Αθηνά Χατζηαθανασίου: Εξερευνώντας το «πράσινο σκοτάδι»

«Κυρίες και κύριοι! Καλώς ορίσατε στο θέατρο μας! Δυο κούκλες είμαστε θεατρικές σε αδιέξοδο μεγάλο, πώς να βοηθήσουμε μαζί το έρμο το περιβάλλον;», με αυτά τα λόγια οι ήρως της παράστασης προσκαλούν μικρούς και μεγάλους να ακούσουν την ιστορία τους και να αποκτήσουν πράσινη συνείδηση!

Η καλλιτεχνική εταιρεία Cald και η σκηνοθέτρια Αθηνά Χατζηαθανασίου ετοιμάζουν μια… πράσινη ιστορία για παιδιά. Ο Τάκης ο Ανακυκλωτάκης και η Μίνα η Εξοικονομίνα μπαίνουν σε περιπέτειες, όταν το Μ.Ε.Τ.Ρ.Ο., το Μηχάνημα Εκτίμησης Της Ρύπανσης Όλων ξεκινά τη λειτουργία του. Αντιμέτωποι με τον κ. Σπαταλόπουλο και τον Πύρρο τον Εμπρηστίδη, το περιβάλλον και η ζωή τους είναι στα όρια της απόλυτης καταστροφής. Πώς θα ξεπεράσουν, άραγε, τις δυσκολίες; Μήπως το κλειδί είναι τα παιδιά;

Η Ταξιθέτρια που ονειρευόταν πάντα να γίνει τσιχλόφουσκα, οδηγεί τους θεατές σε μια διαδραστική θεατρική παράσταση με τρεις ηθοποιούς, σε ένα ταξίδι εξεύρεσης λύσεων, με τη βοήθεια φωτοβολταϊκών, ανεμογεννητριών, κινητών και των μικρών θεατών! Στο κέντρο όλων βρίσκονται πρακτικές φιλικές προς το περιβάλλον: Ανακύκλωση, Κομποστοποίηση, Εξοικονόμηση Ενέργειας, Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, Προστασία των δασικών εκτάσεων.

Με κοστούμια και σκηνικά από ανακυκλώσιμα υλικά, η παράσταση ανοίγει τον δρόμο για την επαναχρησιμοποίηση. Τα παιδιά θα γελάσουν και θα συγκινηθούν, θα μάθουν για τις ανανεώσιμες πηγές και, κυρίως… θα πάψουν να φοβούνται το σκοτάδι. Πώς αλλιώς; Αφού το σκοτάδι… είναι πράσινο.

Σε ένα μικρό διάλειμμα από τις πρόβες της παράστασης, συνομιλήσαμε με την Αθηνά Χατζηαθανασίου και μας εξήγησε πώς το σκοτάδι είναι πράσινο αλλά και τη σημασία της απόκτησης οικολογικής συνείδησης.

 

 

Τι σας ώθησε να γράψετε και να σκηνοθετήσετε μια «πράσινη» παράσταση;

Όσα βλέπω γύρω μου. Η κλιματική αλλαγή, που δεν είναι πια ένα κεφάλαιο στο «εμείς και ο κόσμος» που περιγράφει τις μελλοντικές συνέπειες τις ανθρώπινης απερισκεψίας στο περιβάλλον, αλλά μια πραγματικότητα, μια άμεση απειλή, κάτι απτό, που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.

Πώς εμπνευστήκατε τον τίτλο της παράστασης;
Η παράσταση βασίζεται σε ιδέα της Εύας Λαμπάρα. Συνεργάτιδας και φίλη. Εκείνη σκέφτηκε να δέσει το σκοτάδι, και τον φόβο που μπορεί να έχουν κάποια παιδιά γι’ αυτό, με τις περιβαλλοντικές πρακτικές. Μιας και αλληγορικά, αλλά και κυριολεκτικά, το σκοτάδι συνδέεται με το «πράσινο»: κυριολεκτικά, ως απλώς ένα σβηστό φως που εξοικονομεί ενέργεια, και αλληγορικά, ως το σκοτάδι που, όταν η όραση εκλείπει, ανοίγει τον δρόμο για τη φαντασία και τότε, μπορεί πράγματι να γίνει κόκκινο, κίτρινο, γαλάζιο ή και… πράσινο.

Επιλέγετε να αφηγηθείτε μια ιστορία διά της θεατρικής οδού. Υπάρχει κοινωνική ευαισθητοποίηση γύρω από τις έννοιες του περιβάλλοντος και του περιορισμού της ρύπανσης; Ποια πρέπει να είναι θέση του θεάτρου γύρω από κοινωνικά ζητήματα;

Δε μου αρέσει να βάζω «πρέπει» στον ρόλο του θεάτρου. Είναι σα να καταργώ την ελευθερία στη φαντασία, σαν να λέω ότι η φαντασία πρέπει να έχει συγκεκριμένο σκοπό. Κι αυτό μπορεί να έχει διδακτικό παρά καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Σίγουρα, μπορώ να πω ότι το θέατρο επιτελεί κοινωνικούς σκοπούς. Κάθε έμπνευση είναι από τον κόσμο και απευθύνεται στον κόσμο. Άρα, φύσει, το θέατρο επιτελεί κοινωνικό σκοπό και, φύσει, παίρνει θέση απέναντι σε κοινωνικά ζητήματα άμεσα ή έμμεσα. Όσο για την ευαισθητοποίηση για θέματα του περιβάλλοντος θεωρώ ότι είμαστε πίσω ακόμη. Κάνουμε σαν να αφορά κάποιον άλλον, στο μακρινό μέλλον, κι ας είναι οι συνέπειες στα σκαλιά της εξώπορτάς μας. Την ώρα, μάλιστα, που, για κάποιους, οι συνέπειες έχουν μπει και μες στο σπίτι.


