Οι τελευταίες εκλογές φαστ φουντ ανέδειξαν την απόλυτη ηγεμονία του ενός ανδρός. Ο Αλέξης Τσίπρας κράτησε, σχεδόν εξ ολοκλήρου, τις δυνάμεις των περασμένων εκλογών, απέφυγε τη διαφαινόμενη ως σίγουρη συγκυβέρνηση με ΠΑ.ΣΟ.Κ, ΠΟΤΑΜΙ ή και Ν.Δ. και έκανε τη δοκιμασμένη (!) συμμαχία με τους «καμένους» των ΑΝ.ΕΛ. Η Λαϊκή Ενότητα αποδείχτηκε ότι ήταν καταδικασμένη να αποτύχει, αφενός γιατί είχε ελάχιστο χρόνο για να συγκροτηθεί και, αφετέρου, γιατί κυριάρχησε στην εικόνα της το απωθητικό προφίλ του πρώην Αριστερού Ρεύματος που θυμίζει παλιό ΚΚΕ. Επίσης, καθοριστικό ρόλο έπαιξαν η αδυναμία συμπόρευσης με τον Αλέκο Αλαβάνο που είναι ο μόνος που έχει εκπονήσει ένα συγκροτημένο Σχέδιο Β και αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο για την Αριστερά – μάλλον δεν τα βρήκαν στις λίστες υποψηφιοτήτων – και βέβαια η αποτυχία συνεργασίας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που, αν γινόταν, ίσως έθετε τις βάσεις για έναν αξιόπιστο αντικαπιταλιστικό πόλο και θα άνοιγε σίγουρα την πόρτα της βουλής. Δυστυχώς, στην παρούσα βουλή της απόλυτης κυριαρχίας των μνημονιακών κομμάτων, δεν θα υπάρχει πλέον ουσιαστική αριστερή αντιπολίτευση πέραν του ξύλινου κι απωθητικού λόγου του ΚΚΕ. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη ιστορική ήττα για την αριστερά και τα κινήματα, που θα πρέπει τώρα να βρουν διεξόδους ανασυγκρότησης και δυναμικής αντιπολίτευσης απέναντι στην αριστερή μνημονιακή κυβέρνηση.
Για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης ακούστηκαν πολλά, πολύ περισσότερα όμως κουκουλώθηκαν με κορυφαία περίπτωση τον Αλέκο Φλαμπουράρη, που επέστρεψε μετά Βαΐων και κλάδων στο υπουργείο του επιβεβαιώνοντας ότι η ρήση για τη «γυναίκα του Καίσαρα» δεν ισχύει για τους κολλητούς του πρωθυπουργού. Θυμάμαι, μάλιστα, τον παλιό σύντροφο από την ΑΚΟΑ Σταύρο Κοντονή, ο οποίος έχει δεθεί οριστικά στο άρμα του Αλέξη Τσίπρα, να προσπαθεί ατυχέστατα να ενισχύσει την εικόνα του Αλέκου Φλαμπουράρη χρησιμοποιώντας το όνομα του Γιάννη Μπανιά και την κοινή τους πορεία στο ΚΚΕ εσωτερικού. Μόνο που ο Γιάννης Μπανιάς, μηχανικός κι αυτός, δεν μπλέχτηκε ποτέ σε μεγάλες εταιρίες με δημόσια έργα ούτε χαριεντιζόταν στην κερκίδα των επισήμων με προέδρους τύπου Μελισσανίδη, που ετοιμάζεται να φτιάξει τη μεγαλόπρεπη «Αγία Σοφία» στη Νέα Φιλαδέλφεια τρομοκρατώντας τις τοπικές αρχές.
Στο περίπλοκο μετεκλογικό τοπίο, έχει ενδιαφέρον να δούμε την εξέλιξη που θα έχουν κάποιες διαμορφωμένες ή εκκολαπτόμενες κινήσεις από συντρόφους που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νεολαία του, λόγω της διαφωνίας με την υπογραφή του μνημονίου και της εσπευσμένης προκήρυξης των εκλογών χωρίς να γίνει το συμφωνημένο κομματικό συνέδριο. Αρχικά, η Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση η οποία πήρε μέρος στην εκλογική μάχη σε συνεργασία με το μέτωπο της Λαϊκής Ενότητας και είναι ακόμα ασαφής η μετέπειτα πορεία της. Επίσης, έχει ξεκινήσει προεκλογικά μια δικτύωση συντρόφων, που οι περισσότεροι ανήκαν στην ΑΝΑΣΑ και τους 53+, για τον πανελλαδικό συντονισμό που θα οδηγήσει στη συγκρότηση μιας πολιτικής κίνησης η οποία προτίθεται να συσπειρώσει το σημαντικό αριστερό δυναμικό που αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στο επόμενο χρονικό διάστημα θα διοργανωθούν εκδηλώσεις και περιφερειακές διασκέψεις σε πανελλαδική κλίμακα με σκοπό την αποτίμηση των γεγονότων της τρέχουσας περιόδου, κριτική και αυτοκριτική για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και συνολικά της αριστεράς, θεωρητικές και πολιτικές προσεγγίσεις για το ρόλο της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επανεξέταση της στάσης της αριστεράς απέναντι στο ευρωπαϊκό θέσφατο. Με βάση τα κοινωνικά κινήματα, την αλληλεγγύη και τον ριζοσπαστισμό θα αναζητηθεί η δυνατότητα δημιουργίας ενός νέου φορέα που θα καλύψει το κενό της στροφής του ΣΥΡΙΖΑ στο μνημονιακό μονόδρομο και της μετάλλαξής του σε αρχηγικό κόμμα χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες. Όσον αφορά τα εναπομείναντα στελέχη της τάσης των 53+ στον ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας διατηρήσει τις θέσεις τους στα κομματικά όργανα και καταλαμβάνοντας βουλευτικούς και υπουργικούς θώκους, είναι καταδικασμένα να παρακολουθούν το άλλοθι των «κόκκινων γραμμών» τους να ξεθωριάζει, ήδη έχει γίνει ροζ…
Ο δικηγόρος του διαβόλου
