φωτογραφία: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/EUROKINISSI
Από το πρωί του Σαββάτου 28 Φεβρουαρίου 2026 το κράτος του Ισραήλ έχει εξαπολύσει στρατιωτική επίθεση κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, σε μια κίνηση που έχει ήδη προκαλέσει παγκόσμια ανησυχία και σημαντική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή. Ο ισραηλινός υπουργός Άμυνας ανακοίνωσε ότι η επίθεση χαρακτηρίζεται ως προληπτική ενέργεια, με στόχο να εξαλείψει άμεσες απειλές κατά της ασφάλειας του Ισραήλ, και κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε ολόκληρη τη χώρα.
Οι πρώτες ώρες της επίθεσης συνοδεύτηκαν από εκρήξεις στην πρωτεύουσα Τεχεράνη, όπου ρίψεις πυραύλων και πλήγματα σε στρατιωτικές και πιθανώς κυβερνητικές υποδομές έχουν αναφερθεί, με πυκνούς καπνούς να υψώνονται πάνω από την πόλη. Παράλληλα, σειρήνες συναγερμού ήχησαν σε διάφορες περιοχές του Ισραήλ, ενώ ο εναέριος χώρος του Ισραήλ έχει κλείσει προς προστασία πολιτικών πτήσεων καθώς οι αρχές προετοιμάζονται για πιθανές ιρανικές αντιδράσεις.
Η επίθεση διεξάγεται σε στενή συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως έχουν επιβεβαιώσει αμερικανικές και ισραηλινές πηγές, και έχει στόχο τόσο να πλήξει στρατιωτικές δυνατότητες όσο και να στερήσει τη δυνατότητα του Ιράν να αναπτύξει περαιτέρω πυρηνικό και βαλλιστικό πρόγραμμα που θεωρείται απειλή από Δύση και Ισραήλ.
Από την πλευρά του, το Ιράν απειλεί με «συντριπτική απάντηση», δηλώνοντας ότι τέτοιες επιθέσεις συνιστούν κήρυξη πολέμου και ότι θα αντιδράσει δυναμικά. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ σε δηλώσεις του χαρακτήρισε την επιχείρηση ως αναγκαία για την «εξάλειψη απειλών» και τόνισε τη δέσμευση των ΗΠΑ να υποστηρίξουν την ασφάλεια των συμμάχων τους.
Η κίνηση αυτή συμβαίνει σε ένα φόντο χρόνιων εντάσεων μεταξύ Ισραήλ, ΗΠΑ και Ιράν, με επίκεντρο το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, τις βαλλιστικές δυνατότητες, και την υποστήριξη περιφερειακών παραστρατιωτικών ομάδων από την Τεχεράνη. Η επίθεση απειλεί να επεκτείνει την αντιπαράθεση σε ευρύτερη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, με πιθανές επιπτώσεις για τις ενεργειακές αγορές, την παγκόσμια ασφάλεια και τις διεθνείς σχέσεις, καθώς πολλές χώρες παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις και εξετάζουν τις διπλωματικές και στρατιωτικές τους επιλογές.
Πέντε σημεία για την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, από τον Γιάννη Αλμπάνη:
1.Πρόκειται για βάναυση και χωρίς προσχήματα παραβίαση της διεθνούς νoμιμότητας. Να θυμίσουμε για μία ακόμα φορά τι αναφέρει το άρθρο 2 του (ακυρωμένου) Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ: «Όλα τα Μέλη θα απέχουν στις διεθνείς τους σχέσεις από την απειλή ή τη χρήση βίας εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο ασύμβατο με τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών».
Επίθεση σε κυρίαρχη χώρα είναι νόμιμη μόνο με απόφαση του ΟΗΕ.
2. Επίσης η επίθεση εξευτελίζει κάθε έννοια διεθνούς διπλωματίας. Τα Αμερικανικά και Ισραηλινά αεροπλάνα χτυπάνε ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, με τη διαμεσολάβηση του Ομάν. Πριν λίγες ώρες ο διαμεσολαβητής του Ομάν δήλωσε ότι είχε σημειωθεί σημαντική πρόοδος στις συνομιλίες γιατί το Ιράν είχε κάνει σημαντικές υποχωρήσεις σε ό,τι αφορά τον εμπλουτισμό του ουρανίου. Αποδεικνύεται ότι οι διαπραγματεύσεις ήταν προσχηματικές και η απόφαση για πόλεμο ήταν προειλημμένη.
3. Το ότι προειλημμένη η απόφαση φάνηκε με ενάργεια από το διάγγελμα του Τραμπ. Ο Τραμπ έκανε λόγο για παρατεταμένο πόλεμο (αυτός που είχε υποσχεθεί ότι οι ΗΠΑ δεν θα εμπλακούν σε άλλους πολέμους…) και αναφέρθηκε στην ιστορική αντιπαράθεση του ιρανικού καθεστώτος με τις ΗΠΑ. Υπογράμμισε ότι θα συντρίψει το πυρηνικό και βαλλιστικό του πρόγραμμα, και κάλεσε το λαό του Ιράν να εξεγερθεί.
Με δυο λόγια, κατέστησε σαφές ότι πρόκειται για πόλεμο με στόχο την αλλαγή του καθεστώτος -εδώ βλέπουμε μια από τις πιο ακραίες εκφράσεις της αποικιοκρατικής λογικής που περιφρονεί την αρχή της εθνικής κυριαρχίας. Η επιλογή του καθεστώτος για τη χώρα τους είναι υπόθεση των Ιρανών, όχι του Τραμπ και του Νετανιάχου.
4. H κοινή επιχείρηση μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ αποδεικνύει ότι οι δύο χώρες ταυτίζονται. Οι ΗΠΑ δεν εξοπλίζουν απλώς τη μηχανή της γενοκτονίας, αλλά πολεμάνε μαζί της και υιοθετούν τους στρατηγικούς στόχους της πολιτικής της.
Ο στρατηγικός στόχος του Ισραήλ δεν είναι μόνο η καταστροφή του ιρανικού καθεστώτος, αλλά η ιστορική αποδυνάμωση του ιρανικού κεντρικού κράτους ώστε να μην αποτελέσει ξανά βασικό παίχτη στα μεσανατολικά πράγματα. Είναι προφανές ότι για το Ισραήλ δεν ενοχλείται από το ενδεχόμενο αποσταθεροποίησης της περιοχής και γενικευμένου χάους -αντιθέτως, φαίνεται να θεωρεί ότι το ωφελεί αυτό το ενδεχόμενο.
5. Ο κόσμος έχει μπει σε μια ζοφερή εποχή. Η αντεπίθεση των ΗΠΑ για την επανεπιβεβαίωση της παγκόσμιας κυριαρχίας τους φέρνει πόλεμο, κατάλυση του διεθνούς δικαίου και επιβολή του «δικαίου του ισχυρότερου» στην πιο απροκάλυπτη εκδοχή του.
