Ολοκληρώθηκαν την περασμένη Κυριακή οι εκλογές στη Βουλγαρία, που ήταν η 5η εκλογική αναμέτρηση των τελευταίων δύο ετών χωρίς όμως και πάλι να βγάλουν «άσπρο καπνό». Δηλαδή τα ποσοστά που έλαβαν τα κόμματα, δεν μπορούν ξανά να τα οδηγήσουν στον σχηματισμό βιώσιμης κυβέρνησης. Το κόμμα του Μπορίσωφ ήρθε πρώτο και έλαβε 25,39%, με ηγέτη που ήταν πρωθυπουργός για παραπάνω από 10 χρόνια. Ανατράπηκε από ένα κύμα διαδηλώσεων ενάντια στη διαφθορά, που δεν κατόρθωσε όμως στη συνέχεια να μπορέσει να εκλέξει μία σταθερή κυβέρνηση.
Αντίπαλος του διεφθαρμένου Μπορίσωφ (μπράβος της νύχτας και φρουρός του Ζήφκωφ) είναι ο Κυρίλ Πεκφώφ, που μαζί με τον Άσεν Βασίλεφ ήταν τα παιδιά του Χάρβαρντ και έδωσαν εκλογική μάχη με το κόμμα «Συνεχίζουμε τον Αγώνα» ενάντια στη διαφθορά για ένα σύγχρονο, όμως άγρια εκμεταλλευτικό και αντιλαϊκό, βουλγαρικό καπιταλισμό. Υποστηρικτής τους οι ΗΠΑ. Μαζί τους σε εκλογική συμμαχία το Βουλγαρικό Δημοκρατικό Κόμμα του Χρήστο Ιβανώφ και του Ατανάς Ατανάσωφ με στήριξη τις ΕΕ. Το μέτωπο, όμως, αμερικανόφιλων και ευρωπαιόφιλων έλαβε 23,55% και ήρθε δεύτερο. Με τα αποτελέσματα το κατεστημένο δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση μεταξύ «διεφθαρμένων» και «αδιάφθορων», που παρόλο που συγκροτούν τη δεξιά και φιλοδυτική πλειοψηφία, είναι αδύνατον να συνεργαστούν.
Πίσω τους ο Κωνσταντίν Κωνσταντινώφ με το κόμμα Αναγέννηση και 13,58%, έναν φιλορωσικό πολιτικό σχηματισμό συνωμοσιολογιών αντιεμβολιαστών σε ραγδαία άνοδο. Στη 4η θέση το κόμμα της τουρκικής μειονότητας του Μουσταφά Καρανταί, με 13,15%, το οποίο μαζί με το κόμμα του Πετκώφ μοιράστηκαν την ψήφο της βουλγαρικής διασποράς. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Κορνήλια Νίνοβα φιλορωσικό και διάδοχο του ΚΚΒ με 9%, βρίσκεται σε διαρκή, αργή και βασανιστική μείωση, ενώ το κόμμα του κωμικού Σλάβη Τριφώνωφ «Υπάρχει τέτοιος λαός» με 4% κατόρθωσε να ξαναμπεί στη βουλή. Η βουλγαρική δημοκρατική Αριστερά Λέβιτσι με 2,14% δεν κατόρθωσε να μπει (άλλη είναι η Λέβιτσα του κόμματος της ευρωπαϊκής Αριστεράς ΚΕΑ και άλλο η Λέβιτσι που έλαβε μέρος στις εκλογές.)
Το κύριο, όμως, χαρακτηριστικό των εκλογών στη Βουλγαρία είναι το πολιτικό σχίσμα μεταξύ των φιλοδυτικών και των φιλορωσικών κομμάτων, ανεξαρτήτως της τοποθέτησης τους δεξιά ή αριστερά στο πολιτικό τόξο. Σημαντικό ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία παίζει και ο πρόεδρος της χώρας Ρούμεν Ράντεφ, ο οποίος προέρχεται από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, έχει επανεκλέγει πρόσφατα από τον λαό και αναγνωρίζει το δικαίωμα της Ρωσίας στη προσάρτηση της Κριμαίας. Η συνεχής αποτυχία, βέβαια, της συμμαχικής κυβέρνησης των παιδιών του Χάρβαρντ να σύρουν τον Μπορίσωφ στα δικαστήρια και να κυβερνήσουν, ανανεώνει διαρκώς την ακυβερνησία και το κενό πρωθυπουργικής εξουσίας που δημιουργείται, δίνει το περιθώριο στον πρόεδρο να κυβερνάει μέσα από μεταβατικές κυβερνήσεις που τις επιλέγει ο ίδιος. Ωστόσο, οι μεταβατικές κυβερνήσεις δεν αποτέλεσαν και μια σειρά αποτυχιών.
