Την Παρασκευή 8 Μαΐου τα πέντε πλοία του ελληνικού στολίσκου ξεκίνησαν από την Σύρο με αισιόδοξο κλίμα και διάθεση. Το Σάββατο συναντηθήκαμε με τον υπόλοιπο στόλο αλληλεγγύης στα ανοιχτά του Αιγαίου, μια συγκινητική στιγμή καθώς οι σύντροφοι μας που είχαν απαχθεί και βασανιστεί βρέθηκαν εν πλω μαζί μας και είδαμε το πραγματικό μέγεθος της αποστολής μας.
Το ίδιο βράδυ φτάσαμε στο λιμάνι της Μαρμαρίδας. Η υποδοχή των Τούρκων συντρόφων ήταν συγκινητική. Μας υποδέχτηκαν με πλοία, πυρσούς και συνθήματα ενώ ένας Σκοτσέζος σύντροφος έπαιζε τη γκάιντα του πάνω στο πλοίο. Αράξαμε σε ένα από τα λιμάνια του πανέμορφου κόλπου της Μαρμαρίδας και περιμέναμε τις αρχές να δώσουμε τα διαβατήρια μας. Αφού συλλέξανε τα διαβατήρια από κάθε πλοίο, μετά τις 3 το πρωί πέσαμε για ύπνο.
Η επόμενη μέρα ξεκίνησε με όλα τα πληρώματα από όλα τα πλοία με τη σειρά να περνάνε από το τελωνείο για την επικύρωση των εγγράφων μας. Οι Τούρκοι σύντροφοι από το GSF έχουν στήσει μια τεράστια οργανωτική δομή για να μας υποδεχθούν αλλά και για τα δικά τους 15(!) πλοία.
Πρέπει εδώ να γίνει μια ειδική μνεία για την τουρκική επιτροπή του Global Sumud Flotilla. Είναι μάλλον η μεγαλύτερη και καλύτερα οργανωμένη. Διαθέτει χιλιάδες αλληλέγγυους συμμετέχοντες και απολαμβάνει τον σεβασμό της μεγαλύτερης μερίδας της τουρκικής κοινωνίας των πολιτών. Έχει μεγάλη χρηματοδότηση κυρίως από την τουρκική κοινωνία αλλά και από μια σειρά ΜΚΟ και συνεπώς μεγάλο πολιτικό και οργανωτικό κεφάλαιο. Είναι μια πολύμορφη επιτροπή που αποτελείται από ριζοσπάστες, αριστερές, κομμουνιστές, μουσουλμάνους και απλούς ανθρώπους που τους συγκινεί η απελευθέρωση της Παλαιστίνης, μια ιδέα πλατιά διαδεδομένη στην τουρκική κοινωνία.
Αφού περάσαμε από το τελωνείο ξεκινήσαμε να λύνουμε μια σειρά από προβλήματα. Αρκετά πλοία ήθελαν μικροεπισκευές ενώ οι σύντροφοι/ισσες που είχαν δεχτεί την πειρατεία στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης είχαν ανάγκη από ξεκούραση και συλλογή δυνάμεων. Παρ’ όλα αυτά οι δουλειές δεν σταμάτησαν καθώς τα μάτια όλων ήταν στραμμένα στη συνέχεια της αποστολής. Έτσι πέρασε η Κυριακή και η Δευτέρα.
