Η επίσκεψη της καγκελαρίου της Γερμανίας αποτέλεσε την τελευταία αφορμή να ξανασυναντηθούν οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στο δρόμο τη νέα χρονιά. ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες συλλογικότητες και οργανώσεις θεώρησαν αφενός ανεπιθύμητη την κ. Μέρκελ στην Αθήνα, αφετέρου στηλίτευσαν στις ανακοινώσεις τους την απαγόρευση της διαδήλωσης εκεί που θα το επιθυμούσαν οι διοργανωτές της. Την Παρασκευή πραγματοποιήθηκε διαδήλωση των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, όπου και πάλι η εξωκοινοβουλευτική αριστερά συμμετείχε, ενώ πραγματοποιήθηκε και κατάληψη της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το Σάββατο το αγωνιστικό ραντεβού ανανεώθηκε στο Περιστέρι, όπου οι απολύσεις ενός ντελιβερά του κόστισαν και σωματικά, μιας και μπράβοι πρώην εργοδότη του τον έδειραν, έπειτα από στημένη παραγγελία. Εργατικά σχήματα και συλλογικότητες γειτονιάς κάλεσαν σε συγκέντρωση, έτσι ώστε να μην υπάρξει καμία ανοχή στην εργοδοτική τρομοκρατία.
Ανασύνθεση, Δίκτυο, Δικτύωση και ΑΡΚ
Το πανελλαδικό διήμερο των τεσσάρων οργανώσεων (τρεις εκ των οποίων προέκυψαν από τη διάσπαση προς τα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε χώρα στην Αθήνα στις αρχές Δεκεμβρίου, ωστόσο το τελικό κείμενο, όπως διαμορφώθηκε από τους συνέδρους, δεν έχει μέχρι στιγμής κοινοποιηθεί. Η νέα συλλογικότητα που διαμορφώνεται όρισε συλλογικό όργανο, όμως οι οργανώσεις που τη συναποτελούν δεν διαλύονται. Η συζήτηση κατά τη διάρκεια του διημέρου αφορούσε τη σφοδρή κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, μετά, αλλά και πριν, την ψήφιση του 3ου μνημονίου, τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να προχωρήσει η εξωκοινοβουλευτική αριστερά και εν γένει τα καθήκοντα της περιόδου. Πολιτικές αντεγκλίσεις μεταξύ των συνέδρων φυσικά υπήρξαν, όμως επικράτησε συντροφικό και ενωτικό κλίμα.
ΝΑΡ
Στα μέσα του Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα η Προγραμματική συνδιάσκεψη του ΝΑΡ: Κομμουνιστική απάντηση για σήμερα και αύριο. Το σχέδιο Προγραμματικής Διακήρυξης μετά την ενσωμάτωση παρατηρήσεων και βελτιωτικών προτάσεων υπερψηφίστηκε από το 92,3% των αντιπροσώπων. Όπως σημειώνει ο Γιάννης Ελαφρός στο «Πριν»: «Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας για την Προγραμματική Διακήρυξη ακολούθησε συζήτηση για τα αναγκαία βήματα για την προώθηση της διαδικασίας για το σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Μετά από γόνιμη διεργασία καταλήχθηκε πρόγραμμα δράσης, το οποίο θα συζητηθεί και συγκεκριμενοποιηθεί στα όργανα και τις οργανώσεις βάσης ΝΑΡ και νΚΑ».
ΛΑΕ
Ο Παναγιώτης Σωτήρης, στέλεχος της ΑΡΑΝ, αποχώρησε από το ΠΣ της ΛΑΕ, προοικονομώντας (;) ίσως την αποχώρηση της οργάνωσής του από το συμμαχικό σχήμα. Όπως αναφέρει στη δημόσια επιστολή του, «στη συγκεκριμένη συνεδρίαση η πλειοψηφία του ΠΣ της ΛΑΕ απέρριψε οποιαδήποτε πρόταση θα σηματοδοτούσε αφενός την προσήλωση της ΛΑΕ σε μια λογική αριστερού ριζοσπαστικού μετώπου, αφετέρου την παραίτηση από μια ιδιοκτησιακή αντίληψη για την προς τα έξω παρουσία και εκπροσώπηση του μετώπου. Παρακάτω στην επιστολή του ο καθηγητής κ. Σωτήρης γίνεται ακόμα πιο σαφής: «Προσωπική μου γνώμη θα ήταν ότι θα έπρεπε να είχε τεθεί συνολικά θέμα ηγεσίας της ΛΑΕ και συνολικής αναπροσαρμογής της γραμμής της […]. Η ΛΑΕ έχει δείξει τα πολιτικά της όρια. Είναι ένα μέτωπο στο οποίο η –οριακά– πλειοψηφούσα τάση του δεν μπορεί να ξεφύγει από τα δικά της πολιτικά όρια και την κληρονομιά των κακών παραδόσεων του ελληνικού ρεφορμισμού στις οποίες επιμένει (οικονομισμός, «αναπτυξιολαγνεία», κοινοβουλευτισμός, φλερτάρισμα ακόμη και με εθνικιστικές απόψεις)». Το στέλεχος της ΑΡΑΝ κατηγορεί έπειτα την ηγεσία της ΛΑΕ πως δεν προέταξε τη συμμαχία με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πως πελαγοδρομούσε σε προσπάθειες συμμαχιών με το ΕΠΑΜ και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και ότι άργησε να απαγκιστρωθεί αυτοδιοικητικά και συνδικαλιστικά από το ΣΥΡΙΖΑ.
Αντιεξουσιαστική Κίνηση
Σε άρθρο του στη Βαβυλωνία ο Νώντας Σκυφτούλης, όπου διακινήθηκε ευρέως στα social media, αναφέρεται στις διαφορές που είχαν οι Ζαπατίστας από τα προηγούμενα κινήματα χειραφέτησης, με αφορμή τη συμπλήρωση 25 χρόνων από την εισβολή και κατάληψη του Σαν Κριστομπάλ. Κατά τη γνώμη του, η στρατηγική της μη κατάληψης της εξουσίας, η μετατροπή του ένοπλου σε μια διαδικασία χωρίς πολύ φασαρία, αφαιρώντας τους μύθους και τους ρόλους που το συνόδευαν, η εποχή μετά την επανάσταση, όπου οι από κάτω αποφάσιζαν, η απόδειξη πως δεν χρειάζεται κόμμα και επαγγελματίες επαναστάτες για να γίνει κάτι ριζοσπαστικό και να συνεχιστεί ήταν βασικά χαρακτηριστικά των Ζαπατίστας, που εν πολλοίς επαναόρισαν έναν διαφορετικό και επιτυχημένο τρόπο πραγματοποίησης πολιτικής ενάντια στην κυριαρχία.
Βασίλης Ρόγγας