Ποια τα μηνύματα του έργου και τι θα θέλατε να διδάξετε εσείς στο παιδί σας ως νέα μαμά;
Το βασικό μήνυμα του έργου νομίζω είναι ο σεβασμός. Σεβασμός στο περιβάλλον, στη διαφορετικότητα, στον φόβο του άλλου. Αν υπάρχει αυτό, οι τρόποι να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες βρίσκονται. Και αυτό θα ήθελα να μάθει και ο γιος μου. Πώς αφήνουμε τον εαυτό μας να ανθίσει, χωρίς να μαραθεί το υπόλοιπο παρτέρι. Γιατί το παρτέρι έχει από γαρδένιες και τριαντάφυλλα, μέχρι ντομάτες και κάκτους. Κι αυτό είναι ωραίο.


Πόσο δύσκολο είναι να αποκτήσουμε πράσινη συνείδηση;

Οι μεγάλοι είναι πολύ δύσκολο να αποκτήσουμε ουσιαστικά πράσινη συνείδηση. Δεν έχει εγγραφεί στον εγκέφαλο μας η συμπεριφορά που λαμβάνει υπόψη το κακό που κάνουμε στο περιβάλλον. Κάποιοι μπορεί να κάνουμε ανακύκλωση, κάποιοι μπορεί να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να εξοικονομούμε ενέργεια, αλλά κάμπτουμε αυτή την επιφανειακά πράσινη συνείδηση με το που οι ανάγκες μας συγκρούονται με αυτή. Ένα «δεν βαριέσαι» μας κάνει να σκεφτόμαστε κάθε πρωί να μην παίρνουμε το δικό μας επαναχρησιμοποιούμενο ποτήρι για τον καφέ γιατί «ποιος το κουβαλάει τώρα;» ή «ποιος το πλένει μετά». Η ελπίδα είναι στα παιδιά για ουσιαστικά πράσινη συνείδηση. Που τώρα διαμορφώνονται. Που τώρα αναζητούν πρότυπα να μιμηθούν και να καθορίσουν τον τρόπο σκέψης τους. Αλλά αυτό προϋποθέτει και την αντίστοιχη στάση από την πολιτεία. Δε νοείται ευρωπαϊκή πόλη χωρίς ποδηλατόδρομους. Όχι εκείνους, τους αστείους ποδηλατόδρομους των 100 μέτρων, αλλά τους άλλους, που αποτελούν δίκτυο μετακίνησης. Για να μην επεκταθώ και στα τελευταία περιβαλλοντικά νομοσχέδια που μόνο «περιβαλλοντικά» δεν είναι και στις «αντί-πράσινες» πολιτικές των κυβερνήσεων παγκοσμίως, που αρέσκονται στο να μετακυλούν την ευθύνη σε ατομικό επίπεδο. Αν το πλαίσιο στο οποίο μεγαλώνουμε και ζούμε δεν αποκτήσει περιβαλλοντική συνείδηση, ούτε τα παιδιά μας θα έχουν ούτε και τα εγγόνια μας, κι ας βλέπουν τον κόσμο να καταστρέφεται μπροστά στα μάτια τους. «Το σκοτάδι είναι πράσινο», δυστυχώς, παρουσιάζει μια δυστοπία που ίσως δεν είναι τόσο μακριά.

 

 

«Το σκοτάδι είναι πράσινο» της Αθηνάς Χατζηαθανασίου, από 22 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή στις 12μ, στο θέατρο Altera Pars (Μεγάλου Αλεξάνδρου 123, Κεραμεικός) και καθημερινές για σχολεία.

Κείμενο-σκηνοθεσία: Αθηνά Χατζηαθανασίου, σύλληψη ιδέας-εικονογράφηση-γραφιστική επιμέλεια: Eύα Λαμπάρα, πρωτότυπη μουσική: Ανδρέας Αναγνωστόπουλος, ενορχηστρώσεις: Χρίστος Σερενές, σκηνικά-κοστούμια: Ευγενία Βησσαρίου, φωτισμοί: Γιάννης Ζέρβας, επιμέλεια Κίνησης: Ελένη Παπαϊωάννου

Εταιρία παραγωγής: Καλλιτεχνική Εταιρία CALD

Παίζουν: Ειρήνη Δένδη, Άντα Κουγιά, Αντώνης Σανιάνος.

Στο βίντεο εμφανίζονται οι: Γιώργος Γιαννακόπουλος, Πασχάλης Μερμηγκάκης

Ακούγεται η φωνή του Νίκου Καραστέργιου.

Αγορά εισιτηρίων: more.com, κρατήσεις θέσεων: 6973816136, κρατήσεις σχολείων: 6946123004.