Του Ρένου Γεωργίου
Οταν ο κυβερνητικός συνασπισμός περνάει κρίση αλλά, με την πλάτη στον τοίχο βρίσκεται ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αυτό σημαίνει, τελείως πρακτικά, ότι ο άνθρωπος αυτός δεν έχει προοπτική να ηγηθεί κυβερνητικού σχήματος. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν φαίνεται να γίνεται αντιληπτό στα γραφεία του Μοσχάτου και δεν θα ήταν καθόλου υπερβολικό αν κάποιος, για να περιγράψει το κλίμα που επικρατεί εκεί μέσα, χρησιμοποιούσε τη λέξη «σχιζοφρενικό».
Από τη μία έχουμε τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το επιτελείο του, ο οποίος ενώ, εδώ και καιρό, η κυβέρνηση του έχει πάρει όλο το γήπεδο που συνηθίζει να παίζει, τώρα έχει χάσει ακόμα και τη μπάλα. Η ανεπάρκεια του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και των συνεργατών του να ορίσουν ουσιαστική πολιτική ατζέντα, με την οποία θα δώσουν τις εκλογικές μάχες αυτή τη χρονιά, τους αναγκάζει να γίνονται έρμαια στα χέρια ασκούμενων στην πολιτική επικοινωνία και, ακόμα χειρότερα, να χορεύουν στον ταμπουρά πολιτικών συμμάχων, με τους οποίους αυτό που κυρίως τους ενώνει, πέρα από τη νομή της εξουσίας, είναι ότι σήμερα βρίσκονται κάτω από την ίδια κομματική στέγη.
Ο στόχος της κ. Μέρκελ
Αυτή τη «στέγη» φαίνεται να ήρθε να κρατήσει όρθια η καγκελάριος της Γερμανίας, Άνγκελα Μέρκελ, η οποία, ως εκπρόσωπος του ευρωπαϊκού κατεστημένου, ενδιαφέρεται προφανώς να έχει πολιτική εκπροσώπηση το ελληνικό κατεστημένο, το οποίο, ακόμα, εκφράζεται από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Η δήλωσή της, «Υπάρχουν κάποιοι κανόνες ξέρετε. Ακόμα και για την αντιπολίτευση υπάρχουν κάποιοι κανόνες, στον τρόπο που ασκεί την αντιπολίτευση όταν αφορά εθνικά θέματα», δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολιών για το στόχο της. Το διπλωματικό πρωτόκολλο δεν θα της επέτρεπε ποτέ να δηλώσει με σαφήνεια: «Μπορείς να καταψηφίσεις τη Συμφωνία των Πρεσπών στην ελληνική βουλή, αν αυτό νομίζεις ότι σε συμφέρει, αλλά θεωρώ ότι δεν είναι δυνατόν να καταψηφίσεις την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας» – ονομασία που επέμεινε η ίδια να χρησιμοποιεί – «στο ΝΑΤΟ». Η Γερμανία κρατάει τις λεπτές ισορροπίες στα Βαλκάνια, μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, και δεν θέλει με κανένα τρόπο να μπουν στο παιχνίδι η Τουρκία και, μέσω δορυφόρων, η Κίνα. Τις ισορροπίες αυτές δεν θα ήθελε με κανένα τρόπο να τις διαταράξει η ταραχή και η έλλειψη ψυχραιμίας κάποιου πολιτικού περιορισμένου βεληνεκούς. Και επειδή οι ηγεμόνες ανταμείβουν τους πιστούς συνεργάτες τους, ίσως να μην είναι τυχαίο ότι η ανακοίνωση της υποψηφιότητας της Ντόρα Μπακογιάννη για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, έγινε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της στην Ελλάδα. Η Ντόρα Μπακογιάννη είναι μία από τους τέσσερις, έως τώρα, υποψηφίους και η εκλογή θα γίνει τον Ιούνιο.
Πολιτικό ατόπημα
Τα τελευταία γεγονότα, με την παρουσία της Άνγκελας Μέρκελ στην Αθήνα, έθεσαν προσωρινά στη σκιά της επικαιρότητας, πέραν των εξελίξεων στο σκάνδαλο της Novartis και την ανάμειξη στελεχών της ΝΔ – που όσο βλέπουν ότι «η ώρα της κρίσης πλησιάζει» τόσο συμπεριφέρονται σαν τα μικρά παιδιά που έχουν κάνει τη ζημιά και προσπαθούν να δικαιολογηθούν με φαιδρά επιχειρήματα ή να τα φορτώσουν στον κακό τον λύκο – ένα μεγάλο πολιτικό ατόπημα του Κυριάκου Μητσοτάκη, που όμοιό του δεν έχει καταγραφεί στην μεταπολιτευτική περίοδο στην Ελλάδα: Τα υπονοούμενα περί νοθείας στις επόμενες εκλογές και την επίκληση να αναλάβει ευθύνες το δημοκρατικό τόξο.
Κραυγή απόγνωσης
Φαίνεται, όμως, ότι όλα αυτά δεν πτοούν μερίδα στελεχών της Ν.Δ., που εξακολουθούν να θεωρούν ότι στις επερχόμενες εκλογές το κόμμα τους θα θριαμβεύσει και θα σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Με αυτή τη λογική, έχουν αφήσει στο περιθώριο τις όποιες κριτικές απόψεις και, όπως είπε στην «Ε» πηγή στο Μοσχάτο, χρησιμοποιούν την κλασική συντηρητική συνταγή, «αφού αυτοί» – (ο ΣΥΡΙΖΑ) – «πέφτουν, αύριο – μεθαύριο, ας επιστρέψουμε πρώτα στην κυβέρνηση και βλέπουμε τις λεπτομέρειες αργότερα». Η ίδια πηγή ανέφερε ότι «ενώ βλέπουν πως υποψηφιότητες όπως του Πατούλη και του Ταχιάου δεν περπατάνε, το έχουν αφήσει το θέμα και ασχολούνται όλοι με το θέμα της κυβέρνησης. Δεν βλέπεις ότι δεν μπορούν να πλησιάσουν και να εντάξουν στα ψηφοδέλτια ικανά αυτοδιοικητικά στελέχη και πηγαίνουν μόνο με σκληρούς κομματικούς και με πρόσωπα αναγνωρίσιμα από την τηλεόραση;»
Βέβαια, άλλες μερίδες των στελεχών, όπως εκείνη που δεν έχει πλέον πρόσβαση στα γραφεία της Πειραιώς και η άλλη που χρησιμοποιεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να της κληροδοτήσει τον τίτλο του κόμματος, δεν δείχνουν διατεθειμένες να τον βοηθήσουν να βγει από το αδιέξοδό του. Ίσως γι’ αυτό η δήλωση του, «Απευθύνομαι ειδικά στους παλιούς φίλους μας, που πίστεψαν αλλά προδόθηκαν από τη δημαγωγία του ΣΥΡΙΖΑ. Η Νέα Δημοκρατία είναι το σπίτι σας. Ελάτε να στηρίξετε την παράταξη στην οποία πάντα ανήκατε. Την παράταξη της καρδιάς σας. Τη Νέα Δημοκρατία», ακούστηκε πιο πολύ σαν κραυγή απόγνωσης παρά ως επίκληση συσπείρωσης των παλαιών μελών και των συντηρητικών ψηφοφόρων.
