διήγημα
Καλή χρονιά Κυρ Βασίλη!
Στέκονταν στο άνοιγμα της πόρτας οι δυο τους, σκυθρωποί, ψηλοί, τεράστιοι: αυτός με την στολή, με κάτι χρυσαφιά στον ώμο ή ασημένια κι αυτή με σκούρο κοστούμι, μπλε…
Οι θλιβερές συνέπειες του κορονοϊού
Όλη τη νύχτα ονειρευότανε πως είχε χάσει το ένα του παπούτσι. Όλη τη νύχτα τό ’ψαχνε. Και δεν τό ’βρισκε. Έχασκε το άλλο μπροστά στα μάτια του, πλάι…
Τα όνειρα του Ταγίπ
Από μικρός ξεχώριζε. Για το οργανωτικό του μυαλό, την άμετρη φιλοδοξία του, το παραγωγικό του γινάτι. Πρώτος καβγατζής ανάμεσα στα οξύθυμα Τουρκόπουλα του μαχαλά, έβγαινε νικητής, ήταν καθαρόαιμος…
Κασμιρένιο καμηλό παλτό
Πιστεύω πως δεν θα θυμόμουν ποτέ ξανά τον κύριο Κώστα, αν ο πατέρας μου δεν μου τον θύμιζε την περασμένη Κυριακή, όταν είχα πάει να τον πάρω για…
Η νύφη φεύγει
Γυρίζαμε από ένα πανηγύρι στα βουνά της Ροδόπης αλλά δεν πήραμε τον δημόσιο δρόμο του Διδυμοτείχου, σκαρφαλώσαμε στην οροσειρά να γνωρίσουμε κι αυτή τη διαδρομή. Θαυμαστό τοπίο. Ταξιδεύαμε…
Τα μυστήρια της Ελευσίνας
Κάθομαι τώρα μόνος και σκέπτομαι. Να δεις που οι χρόνοι ταιριάζουν. Το 1995 ήτανε δεκαεπτά, μαθήτρια στη δευτέρα λυκείου, ας πούμε ότι παντρεύτηκε στα εικοσιτέσσερά της, το 2002,…
Στηρίξτε την Εποχή
Στηρίξτε την προσπάθειά μας για ανεξάρτητη δημοσιογραφία