«Πέρασε – πέρασε – στείλτε τους πίσω!». Δεν ήταν ιαχές σε γήπεδο ή προεκλογική συγκέντρωση του MAGA, αλλά η αντίδραση των πολύ καθώς πρέπει και συγκρατημένων ευρωβουλευτών που υποδέχτηκαν με τρελό ενθουσιασμό το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας πριν 3 μέρες στην Ολομέλεια, σχετικά με το νέο πλαίσιο για τη μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ. Ή μάλλον για την αντι-μεταναστευτική πολιτική (αντιπροσφυγική πρωτίστως), αφού το νέο πλαίσιο είναι κατ’ ουσίαν η μεταφορά της MAGA αντίληψης που με άνεση πέρασε τον Ατλαντικό και προσγειώθηκε στο κέντρο των ευρωπαϊκών αποφάσεων.
Οι ρυθμίσεις
Το νέο πλαίσιο ψηφίστηκε με 418 ψήφους έναντι 218 κατά και 30 αποχές. Υπέρ φυσικά τάχθηκε όλο το φάσμα των Alt Right και ακροδεξιών πολιτικών οικογενειών με την αγαστή συνεργασία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) που εξασφάλισε τη νίκη. Τι προβλέπει; Μα φυσικά ό,τι χρειάζεται για να ικανοποιηθεί το ένστικτο των πιο ρατσιστικών, ανθρωποφοβικών, εκφασισμένων ενστίκτων, όσων ευρωπαίων ψηφοφόρων στρέφονται προς τη Μαύρη Διεθνή ως εναλλακτική στη μαύρη ζωή τους.
Έχουμε λοιπόν: Νομιμοποίηση των ήδη υπαρχουσών διμερών συμφωνιών και επέκταση τους, ώστε πρόσφυγες και μετανάστες να κρατούνται σε στρατόπεδα υπό επιτήρηση ακόμα και σε εδάφη εκτός ΕΕ (πάντοτε βρίσκονται πρόθυμες χώρες που έναντι αντιτίμου γίνονται δεσμοφύλακες) όσο «εξετάζονται με fast track διαδικασίες» αιτήματα ασύλου (είναι φυσικά προφανής η βούληση να απορρίπτονται στη συντριπτική τους πλειοψηφία). Και αν για «ανθρωπιστικούς λόγους» δεν θα κλείνονται εκεί ασυνόδευτα ανήλικα, δεν υπάρχει πρόβλημα να βρεθούν βρέφη και μικρά παιδιά σε οικογενειακό εγκλεισμό. Από τα στρατόπεδα θα στέλνονται κατευθείαν από κει που ήρθαν ή οπουδήποτε αλλού, αρκεί να εγκαταλείψουν το ευρωπαϊκό έδαφος. Το διεθνές δίκαιο για τους πρόσφυγες μπορεί να ετοιμάσει επίσης τις βαλίτσες του.
Φυσικά, το κυνήγι μαγισσών βρίσκει τη θεσμική του απελευθέρωσή επεκτεινόμενο σε προσφυγικούς πληθυσμούς που ήδη βρίσκονται, ζουν και εργάζονται στην Ευρώπη. Ένοπλες καταδρομικές επεμβάσεις σε γειτονιές και σπίτια, σχολεία, χώρους εργασίας, εκκλησίες, πολιτιστικά κέντρα, δομές φιλοξενίας ευάλωτων, οπουδήποτε μπορεί να βρίσκονται τα θύματα τους. Ομαδικές συλλήψεις, κρατήσεις, απελάσεις και βίαιοι χωρισμοί παιδιών – γονέων θα είναι πλέον το βασικό μοτίβο της ευρωπαϊκής αντίληψης για την παροχή προστασίας σε θύματα πολέμων, οικολογικών καταστροφών, κρατικής βίας. Προφανής και η βασική φιλοσοφία: να καταλάβουν όσοι προσβλέπουν σε ένα άλλο μέλλον ότι αυτό που άφησαν πίσω δεν θα διαφέρει πολύ από αυτό που τους περιμένει.
