Ο θάνατος του Κώστα Σημίτη αποτέλεσε πρώτης τάξεως ευκαιρία για τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη προσωπικά να διεκδικήσει το Κέντρο με αξιώσεις, ως συνεχιστής του έργου του εκσυγχρονισμού, της ευημερίας, της ανάπτυξης. Η απόφασή του πρωθυπουργού να κηρυχθεί τετραήμερο εθνικό πένθος για τον πρώην πρωθυπουργό, ανεξάρτητα αν υπήρχε προηγούμενο, δεν ήταν να τιμήσει τον νεκρό ως προκάτοχό του, αλλά να ιδιοποιηθεί τον χώρο στον οποίο κυριάρχησε ο Κ. Σημίτης.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο θάνατος άνοιξε την πόρτα του Κέντρου. Ένα χρόνο πριν, ο θάνατος του πρώην βασιλιά Κωνσταντίνου Γλίξμπουργκ έκανε ακριβώς το ίδιο. Η απόφαση του Κ. Μητσοτάκη να μην ταφεί ο τέως με τιμές αρχηγού κράτους, αλλά ως «πολίτης» ήταν ένα νεύμα στο Κέντρο ότι μπορεί να σταθεί άξιος εκπρόσωπός του. Βέβαια, παράλληλα επετράπη το λαϊκό προσκύνημα στην Μητρόπολη, να παραβρεθούν βουλευτές και στελέχη της ΝΔ στην κηδεία, να γίνει η ταφή στο Τατόι (όπου και αν η Νέα Δημοκρατία αλλά και η οικογένεια Μητσοτάκη προσωπικά έχει συνδέσει το όνομά της, με στήριξη της βασιλικής οικογένειας, στο «ριφιφί» του 1991), και σε λιγότερο από ένα χρόνο αθόρυβα και χωρίς καμία διαβούλευση, αλλά με απόλυτη αποφασιστικότητα να δοθεί η ελληνική ιθαγένεια στα μέλη της οικογένειας Γλίξμπουργκ, εφεξής Ντε Γκρες, κατόπιν δικής τους επιλογής.
Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση
Πάτησε σε δύο βάρκες ο πρωθυπουργός και το ίδιο κάνει και τώρα με τον Κ. Σημίτη, κινούμενος στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Προκήρυξε τετραήμερο εθνικό πένθος, προκαλώντας τη μήνιν στελεχών της Νέας Δημοκρατίας (την οποία προσπαθούν να καρπωθούν η Α. Λατινοπούλου και ο Κ. Βελόπουλος εκφράζοντας την ακραία αντίθεσή τους σε αυτή την απόφαση) και επέλεξε να εκφωνήσει επικήδειο στον οποίο ζωγράφισε τον εαυτό του κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Κ. Σημίτη:
«Ήταν εκλεγμένος δύο φορές πρωθυπουργός, που η θεσμική μου θέση επιβάλλει να τιμήσω όπως του αξίζει», είπε ο επίσης δύο φορές εκλεγμένος πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης και συνέχισε αναφερόμενος στην «αταλάντευτη πίστη του (Κ. Σημίτη) στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό», ο πρωθυπουργός της «περισσότερης Ευρώπης», πλέκοντας το εγκώμιο στον τρόπο διακυβέρνησης «καταγράφοντας μεθοδικά τις προτεραιότητες που έπρεπε να γίνουν πράξεις» ο πρωθυπουργός με τους μπλε φακέλους στα υπουργικά συμβούλια, καταλήγοντας στον άνθρωπο που «έβρισκε πάντα χρόνο να διαβάζει, να ακούει