Παράλληλα πληροφορηθήκαμε για την απελευθέρωση των συντρόφων Σαίφ και Τιάγκο. Η απελευθέρωση τους πρέπει να θεωρηθεί ως μια μεγάλη νίκη του κινήματος αλληλεγγύης. Έγιναν πάνω από 400 δράσεις αλληλεγγύης από την ημέρα της απαγωγής τους σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο στόλος έχει καταφέρει να διαδραματίζει κεντρικό πολιτικό ρόλο και σημείο πολιτικής πίεσης και αναφοράς. Δεν είναι τυχαίο ότι στο αποικιακό συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ μια σειρά από χώρες υπερασπίστηκαν τον στόλο μετά την επίθεση του πλανητάρχη. Μια σειρά από χώρες επίσης καταδίκασε δημόσια την απαγωγή των συντρόφων, ενώ το γραφείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ καταδίκασε την απαγωγή σε αυτό που η Φρατζέσκα Αλμπανέζε χαρακτήρισε “απαρτχάιντ χωρίς σύνορα“. Δεν υπάρχει αμφιβολία για τα πολλαπλά κίνητρα, οικονομικά, διπλωματικά και γεωπολιτικά, αυτών των κινήσεων, είναι όμως δεδομένο ότι ο στόλος και το κίνημα αλληλεγγύης επηρέασε καθοριστικά στην πολιτική πίεση που δέχτηκε το Ισραήλ γεγονός που οδήγησε στην απελευθέρωση των συντρόφων. Πρέπει εδώ να πούμε ότι το κίνημα σωστά δεν απαίτησε μόνο την απελευθέρωση των δύο συντρόφων αλλά όλων των Παλαιστινίων κρατουμένων που βασανίζονται καθημερινά στα ισραηλινά κάτεργα. Είναι μια μάχη που πρέπει να κερδίσουμε για την αξιοπρέπεια όλης της ανθρωπότητας, το δικαίωμα στην αντίσταση δεν είναι έγκλημα, είναι υποχρέωση των καταπιεσμένων. Το σιωνιστικό μόρφωμα του Ισραήλ όμως δεν φυλακίζει μόνο την ένοπλη αντίσταση, φυλακίζει το γεγονός ότι κάποιος γεννήθηκε Παλαιστίνιος. Όσο υπάρχουν Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι κανείς μας δεν μπορεί να είναι ελεύθερος.
Με αυτά τα ευχάριστα νέα και κλίμα νίκης ξεκίνησε την Τρίτη η πρώτη παγκόσμια συνέλευση του Global Sumud Flotilla. Η συνέλευση ξεκίνησε με έναν χαιρετισμό από τον Σαΐφ που ήρθε μέσα σε δύο μέρες στην Μαρμαρίδα. Ήταν μια πολύχρωμη διαδικασία. Άνθρωποι κάθε φυλής, φύλου, χριστιανοί, μουσουλμάνοι, κομμουνιστές και αριστεροί και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί βρέθηκαν σε μια χωρίς προηγούμενο διεθνή συνάντηση αλληλεγγύης. Όλο αυτό το πολύμορφο δυναμικό την Τρίτη ανανέωσε την υπόσχεση του να φτάσει στην Γάζα “ακόμα και αν είναι να ξεκινήσει μόνο ένα πλοίο” όπως μου είπε ένας Τούρκος σύντροφος.
Αυτή η συνάντηση συνέχισε με συζήτηση για τα προβλήματα της αποστολής με κάθε μία τοποθέτηση να τονίζει την διάθεση να συνεχίσουμε και να φτάσουμε στην Γάζα. Η συνέλευση ολοκληρώθηκε με μια συγκινητική ομιλία του Σαΐφ και ένα υπέροχο παλαιστινιακό τραγούδι που έληξε με χειροκροτήματα και συνθήματα. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η αλληλεγγύη μπορεί να είναι η μόνη γλώσσα που μιλάνε οι λαοί. Η μόνη κοινή λέξη που είχαν όλοι οι άνθρωποι στη συνέλευση αυτή ήταν η λέξη “Παλαιστινη”, και αυτό αρκεί. Όποιος ήταν εκεί θα θυμάται για πάντα ότι με όλες τις αντιφάσεις, ζούμε ένα ιστορικό κίνημα του οποίου η πολυμορφία θα είναι και η νίκη του.