Για όσους σκέφτηκαν να ψελλίσουν πως η ωμή αυτή αντιμετώπιση χρειάζεται ένα κάποιο πρόσχημα ώστε να μην αποκαλυφθούν ολοκληρωτικά τα ήδη προφανή της κίνητρα, υπάρχει πρόβλεψη: κατασχέσεις και ενδελεχείς έλεγχοι ηλεκτρονικών υπολογιστών και κινητών ώστε να χαρτογραφείται κάθε επαφή, σύνδεση με κοινωνικά δίκτυα και ιστοσελίδες, σχόλια και αναρτήσεις, ακόμη και απλά likes. Μέσα στον κυκεώνα του διαδικτυακού σύμπαντος, πόσο δύσκολο είναι να θεωρηθεί οποιοσδήποτε «επικίνδυνος» για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια;
Όπως Αμερική
Ο τραμπισμός εγκαθίσταται ολόλαμπρος, χάνοντας απλώς την τεξανική προφορά του υπέρ της οξφορδιανής. Μαζί, εγκαθίσταται και οι ανάλογες (ιδιωτικές κυρίως) εταιρείες. Αυτές που θα αναλάβουν να χτίσουν τα στρατόπεδα, να παράσχουν φύλαξη, λειτουργία, εξοπλισμό, συστήματα παρακολούθησης και οτιδήποτε χρειάζεται η νέα (;) φιλοσοφία. Αυτές που θα θησαυρίσουν προκειμένου οι χώρες-εισόδου στην ΕΕ να μετατραπούν και επισήμως σε πύλες για το πουθενά, εγκλωβίζοντας εκατομμύρια ανθρώπους που κανείς δεν θέλει να προχωρήσουν παραπέρα. Φυσικά, υπάρχει πάντοτε και η εναλλακτική της «σκληρής αποτροπής» εισόδου. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Δικαιολογημένες, λοιπόν, οι νικήτριες ιαχές στην αίθουσα της Ολομέλειας. Κρίμα που δεν μονοπώλησαν την καταγραφή της στιγμής. Επειδή οι ευρωβουλευτές των Σοσιαλιστών, των Πράσινων και της Αριστεράς φώναξαν κι αυτοί: «Ντροπή σας!» ενώ τα μέλη της The Left –με πρώτη τη Μανόν Ωμπρί– σηκώθηκαν από τα έδρανα τους και στάθηκαν με τη γροθιά τους υψωμένη. Το αιώνιο αυτό σημάδι αντίστασης. Της σύγκρουσης δύο κόσμων που δεν συναντιούνται πουθενά.
Δράση κατά της αντίδρασης
Το καλοκαίρι δεν είχε ακόμα βρεθεί στις Βρυξέλλες. Βρέθηκαν όμως (την Παρασκευή 12 και το Σάββατο 13 Ιουνίου) ερευνητές της «Ένωσης κατά της Αντιδραστικής Διεθνούς», πρωτοβουλίας που ξεκίνησε πριν δύο χρόνια, μεταξύ νέων –κυρίως– και μεγαλύτερων ερευνητών, ακτιβιστών, επιστημόνων, πολιτικά και κινηματικά δρώντων σε διαφορετικές ηπείρους, με στόχο τη δημόσια έκθεση δικτύων, ομάδων, πολιτικών οργανισμών, ισχυρών προσώπων και λόμπι που στηρίζουν, προάγουν και ενισχύουν την Ακροδεξιά σε όλες τις εκδοχές της, τη δημόσια πληροφόρηση γύρω από τις δραστηριότητες και τις οικονομικές τους βλέψεις και εν τέλει την αντιμετώπιση τους.
