Πριν λίγες μέρες στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Θεσσαλονίκης, οργανώθηκε από την «Εποχή» εκδήλωση με θέμα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά σε νέες προ(σ)κλήσεις, σχεδιάζοντας την επόμενη μέρα από την Αριστερά», με εισηγητές την Έφη Αχτσιόγλου υπουργό Εργασίας, τον Νίκο Παρασκευόπουλο βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Α’ Θεσσαλονίκης, τον Γιάννη Κρεστενίτη πρόεδρο ΕΥΑΘ και μέλος της ΝΕ ΣΥΡΙΖΑ Α’ Θεσσαλονίκης και τον Δημήτρη Αρκούδη μέλος του Κ.Σ. της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Το ρεπορτάζ, στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας, μιλούσε για μια εκδήλωση διαλόγου της «Εποχής». Βλέποντας κανείς ότι οι εισηγητές ήταν αποκλειστικά κυβερνητικά και κομματικά στελέχη, καταλαβαίνει ότι μόνο διάλογος δεν γίνεται σε τέτοιες εκδηλώσεις όπου απουσιάζουν συνειδητά οι διακριτές απόψεις. Αν οι διοργανωτές ήθελαν διάλογο, θα φρόντιζαν να είχαν ένα διαφορετικό πάνελ εισηγητών. Όπως έγινε φανερό, η εκδήλωση είχε αμιγώς κομματικό ακροατήριο και σκοπός των ομιλητών ήταν να χαϊδέψουν τα αυτιά του κοινού τους. Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η εκδήλωση τέλειωσε με το τέλος των εισηγήσεων, χωρίς να υπάρξει ούτε μια ερώτηση ή τοποθέτηση από το κοινό. Εκδήλωση αυτάρεσκης εσωτερικής κατανάλωσης, λοιπόν, που δεν έχει καμιά σχέση με τις παραδόσεις της αριστεράς, όπου κύριο μέλημα ήταν ο διάλογος κι η αντιπαράθεση απόψεων.
Κομβική τομή θα αποτελέσουν για την κυβέρνηση οι εργασιακές σχέσεις, μετά την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια, ανέφερε η Έφη Αχτσιόγλου. Τομές, όμως, δεν γίνονται με πασαλείμματα όπως οι νέες διατάξεις για την αδήλωτη εργασία, όπου αν προσληφθεί για λίγους μήνες ο αδήλωτος εργαζόμενος μειώνεται το πρόστιμο στον εργοδότη. Τομές γίνονται με βαθιές ολοκληρωτικές αλλαγές στην εργασιακή νομοθεσία, με κατάργηση νόμων για τη μερική απασχόληση και ουσιαστική προστασία των εργαζομένων, οι οποίοι είναι πλήρως ανοχύρωτοι στις ορέξεις των εργοδοτών. Την εισήγηση για το «Μακεδονικό» δεν θα έπρεπε να τη συνοδεύει μια διακριτή άποψη από την κινηματική αριστερά, με την οποία κάποτε συμβάδιζε κι η «Εποχή», η οποία μιλά για την αυτοδιάθεση και τον αυτοπροσδιορισμό των λαών, αμφισβητώντας την οικονομική επικυριαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη στρατοκρατική μηχανή του ΝΑΤΟ; Απέναντι στα προβλέψιμα λόγια του Γιάννη Κρεστενίτη, προέδρου της ΕΥΑΘ, δεν θα έπρεπε να αντιπαρατεθούν οι απόψεις του κινήματος για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, οι οποίες δεν είναι διόλου καθησυχαστικές για το ρόλο του ΤΑΙΠΕΔ και των στόχων της κυβέρνησης; Κι όσον αφορά τον εκπρόσωπο της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να αντιληφθεί ότι ο ρόλος μιας αριστερής οργάνωσης νεολαίας είναι να μην αφήνει σε χλωρό κλαρί το κόμμα και την κυβέρνηση, να οργανώνει και να πρωταγωνιστεί σε κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις. Κι όχι να έχει αποκοπεί πλήρως από τις άλλες νεολαιίστικες οργανώσεις και τα κινήματα, φαντάζοντας ως εκκολαπτήριο μελλοντικών στελεχών ενός κόμματος εξουσίας.
Ο δικηγόρος του διαβόλου