Φεύγουμε για Γάζα στις 14 Μαΐου κουβαλώντας τις ελπίδες όλων όσων μένουν πίσω. Σε αυτή τη συνέλευση υποσχέθηκαν όλοι ότι θα παλέψουν για να φτάσουν στην γη που κρατά την κλωστή που κρέμεται η αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας. Γιατί στο τέλος της ημέρας, η Παλαιστίνη (πρέπει ναι) είναι το κέντρο της συζήτησης, και το κέντρο του κόσμου.
Το μύνημα όλων μας είναι κοινό, όλα τα μάτια στην Παλαιστίνη και όχι στον στόλο, κάθε μέρα. Ο στόλος υπάρχει για να βλέπουμε την Παλαιστίνη και την δυτική συνενοχή, είναι απλά ένα μέσο για να θυμίσουμε στον κόσμο που χτυπάει η καρδιά της αντίστασης και της ανθρωπότητας.
Ακολουθούν δηλώσεις αγωνιστών/τριων που περιγράφουν τον σκοπό καλύτερα από ότι θα μπορούσε κανείς να τον περιγράψει.
Γειά, είμαι ο Vittorio, είμαι 47 χρόνων. Είμαι δάσκαλος και συνδικαλιστής και αναρχικός. Είμαι μέλος του τοπικού συντονισμού της Ανκόνα. Δουλεύουμε εδώ και δύο χρόνια για την Παλαιστίνη οργανώνοντας μπλοκαρίσματα φορτίων και απεργίες στο λιμάνι. Τώρα είμαι εδώ με το πλοίο “Cactus” και με τους συντρόφους μου πλέουμε προς τη Γάζα. Υποστηρίζουμε αυτή τη δράση γιατί πιστεύουμε ότι η άμεση δράση είναι ο καλύτερος τρόπος για τον κόσμο να αντιμετωπίσει τις καταπιεστικές δυνάμεις, ειδικά στη θάλασσα πο γίνεται ένα ισχυρό εργαλείο Αντίστασης. Είμαι χαρούμενος να βρίσκομαι εδώ με πολλούς συντρόφους από διαφορετικά μονοπάτια και χώρες καθώς πιστεύω βαθιά στον διεθνισμό. Είμαι χαρούμενος να είμαι εδώ.
Γειά, είμαι η Serieffa Mushtafa Albakry από τη Μαλαισία. Πάω στη Γάζα για τα παιδιά που υποφέρουν, για της μόνες μητέρες που δεν έχουν καμία βοήθεια. Πιστεύω ότι εμείς οι Μαλαισιανοί πρέπει να τους βοηθήσουμε και έχουμε ευθύνη καθώς είμαστε και εμείς μουσουλμάνοι.
Ονομάζομαι Mikey Cullen και είναι Ιρλανδός ποιητής, καλλιτέχνης και καθηγητής. Ο λόγος που πλέω στην Γάζα με τον στόλο είναι γιατί δεν θέλω να ζω σε έναν κόσμο που τόση αδικία, σφαγή, βαρβαρότητα και γενοκτονία μπορεί να συνεχίζει ανενόχλητη. Οι κυβερνήσεις έχουν αποτύχει και το βάρος πέφτει σε εμάς τους απλούς ανθρώπους. Ως Ιρλανδοί που έχουμε ζήσει 800 χρόνια αποικιοκρατίας, καταπίεσης, γενοκτονίας απαρτχάιντ και λιμού καθώς και κατοχής, καταλαβαίνουμε τον παλαιστινιακό αγώνα γιατί ο αγώνας τους είναι και δικός μας. Έχουμε μακρά παράδοση αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη και θέλω να παίξω τον ρόλο στην απελευθέρωση της Παλαιστίνης αλλά και της Ιρλανδίας.