Δεν ήταν δημόσιο κάλεσμα αλλά περιορισμένο αν και αντιπροσωπευτικό σε σχέση με τη στόχευση του. Στον υπέροχο πολιτιστικό και κοινωνικό χώρο Άμαζον, καταμεσής μίας πολύχρωμης γειτονιάς των Βρυξελλών με έντονο το μουσουλμανικό στοιχείο, 60-70 περίπου άνθρωποι (η Γκρέτα Τούνμπεργκ, ανάμεσα τους) συμμετείχαν στο διήμερο που διοργάνωσε η Ένωση, το Transform και το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ. Ένα διήμερο με τρεις συνελεύσεις και έξι θεματικά εργαστήρια που επιχειρούσε, μέσω στοχευμένων παρουσιάσεων, ανταλλαγής εμπειριών, πληροφοριών και νέων ιδεών, να απαντήσει στο πολύ δύσκολο και κρίσιμο ερώτημα: πώς αντιμετωπίζεται η παγκόσμια επέλαση της Ακροδεξιάς και των δυνάμεων του εκφασισμού και πώς μπορούν να αντεπιτεθούν νικηφόρα οι αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις την εποχή των νέων τεχνολογιών, της τεχνητής νοημοσύνης και του διαδικτυακού σύμπαντος;
Ακολουθούμε το χρήμα, τις διαδρομές ξεπλύματος, χρηματοδοτήσεων επιχειρήσεων με έδρα σε γεωγραφικές κουκίδες και φορολογικούς παραδείσους, το υπέδαφος δραστηριοτήτων «μαικήνων του πολιτισμού», τους κοινούς ειδικούς τους αλγόριθμους, τη διασύνδεση ΜΚΟ, think tanks και influencers που ελέγχουν.
Ερευνούμε τους τρόπους όπου επενεργούν σε κόμματα, κρατικούς και νομικούς θεσμούς, εκλογικά συστήματα και διαδικασίες. Τη σχέση μεταξύ εξοπλιστικών, ενεργειακών, real estate συμφωνιών, με παράλληλη εξαφάνιση εργασιακών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Τις «φούσκες συμφερόντων» εντός των χωρών και τη διάχυση τους στον αστικό ιστό. Φτιάχνουμε εναλλακτικά ψηφιακά και επικοινωνιακά εργαλεία, διαδικτυακές πλατφόρμες και βάσεις δεδομένων.
Ενδιαφέροντα όλα αυτά, πώς όμως φτάνουν και επενεργούν στο ευρύ κοινωνικό σώμα; Τη δεύτερη μέρα, πολιτικές προσωπικότητες (Τζέρεμι Κόρμπιν, Πήτερ Μέρτενς, εκπρόσωποι της Die Linke και του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς από τη Νέα Αριστερά) τόνισαν την ανάγκη σύζευξης επιστημονικών / τεχνολογικών δυνατοτήτων και εφαρμοσμένης πολιτικής / κοινωνικών συμμαχιών ώστε με ανανεωμένα εργαλεία να αναδεικνύεται η πολιτική εναλλακτική και να ισχυροποιούνται οι δεσμοί των πολιτών στη μάχη κατά της Ακροδεξιάς και του φασισμού.
Αυτοί για τον πόλεμο, εμείς για την ειρήνη
Την Κυριακή, ωστόσο, κυριάρχησε ο παλιός καλός ενθουσιασμός του δρόμου. Πάνω από 12.000 άνθρωποι κάθε ηλικίας, με υπέροχα πανό και χρωματιστές πικέτες, ήχους τυμπάνων, θεατρικότητα, χιούμορ και αποφασιστικότητα πλημμύρισαν τις Βρυξέλλες. «Όχι στους εξοπλισμούς – Ναι στο κοινωνικό κράτος» ήταν το μοτίβο της διεθνούς πορείας όπου διοργάνωσαν συνδικάτα, κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις και συμμετείχε διεθνής αντιπροσωπεία μελών του ΚΕΑ (Ιταλία, Λουξεμβούργο, Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ελλάδα). Παρόμοιες δράσεις προγραμματίζονται παντού στην Ευρώπη. Το «Ή εμείς ή αυτοί» είναι πλέον κατεπείγουσα προτεραιότητα.