μουσική και να παρακολουθεί θέατρο» εκείνος που μας συστήνει βιβλία να διαβάσουμε το καλοκαίρι, που έχει πάει περισσότερες διακοπές από κάθε πολιτικό, που διαπρέπει στο tik tok δείχνοντάς μας πόσο ανθρώπινος είναι. Κατόπιν αναφέρθηκε στο πάθος του Σημίτη «να ανανεωθεί το κόμμα του», όταν σήμερα γιορτάζει εννιά χρόνια στο τιμόνι της ΝΔ, εκ των οποίων τα έξι είναι πρωθυπουργός, στο ότι «δεν μπήκε ποτέ στον πειρασμό να μεταλλαχθεί ή να γίνει αρεστός», όπως έκανε και ο ίδιος περνώντας παρά τις αντιστάσεις την ισότητα στο γάμο, στις «σοβαρές υποδομές που απέκτησε η χώρα στις δύο θητείες του», ο πρωθυπουργός που είχε πει το 2019 ότι «θα μετατρέψουμε τη χώρα σε ένα μεγάλο εργοτάξιο» και το τηρεί. Είπε πολλά και δεν είπε άλλα, που επίσης θα θύμιζαν τον Κ. Μητσοτάκη, όπως το γεγονός ότι γύρω του αποκαλύπτεται διαφθορά και διαπλοκή και εκείνος έχει τα χέρια του καθαρά, άλλο ένα χαρακτηριστικό του Κ. Σημίτη, αλλά είπε ο νυν πρωθυπουργός να μην το τραβήξει τόσο!
Του εκσυγχρονισμού δεηθώμεν
Λίγες μέρες νωρίτερα στη δήλωσή του την ημέρα του θανάτου του Κ. Σημίτη είχε λάβει τα σκήπτρα του «εκσυγχρονισμού», ο οποίος «δεν έχει ημερομηνία λήξης. Είναι μια διαρκής διεργασία, έχοντας βάση τις αξίες της Δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της διαρκούς διεύρυνσης των δυνατοτήτων του ατόμου», καταλήγοντας ότι «αυτή η παρακαταθήκη διατρέχει και σήμερα, ως κοινή διεκδίκηση, τα ζητούμενα της πατρίδας».
Πλέον ο Κ. Μητσοτάκης δεν διεκδικεί την πολιτική παράδοση του «εκσυγχρονισμού», την οικειοποιείται, επενδύοντας στο Κέντρο, όπως κάνει έξι χρόνια τώρα σταθερά και με συνέπεια, φτιάχνοντας ένα νέο δίπολο «εκσυγχρονισμού-λαϊκισμού», στο οποίο η ΝΔ θα μας πηγαίνει μπροστά και όλοι οι άλλοι θα μας ρίχνουν στον γκρεμό, εκτός αν επιλέξουν να συνταχθούν με εκείνον, αναγνωρίζοντάς βέβαια ως μοναδικό ηγέτη και σε καμία περίπτωση ως σύμμαχο. Σε αυτό το σχέδιο το ΠΑΣΟΚ θα βρεθεί εγκλωβισμένο το επόμενο -άμεσο ενδεχομένως- διάστημα. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν επιτρέπει στο ΠΑΣΟΚ να του αναγνωριστεί σε κανένα σημείο ότι θέτει ατζέντα, όπως επιχείρησε να κάνει με τις χρεώσεις τραπεζών το προηγούμενο διάστημα και η ΝΔ γύρισε το παιχνίδι με εκείνη στο τιμόνι. Έτσι και τώρα, τα Χριστούγεννα ανακοίνωσε ο Ν. Ανδρουλάκης ότι μετά τις γιορτές θα φέρει πρόταση νόμου που θα αντιμετωπίζει τις αυξήσεις στα ασφάλιστρα συμβολαίων υγείας, προχθές, ενώ το ΠΑΣΟΚ πενθεί, ο Π. Μαρινάκης ανακοίνωσε ότι «εδώ και κάποιους μήνες επεξεργάζεται το αρμόδιο υπουργείο ένα σχέδιο για τα ασφάλιστρα υγείας».
