Πιο κοντά στις εκλογές μετά την πολιτική ζημιά από τη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ;
Το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη διαχείριση μιας δεύτερης, ισχυρότερης πολιτικής κρίσης για το ίδιο θέμα και στην αποφυγή κινήσεων πανικού που θα την επιβεβαιώσουν. Τα non papers που διακινούνται λένε: «καμία συγκάλυψη», «σεβασμός στη Δικαιοσύνη», «διάκριση πολιτικής και ποινικής ευθύνης».
Η σημαντική ερώτηση όμως είναι: “ποιός τους πιστεύει;”
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν μπορεί να “μπαλαμουτιαστεί”. Δεν γίνεται να πειστεί η κοινωνία πως το φαγοπότι από τις άτυπες, κομματικές και πελατειακές σχέσεις μεταξύ πολιτικών και πολιτών του ίδιου κόμματος, το κράτος ως αγελάδα που αρμέγει η Νέα Δημοκρατία για την εκλογική της πελατεία εδώ και εφτά χρόνια είναι κάτι το λογικό που είναι αναπόφευκτο να συμβαίνει.
Αυτές τις οικονομικές συναλλαγές, που συχνα επικρατούσαν πριν τα μνημόνια για να εξαγοράζεται η ψήφος συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, το κόμμα που τις παρόξυνε στον απώτατο βαθμό είναι η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, το κόμμα δηλαδή που τις στηλίτευσε περισσότερο από όλους.
Θυμηθείτε: εκσυγχρονισμός, αριστεία, επιτελικό και λειτουργικό κράτος τα πήραν και τα σήκωσαν με τον πλέον γκροτέσκο τρόπο ο Φραπές, ο “απλήστως”, η κυρία που δεν ήξερε πότε κι αν έχει κερδίσει λαχείο στην τραφελαφική για τους θεσμούς διαδικασία της εξεταστικής.
Η Νέα Δημοκρατία αποδεικνύεται μπορστά στα μάτια όλων ως αυτό που πράγματι είναι: ένας ισχυρός, συλλογικός μηχανισμός εντός και εκτός του κράτους που διαμορφώνει τις συνθήκες αναπαραγωγής του με πόρους που προσπορίζεται από την αγκίστρωσή του στο ίδιο αυτό κράτος. Έτσι, και ως τροχονόμος συγκεκριμένων επενδύσεων (π.χ. Ταμείο Ανάπτυξης & Ανθεκτικότητας) και ως πελατειακός μεσάζοντας για αμοιβαίο όφελος (π.χ. ΟΠΕΚΕΠΕ) συγκροτεί ένα κοινωνικό μπλοκ σθεναρής υποστήριξης.
Αυτός ο μηχανισμός συμφέροντος υπάρχει πολύ σοβαρή περίπτωση, αν δεν είναι εντελώς βέβαιο, πως θα κυβερνήσει σε μια τρίτη συνεχή θητεία, ως η μόνη κυβέρνηση από καταβολής ελληνικού κράτους σε διαρκή θέση εξουσίας και πιθανόν με τον ίδιο άνθρωπο για Πρωθυπουργό. Μια Μητσοτακική Ελλάδα, ένα καθεστώς.
Πολύ πρόσφατα στο διάσημο σόου του “Last Week Tonight” ο John Oliver μέσα σε τριάντα λεπτά δείχνει πως εγκαθίδυσε το καθεστώς του ο Βίκτορ Όρμπαν που κυβερνάει συνεχόμενα από το 2010 στην Ουγγαρία: εκλογομαγειρέματα, περιορισμός της δικαιοσύνης, έλεγχος των media κρατικών και ιδιωτικών, πελατειακές σχέσεις. Όπως έλεγε και η Kim Lane Scheppele, μια βραβευμένη κοινωνιολόγος του Πρίστον που δηλώσεις της παρέθεσε ο Oliver στο σόου του, οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν εκπτίπτουν απότομα στον 21ο αιώνα με τα τανκς στους δρόμους, αλλά διαβρώνονται σταδιακά κι από μέσα.
Η Scheppele, μια επιστημόνισσα που έχει μελετήσει την εκδίπλωση του αυταρχικού φαινομένου τον 21ο αιώνα, έχει κάνει λόγο για τα Frankestates, τα «κράτη-τέρατα» που είναι τυπικά δημοκρατικά αλλά ουσιαστικά αυταρχικά ή υβριδικά και επιτυγχάνουν οι ηγεσίες τους να επιβάλουν νόμους και θεσμούς είτε ασύμβατους μεταξύ τους ή αδύναμους να περιορίσουν την εξουσία τους.
Ο αυταρχικός νομικισμός, η στρεβλωμένη δημοκρατία αποκτούν υπόσταση στα σκάνδαλα και τα εγκλήματα που πολύ καλά γνωρίζουμε: ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές και Τέμπη είναι εκφάνσεις αρνητικής αλλαγής στην ποιότητα της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, του φιλελευθερισμού.
Καλό θα ήταν να μην τις νομιμοποιήσουμε με την ψήφο μας στις επόμενες εκλογές.
ΥΓ Σύμφωνα με τις πληροφορίες, τα έντεκα πρόσωπα που αναφέρονται στη νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και για τα οποία ζητείται από τη Βουλή η συνέχιση της έρευνας και η άρση ασυλίας είναι ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας, Γιάννης Κεφαλογιάννης, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστας Τσιάρας, ο υφυπουργός Υγείας Δημήτρης Βαρτζόπουλος και οι βουλευτές Κατερίνα Παπακώστα, Κώστας Καραμανλής, Νότης Μηταράκης, Μάξιμος Σενετάκης, Λάκης Βασιλειάδης, Χρήστος Μπουκώρος, Θεόφιλος Λεονταρίδης και Κώστας Σκρέκας, ο οποίος είναι και γραμματέας του κόμματος. Επίσης, προέκυψαν στοιχεία σχετικά για πιθανή εμπλοκή του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Σπήλιου Λιβανού και της πρώην υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Φωτεινής Αραμπατζή κατά την τέλεση των καθηκόντων τους, που σημαίνει ότι εμπίπτουν στο νόμο περί ευθύνης υπουργών και για την παραπομπή τους απαιτείται η σύσταση προανακριτικής επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών.
φωτογραφία: (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