Η Βουλγαρία είναι ίσως η φτωχότερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με μείωση του πληθυσμού από τα 10 στα 6,5 εκατομμύρια και συμμετείχε μόνο με το 40 % των ψηφοφόρων στις πρόσφατες εκλογές. Κάθε Τρίτη στο υπουργείο Εσωτερικών γίνεται συνάντηση της επιτροπής για τη διαγραφή από τον πολιτικό χάρτη χωριών που έχουν ερημώσει. Τελευταίο της στήριγμα είναι η σχετική άνοδος του χειμερινού τουρισμού. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ενώ έχουμε εισέλθει στο 2023, εδώ και αρκετούς μήνες η χώρα δεν έχει ψηφίσει προϋπολογισμό, ενώ το σχέδιο για ένταξη τόσο στην Ευρωζώνη, όσο και στην Σένγκεν διαρκώς απομακρύνεται.
Η Βουλγαρία με αλλεπάλληλα βέτο στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποκλείει τη βόρεια Μακεδονία από την ενταξιακή της πορεία (και την Αλβανία), αλλά ας μη ξεχάσουμε ότι το βέτο το πρόβαλε πρώτη η Γαλλία και η Βουλγαρία την ακολούθησε. Με την πίεση αυτή επιδιώκει ευνοϊκές για αυτούς μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμά της γείτονος, την οποία πιέζει να δεχτεί ευρεία αναγνώριση βουλγαρικής μειονότητας, ενώ στην τελευταία απογραφή 4.500 μόνο άνθρωποι δήλωσαν βουλγαρικής καταγωγής. Τους πιέζουν επίσης να δεχτούν ότι η γλώσσα τους είναι βουλγαρική διάλεκτος, δηλαδή ότι δεν υπάρχει σλαβομακεδονική γλώσσα.
Σε απάντηση αυτής της πίεσης, τα Σκόπια έχουν καταγγείλει ότι στα πολιτιστικά κέντρα που ανοίγει η Βουλγαρία στις πόλεις τους δίνει ονόματα φασιστών όπως Βόρις, Μιχαήλωφ που πρωταγωνίστησαν σε εγκλήματα το ‘40–‘44 κατά τη φασιστική προσάρτηση της βόρειας Μακεδονίας στη Βουλγαρία.
Σε ερώτηση που κάναμε σε βούλγαρο διπλωμάτη γιατί δίνουν τέτοια ονόματα, απάντησε ότι ήταν απαίτηση των εκπροσώπων της βουλγαρικής μειονότητας (γεγονός βέβαια που δεν ευσταθεί).
Καταγγέλλουν επίσης τον βουλγαρικό φασισμό για τη δολοφονία και εξολόθρευση των 7.500 Εβραίων, κατά τη διάρκεια της προσάρτησης–κατοχής, παρόλο που δεν δολοφόνησαν τους Εβραίους της Βουλγαρίας (εξολόθρευση είχαν κάνει και στους Εβραίους στην προσάρτηση Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης). Τέλος, καθημερινή ηλεκτρονική εφημερίδα των Σκοπίων σε άρθρο της με τίτλο: «Ξεπέρασαν οι ρωσικές εξαγωγές τις γερμανικές στη Βουλγαρία» αναφέρει ότι η Ρωσία εξάγει αργό πετρέλαιο στα διυλιστήρια της Λουκ Όιλ της Βουλγαρίας, το διυλίζει και τα καύσιμα τα εξάγει στην Ουκρανία. Σε ερώτηση της εφημερίδας αν αυτό ισχύει, απάντησαν: «από την εταιρεία μας αγοράζουν καύσιμα 500 περίπου εταιρείες και πιθανώς κάποιες από αυτές να εξάγουν καύσιμα και στην Ουκρανία».
Τέλος, είναι σημαντικό και αξίζει να σημειωθεί ότι η ένταση μεταξύ Σόφιας και Σκοπίων πολύ λίγο επηρέασε το εκλογικό σώμα στην κομματική του επιλογή. Κυριάρχησαν τα ζητήματα της ακρίβειας, της συμμετοχής ή όχι με βοήθεια στο πλευρό της Ουκρανίας, η ειρήνευση κλπ.
