Πανελλαδική 24ωρη απεργία έχει εξαγγείλει η ΑΔΕΔΥ και η ΠΝΟ για την Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου, με αφορμή την επικείμενη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και τη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με την τρόικα για τα εργασιακά, αλλά και την κακή κατάσταση που επικρατεί στο δημόσιο τομέα.
Η ΠΝΟ δένει τα πλοία σε όλα τα λιμάνια της χώρας, καθώς όπως επισημαίνει σε δελτίο τύπου της η διάλυση του ΝΑΤ, ο ευτελισμός των συντάξεων, η διογκούμενη ανεργία του κλάδου, αλλά και το καθεστώς μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας που επικρατεί, όπως και οι επιχειρούμενες δυσμενείς αλλαγές που συζητιούνται για τις εργασιακές σχέσεις (μαζικές απολύσεις, εξασθένιση δικαιώματος απεργίας και συνδικαλισμού) «δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα».
Στο ίδιο μήκος κύματος, η ΑΔΕΔΥ επιθυμεί να δώσει δυναμικό στίγμα και καλεί στην 24ωρη απεργία όλες τις οργανώσεις της. Το προηγούμενο διάστημα, μάλιστα, είχε προχωρήσει και σε επαφές με τη ΓΣΕΕ, προκειμένου να προβούν όλοι οι εργαζόμενοι σε μια μεγάλη γενική απεργία, προτάσσοντας τα εργασιακά δικαιώματα, οι οποίες όμως δεν απέδωσαν. Η ΓΣΕΕ έχει προκηρύξει παρόλα αυτά πανελλαδική απεργία για τις 8 του Δεκεμβρίου, που πιθανά όμως να είναι κατόπιν εορτής, με τη δεύτερη αξιολόγηση να έχει κλείσει από τις 5 του μηνός, όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση. Στις 24 Νοεμβρίου πάντως είναι ανοικτό το ενδεχόμενο συμμετοχής στην απεργία πρωτοβάθμιων εργατικών σωματείων και κάποιων ομοσπονδιών του ιδιωτικού τομέα.
«Το ζήτημα των εργασιακών είναι πολύ κρίσιμο και η μάχη για αυτά αφορά όλους τους εργαζόμενους, δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Εμείς δεν τους αντιλαμβανόμαστε σαν ξεχωριστούς εργασιακά τομείς, καθώς οι συνθήκες του ενός και του άλλου αλληλοεπηρεάζονται», δηλώνει ο Γιώργος Πετρόπουλος, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΑΔΕΔΥ και της Αυτόνομης Ριζοσπαστικής Κίνησης.
Πρωταρχικά αιτήματα, λοιπόν, των εργαζομένων του δημοσίου τομέα, ανάμεσα σε άλλα, αποτελούν ο σεβασμός των εργασιακών δικαιωμάτων, προϋπόθεση των οποίων είναι οι συλλογικές συμβάσεις και η αποκατάσταση των συντάξεων.
Επισφαλείς σχέσεις εργασίας
Την επικράτηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας στο δημόσιο τομέα, όμοια με τον ιδιωτικό, περιγράφουν στην «Εποχή» οι συνδικαλιστές από το χώρο της Παιδείας και της Υγείας, δύο εκ των πιο σημαντικών του δημοσίου τομέα. «Στον τομέα της εκπαίδευσης παρατηρούμε τις ελαστικές σχέσεις εργασίας στο καθεστώς των αναπληρωτών και των ωρομίσθιων. Κάθε χρόνο βιώνουν την αγωνία για το αν θα επαναπροσληφθούν, και δεν απολαμβάνουν τα ίδια εργασιακά δικαιώματα με τους μόνιμους καθηγητές και δασκάλους, ενώ κάνουν την ίδια δουλειά. Η δημόσια εκπαίδευση δεν γίνεται να στηρίζεται για τη λειτουργία της στους αναπληρωτές, χρειάζεται ένα σταθερό εκπαιδευτικό προσωπικό», δηλώνει η Ελένη Ζωγραφάκη, πρόεδρος της ΟΛΜΕ. Τα αιτήματα των εκπαιδευτικών είναι παλαιά και δυστυχώς ακόμα ανεκπλήρωτα: διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών, 12χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, αύξηση του προϋπολογισμού για την παιδεία.