Έτσι θα συνεχίσει να κάνει και το επόμενο διάστημα η ΝΔ. Να εμφανίζεται από τη μία η κυβέρνηση των μεγάλων μεταρρυθμίσεων και από την άλλη η κυβέρνηση που αποφασίζει και προχωρά. Τσουνάμι νομοσχεδίων θα πλήξει τη βουλή το επόμενο διάστημα, με μηδενική μάλιστα διαβούλευση: νομοσχέδιο για τα ακίνητα βραχυχρόνιας μίσθωσης, νομοσχέδιο για την ενδοοικογενειακή βία, νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας, νόμος για την οργάνωση και λειτουργία του Εθνικού Συστήματος Τραύματος, την ίδρυση των ωνάσειων σχολείων, την αντιμετώπιση του οικιστικού προβλήματος στρατιωτικών και μελών των οικογενειών τους. Ενδέχεται από την πλημμυρίδα αυτή να υπάρξουν και θύματα, που θα φανούν στον ανασχηματισμό του επόμενου διαστήματος, αλλά προς το παρόν η μεγάλη εικόνα είναι το μεταρρυθμιστικό έργο. Παράλληλα, ενισχύει το κοινωνικό της πρόσωπο η κυβέρνηση δίνοντας επιδότηση ρεύματος για τον Ιανουάριο στα επαγγελματικά τιμολόγια μόνο και τρέχοντας 14 προγράμματα για τη στέγη. Βέβαια, ό,τι κάνει το κάνει με ευρωπαϊκά χρήματα και μάλιστα με τη χώρα μας να έχει λάβει πέντε κίτρινες κάρτες από το Ελεγκτικό Συνέδριο για το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, από όπου χρηματοδοτούνται τα ευρωπαϊκά προγράμματα.
Ο μουντζούρης της Δημοκρατίας
Και όλα αυτά, ενώ την ερχόμενη βδομάδα αναμένεται να αποκαλύψει τα χαρτιά του με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, απόφαση που θα σηματοδοτήσει με ποιους είναι και ποιους αφήνει ή αν χωρούν δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη. Αν ο Κ. Μητσοτάκης δεν επιλέξει να πάει σε δεύτερη θητεία η Κ. Σακελλαροπούλου, για την οποία έχει λάβει προειδοποιήσεις από βουλευτές του ότι δεν θα την υπερψηφίσουν, θα υποχρεωθεί να εξηγήσει το λόγο που σπάει αυτή την παράδοση. Αν κατόπιν επιλέξει κάποιον ξανά από τον προοδευτικό χώρο, όπως επιτάσσει πάλι η πολιτική παράδοση, θα επιλέγει να διεκδικήσει ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις, κλείνοντας ξανά το μάτι στο Κέντρο, αλλά και θα αφήνει πίσω του όσους έχουν δυσανασχετήσει με αυτή τη στάση τα τελευταία χρόνια και μπορεί να μην έκαναν κιχ στη διαγραφή Σαμαρά, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα σιωπήσουν πάλι. Αν επιλέξει κάποιον από το χώρο της Δεξιάς, τότε σε μία βδομάδα θα έχει πατήσει σε δύο μεγάλες βάρκες ξανά που πλέουν σε αντίθετη κατεύθυνση και θα έχει εγκαταλείψει και την εικόνα της «σταθερότητας», καθώς θα λάβει τις ψήφους της ΝΔ μόνο και ενδεχομένως του ακολουθήματος των Σπαρτιατών, οι οποίοι όμως πια δεν έχουν κρατική χρηματοδότηση. Δύσκολη θα είναι η εξίσωση, με πιο εύκολη λύση να μοιάζει η δεύτερη θητεία της Κ. Σακελλαροπούλου, αφού έχει αφήσει βέβαια τη συζήτηση να οργιάζει επί ένα χρόνο, η οποία δεν θα σκεπαστεί τόσο εύκολα. Μάλλον το χαρτί του προέδρου της Δημοκρατίας θα αποδειχθεί σε κάθε περίπτωση ο μουντζούρης.
