Του Κώστα Ντούζγου

Είναι, ίσως, τετριμμένο να αρχίσω με τη σκέψη πως σε τούτες τις εκλογές θα αποφασίσουμε για την, πραγματικά δύσκολη, πορεία της πατρίδας μας. Οι προηγούμενες επιλογές, μας έχουν οδηγήσει στη σημερινή εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση που όλοι ομολογούμε. Η χώρα έχει απολέσει την ανεξαρτησία της, ο ελληνικός λαός φτωχοποιείται ταχύτατα και η ανθρωπιστική κρίση διαρκώς βαθαίνει.
Στο σημείο που φτάσαμε δυο δρόμοι υπάρχουν. Αυτός της πλήρους υποταγής, που εκπροσωπούν όλες οι συστημικές δυνάμεις και η διεθνής και εγχώρια διαπλοκή, και ο δρόμος του απεγκλωβισμού από τους δανειστές και τα διευθυντήρια, που συνεχώς σφίγγουν την αγχόνη στον λαό.
Ο δρόμος της τρόικας , τετρόικας και των μνημονίων, κατά γενική ομολογία, ακόμη και από του ίδιους, δεν είναι βιώσιμος. Είναι, όμως, απαραίτητος ως παραδειγματισμός σε όσους αμφισβητούν την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού. Ο δρόμος της απεξάρτησης και του απεγκλωβισμού είναι το ίδιο δύσκολος, με μια, όμως, μεγάλη διαφορά. Μπορείς να επιβάλλεις τη δημοκρατία, να ανασυντάξεις το κράτος και να αναδιαρθρώσεις την παραγωγή σου. Προϋποθέσεις απαραίτητες για να μπεις στο δρόμο της ανάπτυξης, απελευθερώνοντας τη χώρα και κάνοντας το λαό, αφεντικό στον τόπο του.
Το εγχείρημα «πρώτη φόρα αριστερά με τον ΣΥΡΙΖΑ», υπέστη μια ήττα. Οι εκβιασμοί ,οι συσχετισμοί στην Ελλάδα και την Ευρώπη, η απειρία, η έλλειψη δημοκρατίας, η ενότητα ήταν από τις αιτίες που συνετέλεσαν σε αυτή την ήττα. Ο πόλεμος δεν χάθηκε. Αν διδαχτήκαμε από την 7μηνη πορεία μας, πρέπει να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα.
Τα αποτελέσματα των εκλογών, με βάση τις προβλέψεις, θα πρέπει να οδηγήσουν σε συνεργασία τις δυνάμεις που επικαλούνται τον απεγκλωβισμό από τα μνημόνια. Δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επικαλείται το δρόμο του απεγκλωβισμού, πρέπει να επιλέξει συμμάχους. Η μοναδική αξιοπρεπής διέξοδος είναι να στραφεί στις δυνάμεις της αριστεράς. Η ΛΑΕ, ως αναγκαιότητα, είναι η πλησιέστερη πολιτική δύναμη με την οποία μπορεί και πρέπει να συνεργαστεί, με ειλικρίνεια και σε προγραμματικές βάσεις. Η ΛΑΕ μπορεί σε αυτή τη φάση να διευρύνει το μέτωπο του «όχι», που στο δημοψήφισμα απέδειξε ότι μπορεί να αντισταθεί στους εκβιασμούς. Είναι μονόδρομος, κατά την άποψη μου, να ενισχυθεί η ΛΑΕ όσο το δυνατόν περισσότερο σε αυτές τις εκλογές – αν και την θεωρώ συνυπεύθυνη για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ-  διαδραματίζοντας ένα ρόλο απόδειξης προς τα πού θέλει να πάει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ενός αναχώματος στον αγώνα για την απελευθέρωση και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού.