Μαζί με τον ορυμαγδό των αποκαλύψεων για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις δεκάδες «εξυπηρετήσεων» (λέγεται και ρουσφέτι) που υπουργοί και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας έκαναν για τους πελάτες-ψηφοφόρους τους, η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει και τις εξελίξεις στην υπόθεση των υποκλοπών. Και αυτές, μετά την απόφαση-σταθμό του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου είναι πλέον σοβαρές, καθώς η βαριά τιμωρία για τέσσερα φυσικά πρόσωπα παρήγαγε νομικά αποτελέσματα.
Η απόφαση, λοιπόν, των 1930 σελίδων, (η οποία έχει καθαρογραφεί) μεταβιβάστηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας η οποία, με τη σειρά της, αποφάσισε να τη διαβιβάσει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου για να σχηματιστούν δύο ξεχωριστές δικογραφίες.
Σύμφωνα με νομικές πηγές, αυτές οι δύο δικογραφίες θα περιλαμβάνουν τις εξής θεματικές:
Πρώτον, τη διερεύνηση του αδικήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του Ποινικού Κώδικα) από τους 4 καταδικασθέντες αλλά και τρίτα πρόσωπα εξαιτίας του τρόπου λειτουργίας του κατασκοπευτικού λογισμικού με δυνατότητα απομακρυσμένης πρόσβασης στα αρχεία καταγραφής και την έκταση των δεδομένων που μπορεί να αποσπασθούν σε συνδυασμό με τους αποδέκτες των μηνυμάτων που περιείχαν συνδέσμους επιμόλυνσης με το λογισμικό κατασκοπείας «Predator».
Δεύτερον, τυχόν ποινική ευθύνη συμμετοχικής δράσης στην τέλεση των ένδικων αξιόποινων πράξεων για 9 στελέχη των εμπλεκόμενων εταιρειών και τυχόν άλλων προσώπων, που κατά την απόφαση «δεν αποτελούσαν απλά εκτελεστικά όργανα των κατηγορουμένων, αλλά είχαν εξίσου πλήρη εικόνα καθώς και αποφασιστικές αρμοδιότητες επί των επιχειρήσεων».
Τρίτον, την ενδεχόμενη λειτουργία της εμπλεκόμενης εταιρείας Intellexa μέχρι και το έτος 2024.
Κοινώς, η Δικαιοσύνη καλείται να κάνει τη δουλειά που δεν έκανε κατά την πρώτη φάση της υπόθεσης. Υπενθυμίζουμε εδώ ότι ο εισαγγελέας Αχ. Ζήσης, ο οποίος ερεύνησε την υπόθεση έκρινε ότι δεν προέκυψαν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που να συνδέουν άμεσα κρατικές υπηρεσίες με τη χρήση του κακόβουλου λογισμικού Predator και έτσι μεγάλο μέρος της σχετικής έρευνας τέθηκε στο αρχείο. Ουσιαστικά, αν δεν υπήρχε η απόφαση του Μονομελούς για τους τέσσερις, θα μιλούσαμε τώρα για χαμένη υπόθεση.
Το θάρρος που επέδειξαν ο δικαστής και ο εισαγγελέας του Μονομελούς κρατά την υπόθεση ζωντανή. Πλέον, περιμένουμε να οριστούν οι εισαγγελείς που θα χειριστούν τις δικογραφίες και θα βάλουν πάλι σε ράγες τις σχετικές έρευνες. Μάλιστα αυτό αναμένεται να γίνει και με ταχύτητα καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος της παραγραφής, οπότε μέχρι το καλοκαίρι οι εξελίξεις θα «τρέξουν».
Έρευνα που να έχει σχέση με πολιτικά πρόσωπα δεν πρόκειται βέβαια να ανοίξει ξανά. Ως προς αυτό το σκέλος η υπόθεση φαίνεται να έχει κλείσει οριστικά, ακόμα και αν έχει αποδειχθεί περίτρανα ότι οι υποκλοπές δεν είναι ζήτημα που αφορά μόνο ιδιώτες κατά το κυρίαρχο κυβερνητικό αφήγημα. Αντιθέτως, γνωρίζουμε ότι χωρίς πολιτική «επιστασία» από πολύ ψηλά, θα ήταν αδύνατον να υπάρξει και να παρακολουθηθούν υπουργοί, ο αρχηγός του στρατού και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Η κυβέρνηση πάντως κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να κρύψει το πρόβλημα κάτω από το χαλί της συγκάλυψης (παλιά της τέχνη κόσκινο, έτσι και αλλιώς). Η συζήτηση προ ημερησίας διατάξεως που είχε οριστεί για την περασμένη Παρασκευή (3 Απριλίου) τελικώς αναβλήθηκε για τις 17 του μήνα μετά από αιφνιδιαστική κυβερνητική απόφαση. Το ΠΑΣΟΚ, που δια του προέδρου του αιτήθηκε τη σχετική συνεδρίαση, έκανε λόγο για εξέλιξη που παραβιάζει τον κανονισμό της Βουλής.
Η κυβερνητική απόφαση, σύμφωνα με κοινοβουλευτικές πηγές, αιφνιδίασε ακόμα και τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη. Ο κ. Κακλαμάνης παραδέχθηκε, εμμέσως πλην σαφώς, ότι η κυβερνητική τακτική δεν τηρεί το γράμμα του κανονισμού, έσπευσε όμως να πει, για να θολώσει τα νερά, ότι «και μετά από 40 ημέρες να γίνει η συζήτηση δεν χάλασε ο κόσμος».
Αυτό που σίγουρα εξακολουθεί να ισχύει είναι η δήλωση του Ταλ Ντίλιαν, του ιδιοκτήτη της Ιntellexa, που είχε θεωρηθεί, όχι άδικα, ως ευθεία βολή προς την κυβέρνηση. «Δεν πρόκειται να γίνω αποδιοπομπαίος τράγος του σκανδάλου», είχε προειδοποιήσει ο Ισραηλινός, πρώην στρατιωτικός και νυν επιχειρηματίας, ο οποίος μάλιστα έσπευσε να θυμίσει τον τρόπο με τον οποίο «τελείωσε» πολιτικά ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον στις αρχές της δεκαετίας του ’70.
Φωτο: Vittoria P. Fachinelli / Flickr
