Ηταν 7/11/2014, όταν το Τμήμα Ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ δημοσίευε την παρακάτω ανακοίνωση: «Η δικομματική κυβέρνηση επιχειρεί να διαπράξει ένα μεγάλο εθνικό και οικονομικό έγκλημα: την πώληση των μεγαλύτερων λιμανιών της χώρας, του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης και την παράδοσή τους σε ντόπια και ξένα συμφέροντα, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στη νησιωτική Ελλάδα, τις τοπικές οικονομίες, το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο, την εθνική οικονομία, αλλά και την Εθνική Άμυνα. Η δικομματική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αδιαφορεί για τις αντιδράσεις της Αυτοδιοίκησης, των τοπικών κοινωνιών, φορέων και των εργαζόμενων, μόνο και μόνο για να παραδώσει τα δύο μεγαλύτερα λιμάνια της χώρας σε προεπιλεγμένα συμφέροντα, που θα τα μετατρέψουν σε ιδιωτικά μονοπώλια, χωρίς καμία κοινωνική αναφορά. Γνωρίζουν, μάλιστα, ότι το αντάλλαγμα που θα πάρουν, θα είναι λίγα “ψίχουλα”, καθώς η χρηματιστηριακή αξία των μετοχών του ΟΛΠ και του ΟΛΘ, έχει “βυθιστεί”. Γι’ αυτό, επιχειρούν να “χρυσώσουν το χάπι” με την επίκληση διαφόρων επενδύσεων, όπως η κατασκευή νέων προβλητών, που μοναδικό σκοπό έχουν να αυξήσουν τα κέρδη των αγοραστών.
Αυτό το έγκλημα δεν θα το επιτρέψουμε!
Χαιρετίζουμε τον αγώνα όλων των εργαζόμενων στα λιμάνια, ενάντια στο ξεπούλημα του ΟΛΠ και του ΟΛΘ.
Είμαστε στο πλευρό της Αυτοδιοίκησης, των φορέων και των τοπικών κοινωνιών, στο κοινό αίτημα για να παραμείνουν ο ΟΛΠ και ο ΟΛΘ στο Δημόσιο και να παίξουν τον αναπτυξιακό ρόλο τους, προς όφελος της Εθνικής Οικονομίας και των τοπικών οικονομιών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει προς κάθε κατεύθυνση ότι η πώληση του ΟΛΠ και του ΟΛΘ θα ακυρωθεί και θα αναζητηθούν ευθύνες για τη ζημιά, που προκαλείται στους δύο Οργανισμούς από την πολιτική της συγκυβέρνησης των Μνημονίων και της κοινωνικής καταστροφής».
Όπως λέει ο σοφός λαός, «έχει ο καιρός γυρίσματα». Ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, μετά την πώληση του λιμανιού του Πειραιά πουλάει κοψοχρονιά και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Και μάλιστα, υποκλίνεται στο μεγαλείο του νέου φιλοσυριζαίου ολιγάρχη που, μετά τον ΠΑΟΚ, αγοράζει όλα τα «φιλέτα» της Θεσσαλονίκης και φυσικά το λιμάνι της. Μετά το, νομικά κατοχυρωμένο, δωράκι της ΣΕΚΑΠ και τις φημολογίες για την αγορά του καναλιού MEGA, ακολούθησαν το αφιέρωμα στην εφημερίδα «Documento» κι η αναπαραγωγή των απόψεών του Ιβάν Σαββίδη από την κομματική «Αυγή». Γιατί, όπως λέει και κάποιος ρεαλιστής συριζαίος, μέσα στον καπιταλιστικό ανταγωνισμό πρέπει κι ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει τους οικονομικούς του συμμάχους, έστω και αμφιλεγόμενους ολιγάρχες!!!
Κι επειδή δεν υπάρχει τωρινή ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, ώστε να την αντιπαραβάλουμε μ’ αυτήν της 7ης Νοέμβρη του 2014, παραθέτουμε την ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης: «Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την ιδιωτικοποίηση, δηλαδή ξεπούλημα, του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης στην κοινοπραξία “DIEP-Belterra Investments Ltd-Terminal Link SAS”, η οποία ανακηρύχθηκε από το ΤΑΙΠΕΔ ως πλειοδότης στο δεύτερο γύρο του διεθνούς διαγωνισμού. Η διοίκηση του ΟΛΘ πανηγυρίζει επειδή η πώληση δήθεν “ανέδειξε την πραγματική αξία του λιμανιού” και ξεπέρασε το τίμημα του λιμανιού του Πειραιά, ενώ τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ πλέκουν το εγκώμιο του Ιβάν Σαββίδη που δήθεν “τηρεί τις υποσχέσεις του για επενδύσεις στη Βόρεια Ελλάδα”. Στην πραγματικότητα, όμως, το 67% του μετοχικού κεφαλαίου της ΟΛΘ ΑΕ, μιας εταιρίας που η καθαρή αξία της έχει εκτιμηθεί σε πάνω από 1 δισ. ευρώ, πουλιέται για 232 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία δεν θα διατεθούν για τις ανάγκες της κοινωνίας αλλά θα καταλήξουν στους δανειστές! Ολόκληρη η οικονομία της πόλης θα πληγεί από το ξεπούλημα.
Η ιδιωτικοποίηση του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης είναι αποτέλεσμα των στρατηγικών επιλογών της ΕΕ για τις υποδομές και το δημόσιο πλούτο. Το μνημόνιο είναι το εργαλείο για την υλοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων, που στο λιμάνι ήταν δρομολογημένη ήδη από τις κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή. Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ το παρέδωσε στο ΤΑΙΠΕΔ και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παρά τις υποσχέσεις της, όχι μόνο δεν “πάγωσε”, αλλά επιτάχυνε τις διαδικασίες πώλησης. Μάλιστα το ΤΑΙΠΕΔ έκανε ό,τι μπορούσε για να το απαξιώσει και να το “χαρίσει” ουσιαστικά στους αγοραστές, ματαιώνοντας τις προγραμματισμένες επενδύσεις και τις απαραίτητες προσλήψεις νέου προσωπικού. Το προσωπικό που έχει απομείνει είναι αδύνατο να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες των δραστηριοτήτων του λιμανιού, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται φαινόμενα πλημμελούς συντήρησης του υπάρχοντος εξοπλισμού…»
Ο δικηγόρος του διαβόλου