Αντίστοιχες επισφαλείς σχέσεις εργασίας επικρατούν και στην Υγεία, με τους επικουρικούς επιμελητές γιατρούς «να εναλλάσσονται μεταξύ ανεργίας και αναξιοπρεπούς εργασιακής σχέσης», με σύναψη συμβάσεων ορισμένου χρόνου κάθε φορά, παρά το γεγονός ότι καλύπτουν οργανικές ανάγκες στα νοσοκομεία, όπως περιγράφει ο Πάνος Παπανικολάου, μέλος της ΕΙΝΑΠ. «Τα αιτήματά μας είναι να σταματήσει η συνεχιζόμενη κατάρρευση και ιδιωτικοποίηση της δημόσιας υγείας από τις μνημονιακές πολιτικές. Η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει σε αύξηση του κρατικού προϋπολογισμού για την υγεία, σε πρόσληψη μόνιμων γιατρών και υπόλοιπου υγειονομικού προσωπικού και κατάργηση των ελαστικών προσωρινών εργασιακών σχέσεων», συμπληρώνει.
Αυτή τη στιγμή στα νοσοκομεία, όπως περιγράφει ο γιατρός, παρατηρείται η αύξηση των περιστατικών που η μισθοδοσία εργαζομένων προέρχεται από «ίδια έσοδα» των νοσοκομείων, αντί από τον κρατικό προϋπολογισμό. «Αυτό το μοντέλο αυτοχρηματοδοτούμενης μονάδας υγείας στο τέλος θα σημαίνει πως το κόστος θα το επωμιστούν οι ίδιοι οι ασθενείς. Τέτοια δείγματα στην ουσία έχουμε ήδη με τα απογευματινά ιατρεία νοσοκομείων, όπου οι ασθενείς πληρώνουν την επίσκεψη, και στο οποίο οι γιατροί είμαστε κάθετα αντίθετοι».
Η ΕΙΝΑΠ, εφόσον το υπουργείο προτίθεται να προσλάβει 3.000 μόνιμο προσωπικό και έχει ήδη τα κονδύλια, και αφού οι 1.400 επικουρικοί που υπάρχουν τώρα θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό αυτόν, προτείνει πρώτον, όσον αφορά τους επικουρικούς επιμελητές γιατρούς, που πρόκειται να λήξει η σύμβασή τους και να απολυθούν, να παραμείνουν στη θέση τους, απορροφώντας παράλληλα και τους υπόλοιπους 400 που έχουν ήδη κάνει αίτηση για τη θέση των επικουρικών, μέχρι την ολοκλήρωση κάλυψης των θέσεων, για να μην υπάρξει πρόβλημα στη λειτουργία των νοσοκομείων. Δεύτερον, προτείνουν την αυτόματη χρηματοδότηση των νοσοκομείων μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, αντί μέσω ΕΟΠΥΥ, όπως γίνεται αυτή τη στιγμή και τα χρήματα καθυστερούν, όπως και την αύξηση της κρατικής επιχορήγησης τουλάχιστον στα 2,5 δισ. ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κρίση, καθώς ιδανικά για να λειτουργήσει σωστά ο τομέας της δημόσιας υγείας θα απαιτούνταν περίπου στα 5 δισ., το τριπλάσιο δηλαδή ποσό απ’ ό,τι δίνεται αυτή τη στιγμή, όπως περιγράφεται.
Η αφίσα
Εν τω μεταξύ, την έντονη αντίδραση του Μαξίμου προκάλεσε η αφίσα της ΑΔΕΔΥ για την απεργία, όπου απεικονίζεται ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας, Γιώργος Χουλιαράκης, ως καταζητούμενος, όπως οι κακοποιοί στα γουέστερν. «Η αφίσα είναι απαράδεκτη και δεν απηχεί τις προγραμματικές απαιτήσεις των εργαζομένων του Δημοσίου, ούτε στην αισθητική τους», τονίζεται από τον Γιώργο Πετρόπουλο για την ιδέα της αφίσας που ψηφίστηκε από συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τη ΛΑΕ, ενώ καταψηφίστηκε από του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.
Επισημαίνεται παρόλα αυτά πως ο λόγος που οδήγησε στη δημιουργία αυτή τη αφίσας έχει μια βάση, καθώς ο Γ. Χουλιαράκης είχε αρνηθεί κατ’ επανάληψη να συναντηθεί με εκπροσώπους της ΑΔΕΔΥ, όχι πάντα με τον αρμόζοντα τρόπο, όπως αναφέτεται απ’ τους συνδικαλιστές του δημοσίου.
Τζέλα Αλιπράντη
