Η ΛΑΕ, μέσω συνέντευξης του Γραμματέα του Πανελλαδικού Συντονιστικού, Παναγιώτη Λαφαζάνη σε ραδιοφωνικό σταθμό (Real FM, Ν. Χατζηνικολάου), εξέφρασε, μεταξύ άλλων, την άποψη ότι η αντιμετώπιση των μνημονίων χρειάζεται τη μεγαλύτερη δυνατή συνεργασία των αριστερών δυνάμεων και ένα μέτωπο δράσης και κοινής εκλογικής καθόδου. Αυτή τη φορά, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, η ΛΑΕ δεν απευθύνθηκε στο ΚΚΕ, αλλά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην Πλεύση Ελευθερίας, όπως και σε άλλες δυνάμεις της λεγόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς. Αιτία αυτής της παράλειψης, όσον αφορά το ΚΚΕ, όπως ο ίδιος τόνισε, ήταν η σταθερή στάση, που έχει αυτό επιλέξει, να αρνείται να συζητήσει, ακόμα και τη δυνατότητα συνεργασίας με τα υπόλοιπα κόμματα της αριστεράς. Η συγκεκριμένη αποστροφή του λόγου του είχε ένα χαρακτήρα δυσαρέσκειας προς το Περισσό.
Όσον αφορά τις δυνάμεις με τις οποίες θα μπορούσε να συνεργαστεί η ΛΑΕ, ο γραμματέας του ΠΣ, επέμεινε ότι χρειάζεται κοινή δράση, μια σύμπραξη, ένα ενωτικό μέτωπο ανάμεσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την Πλεύση Ελευθερίας και σε δυνάμεις που αντιτάσσονται τα μνημόνια. «Σε αυτό το μέτωπο δεν περισσεύει κανείς», υποστήριξε χαρακτηριστικά.
Παρά το γεγονός, βέβαια, ότι το ΚΚΕ έμενε έξω από την εξίσωση Λαφαζάνη, ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος Δ. Κουτσούμπας δεν έχασε ευκαιρία να εξαπολύσει τα δικά του πυρά και να επιτεθεί με σφοδρότητα στη ΛΑΕ. Σε συνέντευξη που έδωσε στο Ριζοσπάστη (27/11), αναφέρθηκε στην επιλογή των ψηφοφόρων την ώρα της κάλπης, επιμένοντας ότι η ψήφος στο ΚΚΕ θα πρέπει να είναι «επιλογή όλου αυτού του κόσμου που έχει αγανακτήσει, έχει δυσαρεστηθεί και βρίσκεται σ’ αυτόν το χώρο, δηλαδή είναι εργαζόμενος, δεν λέω αριστερός, δεξιός, κεντρώος, δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία…», κατέληξε. Και στη συνέχεια, εξήγησε ότι «το ζήτημα είναι τι πολιτική πρόταση έχουν αυτά τα κόμματα» αναφερόμενος στη ΛΑΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ κτλ., «γιατί πολλές φορές μια μερίδα κόσμου λέει “αυτός μιλάει αντιευρωπαϊκά, αυτός μιλάει αντιμνημονιακά, αυτός λέει να φύγουμε από το ευρώ να φτιάξουμε τη δραχμή”. Τη δυνατότητα μιας ρεαλιστικής πολιτικής πρότασης δεν τη δίνουν όλα αυτά τα δήθεν αντιμνημονιακά, γιατί είναι δήθεν. Αυτό το ζήσαμε και με τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι τάλε κουάλε».
