photo: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI
Όταν παρουσιάστηκε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου στη δημόσια διαβούλευση τα σχόλια ήταν πολλά όπως και οι αντιδράσεις στην ακρόαση φορέων στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.
Ο Συνήγορος του Πολίτη, η Ένωση Διοικητικών Δικαστών, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εξέφρασαν σοβαρότατες επιφυλάξεις για διατάξεις του νομοσχεδίου, οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με διεθνείς δεσμεύεις της χώρας και το Σύνταγμα.
Ακόμα και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων εξέφρασε ανησυχία αφού θα κληθεί να εφαρμόσει, ενδεχομένως, ένα νόμο που έχει προβληματικές διατάξεις.
Οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, οι μεταναστευτικές και προσφυγικές οργανώσεις, τόνισαν ότι το νομοσχέδιο με τις διατάξεις που ποινικοποιούν την παράτυπη παραμονή είναι μια επικίνδυνη μετατόπιση της ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής. Αυτό δεν φέρνει ούτε τάξη, ούτε ασφάλεια, αλλά οδηγεί σε περιθωριοποίηση, αβεβαιότητα και ανασφάλεια. Μέχρι και ενας πρώην υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, ο Δημήτρης Καιριδής εξέφρασε έντονο προβληματισμό με το νομοσχέδιο.
Πέρα όμως από τα ζητήματα αυτά προκύπτει και μια εξαιρετικά σοβαρή αντίφαση, κυρίως στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με αφορμή την ευρύτερη συζήτηση γύρω από την ανάγκη μεταναστών για την κάλυψη εργασιακών αναγκών και την αντιμετώπιση της δημογραφικής κρίσης και των σοβαρών οικονομικών και κοινωνικών συνεπειών της.
Ενώ πληθαίνουν οι φωνές που τονίζουν ότι η οικονομική ανάπτυξη στην ΕΕ δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς μετανάστευση, οι πολιτικές διαχείρισης της και η ρητορική γίνονται όλο και πιο συντηρητικές και εχθρικές, υιοθετώντας ακροδεξιές λογικές.
Υπό αυτή την έννοια μοιάζει απόλυτα λογική η επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να παρουσιάσει ένα επί της ουσίας αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο, με το οποίο ποινικοποιείται η παραμονή χωρίς χαρτιά, παρουσιάζεται το δίλλημα επιστροφή ή φυλακή και καταργείται η μόνη δυνατότητα νομιμοποίησης παράτυπων μεταναστών που έχουν μακροχρόνια παραμονή στη χώρα.
Αν προσθέσουμε σε αυτό και την αναστολή του ασύλου για τους πρόσφυγες που φτάνουν στην Κρήτη, έχουμε μια συνολικά εχθρική διαχείριση της ανθρώπινης κινητικότητας.
Επιπλέον η κυβέρνηση με αφορμή τις νομικές αντιδράσεις οργανώσεων προάσπισης των δικαιωμάτων των προσφύγων, μίλησε για την υποχρέωση των οργανώσεων να μην προσφεύγουν ενάντια στις κυβερνητικές αποφάσεις αφού αυτές προέκυψαν για λόγους εθνικού συμφέροντος το οποίο είναι υπέρτερο ακόμα και του διεθνούς δικαίου.
Η στοχοποίηση των οργανώσεων έλαβε μια νέα πολύ ανησυχητική μορφή με επιχειρηματολογία που βλέπουμε σε άλλα, αυταρχικά καθεστώτα.
Έχουμε μπει σε μια νέα φάση πολιτικής, κυρίως, διαχείρισης της ανθρώπινης κινητικότητας, η οποία είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και η οποία αποτελεί την ιδανική «δικαιολογία» για αυτή την ακροδεξιά στροφή.
