Mεγάλη μάχη δίνει η τοπική κοινωνία στο Γαλάτσι για να αποκτήσουν οι αθλούμενοι πολίτες της μόνιμη πρόσβαση στο κλειστό γυμναστήριο της πόλης. Μεγάλη μάχη που εκτείνεται σε διάστημα δεκαετίας κόντρα σε κάθε είδους συμφέροντα. Εμπορικά, επιχειρηματικά, αθλητικά. Η πληροφορία που ήθελε το υπουργείου Αθλητισμού να εξετάζει την πιθανότητα να δοθεί το γήπεδο στην ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ για χρήση θορύβησε, και δικαίως, την τοπική κοινωνία (δημοτική αρχή, δημοτικό συμβούλιο, μέλη αθλητικών συλλόγων, πολίτες). Αν πραγματικά ευσταθούσε η πληροφορία (κάτι που ο υφυπουργός Αθλητισμού Σταύρος Κοντονής δεν επιβεβαίωσε ποτέ), τότε ο αγώνας των κατοίκων θα πεταγόταν στα σκουπίδια και η περιοχή (Γαλάτσι, Νέα Ιωνία και 5ο Διαμέρισμα Δήμου Αθηναίων) θα ασφυκτιούσε αθλητικά.

Ο αθλητικός χαρακτήρας του χώρου διατηρήθηκε αναλλοίωτος στο πέρασμα της τελευταίας δεκαετίας με πολύ μεγάλο κόπο. Τα σχέδια για την ανέγερση εμπορικού κέντρου στη θέση του γηπέδου ακυρώθηκαν μετά από τεράστια, πολυετή κινητοποίηση της τοπικής κοινωνίας κόντρα σε θεούς και δαίμονες. Ο ανάδοχος του έργου για το εμπορικό κέντρο έκανε τρεις φορές εγκαίνια αλλά τελικά εγκατέλειψε τα σχέδιά του, αφού η δικαιοσύνη δικαίωσε τον πολύπλευρο αγώνα των κατοίκων -και του τοπικού κινήματος, ας το πούμε και αυτό.
Οταν το γήπεδο, απαξιωμένο, πέρασε στα χέρια του ΤΑΙΠΕΔ το 2013 προκηρύχθηκε διαγωνισμός για την αθλητική εκμετάλλευσή του. Παρά το γεγονός ότι τόσο η ΑΕΚ όσο και ο Παναθηναϊκός ενδιαφέρονταν, σύμφωνα με πληροφορίες, ουδείς κατέθεσε προσφορά. Το γήπεδο παρέμεινε στα χέρια του ΤΑΙΠΕΔ (παραμένει ως σήμερα) για να χρησιμοποιηθεί μόνο πριν από δύο μήνες για την προσωρινή φιλοξενία προσφύγων.

Διαχειρίσιμη κατάσταση

Η είδηση περί νέου ενδιαφέροντος της μπασκετικής ΑΕΚ συνοδεύτηκε από πληροφορίες που ήθελαν το Παλαί του Γαλατσίου να βρίσκεται σε πολύ κακή κατάσταση, να απειλείται με κατάρρευση. Η «Εποχή» βρέθηκε στο κλειστό γυμναστήριο και διαπίστωσε ότι τηρουμένων των αναλογιών (10ετής εγκατάλειψη) βρίσκεται σε κατάσταση που μπορεί να χαρακτηριστεί διαχείρισιμη. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι άνθρωποι του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής βρήκαν τον τρόπο, εν όσω διέμεναν οι πρόσφυγες, να χρησιμοποιήσουν μόνο εκείνο το ποσοστό της ηλεκτρικής εγκατάστασης που χρειαζόταν για τη θέρμανση των ανθρώπων.
Οικονομία, άρα, μπορεί να γίνει στην πράξη. Οι πολίτες των Δήμων Γαλατσίου και Νέας Ιωνίας δεν σταματούν εκεί, αναζητούν την αρωγή της Περιφέρειας Αθηνών, η οποία δεσμεύτηκε ότι θα φέρει σύντομα μελέτη για τη βιωσιμότητα του γηπέδου για την οποία μάλιστα θα συνεργαστεί και με το Πολυτεχνείο της Αθήνας. Αν από την μελέτη προκύψει αποτέλεσμα βάσει του οποίου οι Δήμοι Γαλατσίου και Νέας Ιωνίας (αλλά και το 5ο Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων) μπορούν να αντέξουν το κόστος συντήρησης του γηπέδου, δεν έχουν κανένα λόγο να μην προχωρήσουν στο εγχείρημά τους. Ετσι και αλλιώς το κόστος, αν το κλειστό χρησιμοποιείται μόνο για τις ερασιτεχνικές τοπικές ομάδες, είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό που θα απαιτηθεί αν το γήπεδο δοθεί στα χέρια επαγγελματικής ομάδας. Αυτό είναι ξεκάθαρο και σχεδόν αυταπόδεικτο.

Ανάσα για την τοπική κοινωνία

Γιατί, λοιπόν, να μην προτιμηθεί η λύση που θα χαρίσει μεγάλη ανάσα στην τοπική κοινωνία και θα δώσει την ευκαιρία σχεδόν σε 3.000 παιδιά (τόσα υπολογίζονται ότι θα ευεργητηθούν) να αθλούνται σε εβδομαδίαια βάση σε χώρους μάλιστα που κατασκευάστηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες; Γιατί να μην αποδοθεί το Παλαί στην τοπική κοινωνία που στο κάτω-κάτω πάλεψε γι’ αυτό και έδωσε έναν πολύ ωραίο αγώνα για να διατηρηθεί ο αθλητικός και πολιτιστικός χαρακτήρας του χώρου;
Η ΑΕΚ, η οποία, σύμφωνα με τις πληροφορίες, ήθελε να καταβάλει πολύ μικρό αντίτιμο που δεν αντιστοιχεί επ’ ουδενί στην πραγματική αξία του χώρου, και η κάθε αθλητική ανώνυμη εταιρεία μπορεί να κατασκευάσει, με δικά της χρήματα βεβαίως, τις υποδομές που χρειάζεται. Οι Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις στην Αθήνα παραμένουν ανενεργές καθώς ουδείς σκέφτεται (ή μάλλον ουδείς θέλει να προχωρήσει) την απόδοση των εγκαταστάσεων στις τοπικές κοινωνίες αφού οι Δήμοι βέβαια καταρτίσουν ένα βιώσιμο και αξιόπιστο πλάνο λειτουργίας.
Με το κλειστό γυμναστήριο του Γαλατσίου να έρχεται στα χέρια των δημοτικών αρχών, ακόμα και το ΤΑΙΠΕΔ μπορεί να αισθάνεται ευχαριστημένο. Θα απαλλαγεί από τα όποια έξοδα φύλαξης, κάτι που σημαίνει ότι θα εξοικονομηθούν χρήματα που αυτή τη στιγμή ξοδεύονται για να φυλάσσεται ένας ανενεργός αθλητικός χώρος. Η πολιτεία καλείται να πράξει το αυτονόητο μακριά από συμφέροντα, οπαδικές πιέσεις και κάθε λογής επιρροές. Τα 3.000 παιδιά έτσι και αλλιώς περιμένουν.

Νίκος Γιαννόπουλος