Συζητάμε εντόνως τις τελευταίες ημέρες το ζήτημα της δικαιοσύνης και του τρόπου απονομής της στην Ελλάδα με αφορμή το έγκλημα των Τεμπών και δικαίως αφού πρόκειται για υπόθεση που έχει συγκλονίσει. Καθημερινά, όμως, υπάρχουν απτές αποδείξεις από χίλια δυο άλλα μέτωπα που καταδεικνύουν ότι το σύστημα απόδοσης δικαιοσύνης στην Ελλάδα νοσεί βαθιά και διαχρονικά.
Η περίπτωση της προφυλάκισης του 49χρονου φιλόλογου και ιστορικού Βασίλη Γκόνη για την υπόθεση της γιάφκας του Παγκρατίου (που από τις αρχές παρουσιάστηκε ως μία νέα υπόθεση τρομοκρατίας) είναι ίσως από τις πλέον εξοργιστικές. Ο άνθρωπος παραμένει εδώ και τρεις μήνες προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό απλά και μόνο γιατί κατέθεσε 100 ευρώ σε λογαριασμό ιδιοκτήτη ακινήτου, για να γλιτώσει ένας φίλος του την έξωση.
Η επιστολή του Γκόνη που δημοσιεύτηκε την περασμένη Παρασκευή στην Εφημερίδα των Συντακτών είναι κάτι περισσότερο από αποκαλυπτική. Ο ίδιος αναφέρει ότι ήδη οι αρχές έχουν αποσύρει μόνες της την κατηγορία για κατοχή οπλισμού για την οποία δεν βρέθηκε η παραμικρή απόδειξη. Υπογραμμίζει, παράλληλα, ότι με το περιεχόμενο της “γιάφκας” δεν είχε καμία σχέση καθώς ουδέποτε την είχε επισκεφθεί. Δεν βρέθηκε στο συγκεκριμένο ακίνητο γενετικό του υλικό ενώ μετά από έρευνες που έγιναν τόσο στο δικό του σπίτι όσο και σ’ αυτό της μητέρας του δεν εντοπίστηκε το παραμικρό ενοχοποιητικό στοιχείο.
«Η έλλειψη ενοχοποιητικών αποδείξεων υποκαταστάθηκε από αυθαίρετους “ενοχοποιητικούς” συλλογισμούς του τύπου “άνοιξε την πόρτα της τράπεζας με τον πήχη του χεριού του και όχι με την παλάμη”, “περπάταγε το βράδυ [μετά το φροντιστήριο] στη γειτονιά του και άλλαζε δρόμους αδικαιολόγητα”, “άφηνε ρούχα και παπούτσια σε κάδους σκουπιδιών” κοκ», τονίζει ο Γκόνης του οποίου το αίτημα για αποφυλάκιση απορρίφθηκε χωρίς προφανή λόγο. Γιατί; Διότι ο Γκόνης δεν αποκαλύπτει το όνομα του ανθρώπου στον οποίον δόθηκε η οικονομική βοήθεια των 100 ευρώ. Ζητούν από τον κρατούμενο να καταδώσει για να του χαρίσουν την ελευθερία του και ενώ έχει αποδειχθεί ότι με την υπόθεση δεν έχει την παραμικρή σχέση. Είναι τόσο γελοία όλη αυτή η μεθόδευση. Αρκεί να λάβει κανείς υπόψη του ότι μετά από την έρευνα στο σπίτι του Γκόνη κατασχέθηκαν “επικίνδυνα” βιβλία όπως το “Το Πολυτεχνείο έξω από το Πολυτεχνείο” του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη και “οι Δωσίλογοι” του Μενέλαου Χαραλαμπίδη. Κάτι ανάλογο έχει περιγράψει στα γραπτά του ο Περικλής Κοροβέσης από τα χρόνια της χούντας…
«Ο χωρισμός από τους δικούς μου, ιδίως από την υπερήλικη μητέρα μου, που με χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλον, τους φίλους και τους συναδέλφους μου, είναι επώδυνος. Όλοι τους όμως βρέθηκαν δίπλα μου από την πρώτη στιγμή, με στήριξαν και θα συνεχίσουν να με στηρίζουν. Είμαι ευγνώμων σε όλους. Ας μαθευτεί επιτέλους ότι κατηγορούμαι άδικα, για εγκλήματα που δεν έχω διαπράξει, με αφορμή μια ανθρωπιστική μου πράξη. Ωστόσο, η περιπέτειά μου αυτή δεν θα με κάνει να χάσω την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους», καταλήγει στην επιστολή του ο Γκόνης. Στους ανθρώπους η εμπιστοσύνη δεν θα χαθεί αλλά στους θεσμούς…
Νεκρός στο ΑΤ Περιστερίου
Μόλις την περασμένη Τρίτη εν τω μεταξύ είδε το φως της δημοσιότητας η είδηση ότι κρατούμενος βρέθηκε νεκρός στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα Περιστερίου. Η είδηση “σερβιρίστηκε” με τη συνήθη γαρνιτούρα που χρησιμοποιούν οι αρχές σε τέτοιου είδους περιπτώσεις. «Ο θάνατος του κρατούμενου οφείλεται εκ πρώτης όψεως σε παθολογικά αίτια», μας είπαν. «Ο κρατούμενος ήταν κατηγορούμενος για υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας», μας πληροφόρησαν επίσης ενώ μάθαμε και το ότι ο νεκρός «ήταν χρήστης ουσιών».
Περιμένουμε το πόρισμα του ιατροδικαστή ο οποίος θα εξετάσει τη σορό του άνδρα και θα αποφανθεί. Α, μη το ξεχάσουμε. Για το περιστατικό διενεργείται ΕΔΕ για τυχόν ευθύνες των αστυνομικών βάρδιας, αυτό δα έλειπε να μην διεξαχθεί άλλη μία ΕΔΕ.
Προφανώς δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε με ασφάλεια τι ακριβώς έγινε. Αλλά για τέτοιου είδους περιστατικά, με κρατουμένους να αφήνουν την τελευταία τους πνοή μέσα σε αστυνομικά τμήματα κάτω από άγνωστες συνθήκες, διαβάζουμε πλέον συχνά-πυκνά. Το χειρότερο είναι ότι σχεδόν ποτέ δεν μαθαίνουμε τις ακριβείς αιτίες θανάτου και το αποτέλεσμα των περιβόητων ΕΔΕ (που προφανώς γίνονται για τα μάτια του κόσμου).
