Στις αρχές Οκτωβρίου οι εφημερίδες «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη» έκλεισαν τον εικοσαετή κύκλο τους, σχεδόν αθόρυβα. Οι εφημερίδες δεν κυκλοφορούν στα περίπτερα, αφήνοντας χωρίς δουλειά 70 εργαζόμενους -δημοσιογράφους, τεχνικούς και διοικητικούς. Μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για το άδοξο τέλος -δεύτερο από το 1996- του πάλαι ποτέ συγκροτήματος. Ο απολυμένος δημοσιογράφος Κωστής Κεκελιάδης, συντελεστής του ενημερωτικού συνεταιρισμού Pressenger.gr ΚΟΙΝΣΕΠ και μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας Θράκης, παρουσιάζει τη δύσοσμη ιστορία αυτής της υπόθεσης με όλες της τις προεκτάσεις:
«Στα ίχνη των διαδοχικών τιτλούχων του ιστορικού εκδοτικού συγκροτήματος της «Μακεδονίας» και της «Θεσσαλονίκης» οδηγεί, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η ειδησεογραφία των ημερών για τις offshore εταιρείες, την Proton Bank, τις καταδίκες για μίζες στα εξοπλιστικά, αλλά και τις ιερές μπίζνες στην Τήνο. Ξεκινώντας από το τέλος, ο μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος ο Β’, που στις τηλεφωνικές συνομιλίες των ποινικών φίλων του γραμματέα της ΝΔ Λευτέρη Αυγενάκη αναφέρεται ως ο «παπάς ο μεγάλος που θέλει συνέχεια μίζες» (εφημερίδα Documento, 5.11.17), ήταν από τη δεκαετία του ‘80 ο «μέντορας» της Κατερίνας Βελλίδου, της κληρονόμου της πάλαι ποτέ εκδοτικής αυτοκρατορίας της «Μακεδονίας». Τώρα, ο «παπάς ο μεγάλος» εμπλέκεται στην υπόθεση μεταφοράς χρυσού από τα τάματα της Τήνου σε χυτήρια της Τουρκίας και σύμφωνα με τις καταγραφές του υπερκοριού της ΕΥΠ, οι ποινικοί συνεργάτες του δηλώνουν ότι μπροστά του αισθάνονται «άγιοι». Τότε, ο αρχιμανδρίτης Δωρόθεος είχε αναπτύξει στενές, «θρησκευτικού τύπου» σχέσεις με την Κατερίνα Βελλίδου, η οποία τελικά το έσκασε από τη Θεσσαλονίκη κι έκτοτε κυκλοφορεί ελεύθερη, αφού πρώτα κατάφερε να ξεκοκαλίσει την οικογενειακή περιουσία και, τελικά, το 1996 να τινάξει στον αέρα το εκδοτικό συγκρότημα αφήνοντας πίσω της συντρίμμια και χρέη.
Κάτι ανάλογο, με διαφορετικούς πρωταγωνιστές, συμβαίνει και σήμερα στο εκδοτικό συγκρότημα, στο οποίο οι σχεδόν 70 εργαζόμενοι που έχουν απομείνει κάνουν επίσχεση εργασίας από τις αρχές Οκτωβρίου.
Η επιχείρηση, που τη διαχειρίζεται η δικηγόρος Β. Σουλοπούλου, τούς άφησε απλήρωτους επί 15 μήνες, οφείλει άλλους τρεις μισθούς από το 2011 και ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να δώσει αποζημιώσεις στην πολύ πιθανή περίπτωση που οδηγηθεί στην πτώχευση. Το 2013, η Μακεδονία πήρε κρατική επιδότηση 10 εκατ. ευρώ για να καλύψει ισόποσα χρέη σε εργαζόμενους, ασφαλιστικά ταμεία και δημόσιο και σήμερα όχι μόνο δεν έχει εξοφλήσει τα χρέη της, αλλά έφτασε να χρωστάει 15 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων σχεδόν 1,5 εκατ. στους εργαζόμενους.
