το τι μέλλει γενέσθαι τις ερχόμενες εβδομάδες.
Προοίμιο;
Αν το υπουργείο Οικονομικών ήταν αυτό που τραβούσε τα βλέμματα στην πρώτη θητεία του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα, με το τρίτο μνημόνιο να προμηνύει αντιδράσεις και διάφορες ομαδώσεις σε εγχώριο και ευρωπαϊκό πολιτικό επίπεδο να πιέζουν για μια κατασταλτική λύση της προσφυγικής κρίσης, όλοι οι προβολείς είναι στραμμένοι στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Η συγκρουσιακή διάθεση με την οποία αντιμετώπισε ο Νίκος Τόσκας την ΕΛΑΣ με την ανάληψη του υπουργείου, έχει ξαφνικά αντικατασταθεί από την – έστω και μερική – αποδοχή του ακροδεξιάς έμπνευσης ηθικού πανικού της ανακοίνωσης των Ειδικών Φρουρών. Ίσως να είναι άλλη μια σπασμωδική απόπειρα της κυβέρνησης να δώσει ένα αίσθημα ασφάλειας στους νοικοκυραίους σε μια ιδιαίτερα επισφαλή περίοδο. Ίσως να είναι προοίμιο για μια σκληρή καταστολή που θα ακολουθήσει σε πολλαπλά επίπεδα το ερχόμενο διάστημα και «χάδι» σε μια αστυνομία, τον ζήλο της οποίας θα χρειαστεί η κυβέρνηση. Οτιδήποτε απ’ τα δύο δεν θα μας ήταν ανοίκειο, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δείγματα απ’ τις κυβερνητικές θητείες του ΣΥΡΙΖΑ.
