Η τοποθέτηση του Μαυρουδή Βορίδη στη θέση του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, προξένησε καταρχήν αλγεινές εντυπώσεις, λόγω των αντιμεταναστευτικών θέσεων που έχει εκφράσει στο παρελθόν. Έβαλαν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα, ίσως είναι μια αρχική εκτίμηση που μέλλει να αποδειχθεί αν είναι περισσότερο αληθινή από αυτές που εκτιμούν την τοποθέτησή του σε ένα αντιδημοφιλές υπουργείο, ως μια υποβάθμιση, μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις του για το ζήτημα των Τεμπών.
Εξάλλου ο νέος υπουργός ξεκαθάρισε ήδη από την τελετή ανάληψης της θέσης του ότι δεν θα παρεκκλίνει των απόψεών του που έχει εκφράσει στο παρελθόν, αναφερόμενος πιθανώς στις παλαιές αφίσες του Ελληνικού Μετώπου του 2004 με τις οποίες ζητούσε να δοθεί κόκκινη κάρτα στους “λαθρομετανάστες”. Συνεπής ως προς αυτό, με την ανάληψη των καθηκόντων του ανακάλεσε κατ΄ουσίαν την παράταση της ισχύος της διάταξης Καιρίδη περί νομιμοποίησης όσων βρίσκονται και εργάζονται χωρίς άδεια διαμονής στη χώρα, η οποία εκκρεμούσε στη Βουλή.
Σύντομα όμως θα βρεθεί μπροστά στα αιτήματα παραγωγικών φορέων που ζητούν την επαναφορά παρεμφερών διατάξεων, καθώς ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές απόψεις του κ. Βορίδη η μετανάστευση, πέρα από πραγματικότητα είναι και ανάγκη.
Αν ο νέος υπουργός, όπως ανέφερε στις πρώτες δηλώσεις του στην τηλεόραση, αναμένει εργατικά χέρια, θα πρέπει να κατανοήσει ότι τα χέρια έρχονται και με ψυχή, καρδιά και μυαλό. Αν αναμένουμε, εύλογα, όπως ο ίδιος δήλωσε, να σεβαστούν τον ελληνικό τρόπο ζωής (και τον ευρωπαϊκό κατά τον μάλλον ατυχή όρο του χαρτοφυλακίου του Έλληνα επιτρόπου στην ΕΕ), θα πρέπει πρώτα απ΄όλα εμείς να διαφυλάξουμε αυτόν τον τρόπο ζωής.
Κράτος δικαίου, δημοκρατία, προστασία δικαιωμάτων, αυτά είναι τα κύρια θέλγητρα όσων καταφθάνουν στην Ευρώπη, ιδίως στο πλαίσιο μιας επιχειρούμενης παγκόσμιας ανακατάταξης δυνάμεων, με την έλευση του Τραμπ στην Αμερική.
Ο νέος υπουργός προ διμήνου είχε καλέσει τον Τραμπ να έρθει να δει πώς λύσαμε το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης, υπονοώντας τις ακραίες πρακτικές επαναπροωθήσεων, ιδίως της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Υπό το βάρος πλέον όμως των Τεμπών και της Πύλου, αλλά και της ανάγκης να επανέλθουμε σε μια κανονικότητα, σύντομα θα κληθεί να αντιμετωπίσει διαφορετικές προκλήσεις.
Όσο κι αν δημόσια μιλάει για επιστροφές (παραφράζοντάς τες, για επικοινωνιακούς λόγους μάλλον, σε επαναπροωθήσεις), τα ζητήματα που θα τον απασχολήσουν θα είναι:
– η διαχείριση της αύξησης των ασυνόδευτων ανηλίκων, που οδηγεί ενίοτε σε εκρηκτικές καταστάσεις τις δομές φιλοξενίας.
– η αλόγιστη σπατάλη πόρων, ιδίως τα προηγούμενα χρόνια διακυβέρνησης, που μαζί με τη μείωση της αμερικάνικης βοήθειας στο εξωτερικό και την ανακατεύθυνση πόρων της ΕΕ σε στρατιωτικές δαπάνες, οδηγούν διαρκώς σε χειροτέρευση των συνθηκών υποδοχής στις δομές της χώρας.
– η αύξηση των ροών εισόδων από την Κρήτη και η ανυπαρξία τοπικής δομής υποδοχής (εξού και η υφυπουργοποίηση Βολουδάκη).
– οι τεράστιες καθυστερήσεις και οι διαρκείς δυσλειτουργίες στο σύστημα αδειών διαμονής.
– η αδυναμία κάλυψης των αναγκών σε εργατική δύναμη, λόγω της φυγής μεταναστών και προσφύγων στο εξωτερικό, αλλά και λόγω της διαρκούς αδυναμίας της ελληνικής δημόσιας διοίκησης να υλοποιήσει ακόμη και τις ήδη υπάρχουσες συμφωνίες μετάκλησης εργαζομένων από τρίτες χώρες.
Θα αναμείνουμε να δούμε αν ο νέος υπουργός ξεθάψει το τσεκούρι των ιδεολογικών του απόψεων, ή θα συμβιβαστεί με τον πραγματισμό που επιβάλλουν οι περιστάσεις.