Σχέδιο «σωτηρίας»
Τώρα, το νομικό γραφείο της κ. Σουλοπούλου προωθεί τη λύση της σύστασης κοινωνικού συνεταιρισμού, με τη διευθυντική ομάδα, που έστειλε υπό τις οδηγίες της το καράβι στα βράχια, να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Για τη συμμετοχή στο συνεταιρισμό ζητείται από τους εργαζόμενους να εκχωρήσουν μέρος από τις οφειλές τους, προκειμένου να ενοικιάσουν τον τίτλο από το μεγαλομέτοχο! Πρόκειται για ένα ακόμα «σχέδιο σωτηρίας», στο οποίο, όμως, μετά το αρχικό μούδιασμα, αντιδρούν τα 2/3 των εργαζομένων. Είναι φανερό ότι το «σχέδιο σωτηρίας» απαιτεί μεν συστράτευση, αλλά υπόσχεται σωτηρία για κάποιους, όχι για όλους. Και τι θα γίνει με όσους δεν είναι πλέον στην εφημερίδα, αλλά η επιχείρηση τούς οφείλει δεδουλευμένα με βάση δικαστικές αποφάσεις; Κανένα «σχέδιο σωτηρίας» δεν μπορεί να γίνει δεκτό, δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί με κανέναν τρόπο, αν δεν υπάρχουν δύο προϋποθέσεις: να καταβληθούν στους εργαζόμενους το σύνολο των δεδουλευμένων και να διασφαλιστεί το σύνολο των θέσεων εργασίας.
Ο κατά τα άλλα «άφαντος» μεγαλομέτοχος του συγκροτήματος Γιάννης Ρήγας, μαζί με τον αδερφό του Θόδωρο, εμφανίζονται ως εμπλεκόμενοι σε ένα πολυδαίδαλο σύστημα δανειοδότησης offshore εταιρειών με έδρα τα νησιά Κέιμαν από την αλήστου μνήμης Proton Bank (εφημερίδα Έθνος, 7.11.17), στις αρχές του 2011. (…) Ήταν τότε που εξαπολύθηκε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στους εργαζόμενους της εφημερίδας, με σχέδια εκ περιτροπής εργασίας, απολύσεις και ατομικά συμφωνητικά με περικοπές 30% που τα προωθούσε η διαχειρίστρια του συγκροτήματος Β. Σουλοπούλου. Έκτοτε, και μέχρι το σημερινό επώδυνο για τους εργαζόμενους τέλος, είχε στηθεί ένα σκηνικό αλλεπάλληλων καθυστερήσεων πληρωμών, διχαστικής πολιτικής, τρομοκρατίας και εκβιασμών «ή υπογράφεις ή απολύεσαι».
Το 2015, κι ενώ το εκδοτικό συγκρότημα είχε αρχίσει να καταρρέει με γρήγορους ρυθμούς, κάνει ένα φαινομενικά ανεξήγητο και σύντομο πέρασμα από τη διοίκηση της εφημερίδας ο πρώην αντιδήμαρχος του δήμου Θεσσαλονίκης Χασδάι Καπόν. Ο τελευταίος είχε αναγκαστεί να παραιτηθεί από αντιδήμαρχος όταν βγήκε το βούλευμα για την υπόθεση της Proton Bank, της οποίας ήταν μέλος του Δ.Σ., και τον παρέπεμψε να δικαστεί για το κακούργημα της απιστίας στο δημόσιο.
Αλλά και ο καταδικασμένος για άλλη υπόθεση, τις μίζες για τα εξοπλιστικά προγράμματα επί θητείας Άκη Τζοχατζόπουλου, Γιώργος Σαχπατζίδης είχε περάσει στις αρχές του 2000 από τη διοίκηση του εκδοτικού συγκροτήματος. Στην πρώτη του ομιλία ενώπιον των εργαζομένων της «Μακεδονίας», ο Γιώργος Σαχπατζίδης που σήμερα βρίσκεται στη φυλακή, είχε εκστομίσει την περίφημα ατάκα «σαν πολλούς σας βλέπω» κι έβαλε αμέσως μπροστά πρόγραμμα απολύσεων επτά εργαζομένων ανά μήνα, ένα πρόγραμμα που έμοιαζε πολύ με το τηλεοπτικό φρούτο της εποχής «big brother». Ήταν η πρώτη μεγάλη επίθεση που είχαν δεχτεί οι εργαζόμενοι, η αγριότητα της οποίας τους οδήγησε να συγκροτήσουν το συνδικαλιστικό δίκτυο αλληλεγγύης από τα κάτω, την «αυτόνομη κίνηση δημοσιογράφων» και, τελικά, να την αποκρούσουν».
Ο δικηγόρος του διαβόλου
