Η αλήθεια για την «επιστροφή» των ΕΥΑΘ – ΕΥΔΑΠ στο δημόσιο

Τελικά η χαρά δεν κρατά πολύ… Η ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι, μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), οι μετοχές των ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ επιστρέφουν στο δημόσιο, χαροποίησε τον κόσμο της Θεσσαλονίκης που αγωνιά για το μέλλον του νερού της πόλης. Τελειώσαμε, λοιπόν, με τον κίνδυνο της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ; Όπως φαίνεται όχι, γιατί οι μνημονιακές δεσμεύσεις είναι υπεράνω όλων. Το σωματείο των εργαζομένων στην ΕΥΑΘ αναλύει την είδηση, αναδεικνύει το κρυφό της περιεχόμενο κι αποκαλύπτει που πηγαίνουν τελικά οι μετοχές που «επιστρέφουν» στο δημόσιο:
«Το γύ­ρο του δια­δι­κτύου κά­νει η εί­δη­ση πε­ρί ε­πι­στρο­φής των με­το­χών ΕΥΑΘ – ΕΥ­ΔΑΠ στο ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο. Πολ­λά κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη έ­τρε­ξαν να α­να­πα­ρά­γουν την εί­δη­ση ως με­γά­λη ε­πι­τυ­χία. Αυ­τό που δεν λέ­νε δυ­στυ­χώς εί­ναι η συ­νέ­χεια  της εί­δη­σης και αν το κά­νουν α­πό ά­γνοια μπο­ρεί και να συγ­χω­ρού­νται. Πώς ό­μως να δι­καιο­λο­γή­σεις ά­γνοια σε αυ­τές τις διά­νοιες που δη­μιούρ­γη­σαν το υ­περ­τα­μείο; Ένα μο­να­δι­κό πα­γκό­σμιο κα­τα­σκεύα­σμα, με το ο­ποίο πα­ρα­δί­δε­ται ό­λη η δη­μο­σία πε­ριου­σία στα χέ­ρια των δα­νει­στών για 99 χρό­νια.
Η συ­νέ­χεια της εί­δη­σης, λοι­πόν, εί­ναι ό­τι οι με­το­χές που ε­πι­στρέ­φουν στο δη­μό­σιο με­τα­βι­βά­ζο­νται αυ­το­δι­καίως και χω­ρίς α­ντάλ­λαγ­μα στην Εται­ρεία [Νό­μος 4512/2018  (Α´ 5/17.01.2018), άρ­θρο 380, τρο­πο­ποιή­σεις του ν. 4389/2016 (Α΄94) για την Ελλη­νι­κή Εται­ρεία Συμ­με­το­χών και Πε­ριου­σίας (ΕΕ­ΣΥΠ)], ό­που Εται­ρεία εί­ναι το υ­περ­τα­μείο.
Όταν ι­δρύ­θη­κε το υ­περ­τα­μείο (N 4389/16) τον Σε­πτέμ­βρη του 2016, προ­βλε­πό­ταν οι με­το­χές των ΕΥΑ­Θ-ΕΥ­ΔΑΠ να με­τα­φερ­θούν α­πό το Ελλη­νι­κό Δη­μό­σιο στο υ­περ­τα­μείο. Μό­νο που ξέ­χα­σαν ό­τι οι με­το­χές βρί­σκο­νταν στα χέ­ρια του…ΤΑΙ­ΠΕΔ! Αντί λοι­πόν να διορ­θώ­σουν το λά­θος, προ­τί­μη­σαν να ε­νερ­γο­ποιή­σουν την α­πό­φα­ση του ΣτΕ (1906/2014) η ο­ποία διέ­τασ­σε την ε­πι­στρο­φή της πλειο­ψη­φίας των με­το­χών των ΕΥΑΘ – ΕΥ­ΔΑΠ στο ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο.