Με επίκεντρο τους πολίτες
Από την πλευρά της, η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζ. Κωνσταντοπούλου όταν ρωτήθηκε για το θέμα των συνεργασιών σε ανύποπτη στιγμή, είχε απαντήσει πώς το θέμα αυτό δεν είναι σωστό να «περιχαρακωθεί με έναν τρόπο πολύ επίμονο, που θα αποτρέπει» όπως αποσαφήνιζε, «τους πολίτες να επανεργοποιηθούν». Και συνέχιζε στην ίδια κατεύθυνση: «η πρώτη συνεργασία είναι με το λαό, με τους πολίτες». Σε αυτήν τη λογική άλλωστε κινήθηκε και η διεύρυνση του σχήματος της με ανθρώπους του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου, όπως ο Γ. Κασιμάτης. Σε αυτήν, επομένως, τη συμμαχία για την Πλεύση Ελευθερίας, πρωτεύουσα σημασία δεν έχουν οι πολιτικοί σχηματισμοί και κατά συνέπεια οι όποιες συζητήσεις περί συνεργασιών, αλλά οι ίδιοι οι πολίτες που συσπειρώνονται στο αντιμνημονιακό μπλοκ και τις δημοκρατικές αρχές.
Με βάση αυτή τη στάση είναι εμφανές ότι η πρόταση Λαφαζάνη παρουσιάζεται αποδυναμωμένη. Ιδίως, από τη στιγμή που το ΚΚΕ την αρνείται, αλλά και η Πλεύση Ελευθερίας, παρά την προηγούμενη επιλογή της Ζ. Κωνσταντοπούλου να συμπράξει με τη ΛΑΕ στις εκλογές, με έμμεσο τρόπο την ακυρώνει. Η πρόταση Λαφαζάνη, προς στιγμήν, έχει διαφορετικούς αποδέκτες από ό,τι πριν. Περιορίζεται στις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή και στις άλλες δυνάμεις της αριστεράς εκτός ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, προκαλώντας ζυμώσεις και συζητήσεις στο εσωτερικό τους. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις που προκύπτουν στο εσωτερικό της, κυρίως σε ζητήματα τακτικής, επιμένει στις δυνατότητες σύγκλισης και διαλόγου ανάμεσα στις δυνάμεις της αριστεράς (εκτός ΣΥΡΙΖΑ). «Λειτουργούμε έχοντας κυρίως ανοιχτό το βλέμμα σε όσους αποκόπτονται πολιτικά από τον ΣΥΡΙΖΑ, και μέσα από μαζικές και κινηματικές διαδικασίες επιδιώκεται η σύγκλιση όλων των δυνάμεων της άλλης αριστεράς», σημείωναν στελέχη της. Μια πρόταση εκλογικής σύμπραξης «από τα πάνω» δεν έχει ουσιαστικό νόημα σήμερα, αντίθετα η επίπονη προσπάθεια για τη συγκρότηση κοινών σχημάτων σε μια σειρά συνδικαλιστικούς φορείς σηματοδοτεί μια αναβάθμιση του διαλόγου και της δράσης και στις δυνάμεις της, κατέληγαν.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επομένως, εκτιμά ότι η οποιαδήποτε κοινή μετωπική παρουσία ή ακόμα περισσότερο, μια συζήτηση που θα έχει ως στόχο τη δημιουργία ενός μετώπου εκλογικής μορφής, προϋποθέτει δύο απαραίτητους όρους. Πρώτον, την ύπαρξη ενός πολιτικού μετώπου που θα βασίζεται σε σχήματα που έχουν δοκιμαστεί στην κοινωνία (κοινά δημοτικά σχήματα, φοιτητικές παρατάξεις, κοινά συνδικαλιστικά σχήματα). Η δεύτερη προϋπόθεση έχει περισσότερο πολιτικά χαρακτηριστικά. Καθώς εκτιμούν ότι το κεντρικό πολιτικό δίλημμα, όπως διατυπώνεται από τη ΛΑΕ (μνημόνιο – αντιμνημόνιο) εντάσσεται σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο και εμπεριέχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, τα οποία εάν δεν μπολιαστούν και ενδυναμωθούν με έναν πολύ σαφέστερο αντι – ΕΕ και αντικαπιταλιστικό λόγο, τότε, οι προθέσεις ενός μετώπου, όσες δυνάμεις και αν συσπειρώσουν γύρω του, θα πέσουν στο κενό.
Σ.Κ.