Είμαι η Marie από την Ελβετία και ήρθα εδώ γιατί δεν μπορώ να ζω με αυτά που γίνονται στον κόσμο. Πρώτη φορά έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε κάτι για τον κόσμο που υποφέρει κάτι τόσο άδικο. Θέλω λοιπόν να αφιερώσω τον χρόνο, την ενέργειά μου και βασικά το σώμα και την ψυχή μου στον σκοπό αυτό. Θαυμάζω πολύ την αντίσταση των Παλαιστινίων και θέλω να τους μοιάσω. Είμαι ευγνώμων που μπορώ έστω με αυτόν τον τρόπο να βοηθήσω. Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
Είμαι η Juliette από τις Βρυξέλλες καί ήρθα στον στόλο για να πάω στην Γάζα καθώς οι οι κυβερνήσεις δεν κάνουν αρκετά για να σταματήσουν το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ και είναι υποχρέωση μου ως πολίτης να συμμετέχω σε αυτή την αποστολή. Έχω την ευκαιρία να αφήσω τη δουλειά μου και να βάλω το σώμα μου μπροστά στους Σιωνιστές και θα το κάνω. Προσκαλώ τον κόσμο να δράσει στην ξηρά και να βοηθήσει στην καταστροφή της σιωνιστικής οντότητας.
Salam Alekum, με λένε Hasnain και είμαι από το Ηνωμένο Βασίλειο. Είμαι αντιπρόεδρος του φοιτητικού συλλόγου του King’s College και συμμετέχω στο Παλαιστινιακό κίνημα. Ο βασικός λόγος που βρίσκομαι εδώ είναι γιατί πιστεύω ότι θα κερδίσουμε. Πιστεύω ότι θα φέρουμε την αλλαγή, θα σπάσουμε τον αποκλεισμό και θα βοηθήσουμε ώστε τα παλαστίνια αδέρφια μας να λάβουν αυτό που τους αξίζει δηλαδή… ανθρώπινα δικαιώματα. Οι παραβιάσεις που ζουν καθημερινά είναι αδιανόητες και η παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι κάτι με το οποίο δεν μπορώ να ζήσω. Θέλω να κοιμάμαι ξέροντας ότι προσπαθώ για τα αδέρφια μου. Ήρθαμε εδώ και θα τα καταφέρουμε.
Είμαι ο Gonzalo από την Αργεντινή και πλέω για τη Γάζα γιατί πιστεύω είμαστε μια ελπίδα για αυτούς τους ανθρώπους που βιώνουν τόσα χρόνια τη γενοκτονία. Είμαστε ελπίδα γιατί οι κυβερνήσεις δεν κάνουν τίποτα. Τίποτα για αυτούς τους ανθρώπους.
Γειά, ονομάζομαι Danielle είμαι 28 ετών από την Ιταλία αλλά ήρθα εδώ με τη βελγική αποστολή. Πιστεύω ότι ο καθένας είναι εδώ για πολλούς λόγους αλλά ο κύριος είναι οτι πιστεύουμε ότι θα φέρουμε την αλλαγή σε διεθνές επίπεδο. Υπερασπιζόμενοι την παλαιστινιακή Κοινότητα παίρνουμε θέσεις μάχης ως κοινωνία των πολιτών με ειρηνικό τρόπο. Σεβόμαστε κάθε νομό και έτσι δείχνουμε στις κυβερνήσεις μας τι κάνει η σιωνιστική οντότητας στον παλαιστινιακό λαό και στον κόσμο.
Με λένε Aletta είμαι 21ος ετών από το Άμστερνταμ. Πλέω προς τη Γάζα γιατί πιστεύω είναι το τελευταίο και το λιγότερο που μπορώ να κάνω. Γεννήθηκα με προνόμια που δεν αξίζω και το λιγότερο που μπορώ να κάνω μαζί με όλους εδώ είναι να υπερασπιστούμε την ανθρωπότητα ενάντια σε ένα δικτατορικό και γενοκτονικό καθεστώς. Δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι και όσο συνεχίζει ο κόσμος χάνει την ανθρωπιά του και θα παλέψω ενάντια σε αυτό.