Και στο ση­μείο αυ­τό φαί­νε­ται ο κυ­νι­σμός της κυ­βέρ­νη­σης: Αν και βρί­σκε­ται τρία χρό­νια στην ε­ξου­σία, αν και εί­χε ση­μαία της ως α­ντι­πο­λί­τευ­ση τη μη ι­διω­τι­κο­ποίη­ση του νε­ρού, δεν ε­φάρ­μο­σε την α­πό­φα­ση του ΣτΕ α­πό την πρώ­τη στιγ­μή που α­νήλ­θε στην ε­ξου­σία,  πα­ρά μό­νο ό­ταν ήρ­θε η ώ­ρα να ε­ξυ­πη­ρε­τή­σει τους δα­νει­στές και το υ­περ­τα­μείο! Μια α­πό­φα­ση σταθ­μός ε­νά­ντια στις πο­λι­τι­κές των μνη­μο­νίων, μια α­πό­φα­ση που δη­μιούρ­γη­σε ρήγ­μα στο α­πόρ­θη­το ΤΑΙ­ΠΕ­Δ, μια α­πό­φα­ση που έ­κα­νε τους Σα­μα­ρά – Βε­νι­ζέ­λο να στα­μα­τή­σουν την ι­διω­τι­κο­ποίη­ση του νε­ρού, χρη­σι­μο­ποιή­θη­κε α­πό την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-Α­ΝΕΛ για να βο­η­θή­σει στην έ­ντα­ξη των ΕΥΑΘ – ΕΥ­ΔΑΠ στο υ­περ­τα­μείο.
Η κυ­βέρ­νη­ση εί­χε μία μο­να­δι­κή ευ­και­ρία να α­πο­δεί­ξει ό­τι πα­ρά τις πραγ­μα­τι­κά α­φό­ρη­τες πιέ­σεις α­πό τους δα­νει­στές, ό­τι πα­ρά την ήτ­τα και τους εκ­βια­σμούς της τρόι­κα, δια­τη­ρεί κά­ποια ψήγ­μα­τα της ι­δε­ο­λο­γίας της, ό­τι  υ­πάρ­χει έ­να ό­ριο την υ­πο­χω­ρη­τι­κό­τη­τα. Εί­χε τη χρυ­σή ε­πι­λο­γή να τα­μπου­ρω­θεί πί­σω α­πό την α­πό­φα­ση του ΣτΕ, να ε­πι­στρέ­ψει τις με­το­χές των ΕΥΑ­Θ-ΕΥ­ΔΑΠ στο Ελλη­νι­κό Δη­μό­σιο και να πα­ρα­μεί­νουν ε­κεί με ε­ντο­λή του α­νω­τά­του δι­κα­στη­ρίου της χώ­ρας, δεν το έ­κα­νε. Από τη στιγ­μή που έ­χει ε­ξαι­ρέ­σει άλ­λες ε­ται­ρείες α­πό το υ­περ­τα­μείο με ε­πι­χει­ρή­μα­τα υ­πο­δεέ­στε­ρα μιας α­πό­φα­σης ΣτΕ, η πα­ρά­δο­ση των νε­ρών στον έ­λεγ­χο των δα­νει­στών, την βα­ρύ­νει ως ε­πι­λο­γή της.
Το ί­διο βρά­δυ της «ε­πι­στρο­φής» των με­το­χών στο δη­μό­σιο, ο υ­φυ­πουρ­γός Οι­κο­νο­μίας Στέρ­γιος Πι­τσιόρ­λας, δή­λω­σε ό­τι «μέ­χρι τον Αύ­γου­στο θα που­λη­θούν πα­κέ­τα των ΕΥΑΘ –ΕΥ­ΔΑΠ σε ι­διώ­τες», ε­πα­να­φέ­ρο­ντας στη μνη­μο­νια­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ό­σους προς στιγ­μήν πί­στε­ψαν τις μι­σές α­λή­θειες. Τις ε­πό­με­νες η­μέ­ρες θα α­κού­σου­με για  κα­τα­χώ­ρι­ση των με­το­χών στο Σύ­στη­μα Άυ­λων Τίτ­λων του Χρη­μα­τι­στη­ρίου. Μια ε­ρώ­τη­ση προς το τον Υ­ΠΟΙΚ κ. Τσα­κα­λώ­το θα  το ε­πι­βε­βαιώ­σει».
Ο δικηγόρος του διαβόλου