Είμαστε εδώ, ζωντανοί στη σκηνή

Κα­τά τη διάρ­κεια της προ­σφυ­γι­κής κρί­σης στη Λέ­σβο α­να­πτύχ­θη­κε έ­να τε­ρά­στιο, πο­λύ­μορ­φο, συ­γκι­νη­τι­κό κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύης. Μη Κυ­βερ­νη­τι­κές Οργα­νώ­σεις, μι­κρές και με­γά­λες συλ­λο­γι­κό­τη­τες, χι­λιά­δες με­μο­νω­μέ­νοι πο­λί­τες, έ­χουν ε­ξαν­τλή­σει ό­λες τις δυ­νά­μεις τους για να συ­μπα­ρα­στα­θούν, να συν­δρά­μουν, να βο­η­θή­σουν. Οι δρά­σεις τους ε­πι­κρο­τού­νται α­πό τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία πο­λι­τών. Έχουν κα­λύ­ψει σε με­γά­λο βαθ­μό τις α­νε­πάρ­κειες των κυ­βερ­νη­τι­κών πο­λι­τι­κών, που ε­ξα­κο­λου­θούν να υ­πάρ­χουν, πα­ρά την προ­σπά­θεια του δή­μου Λέ­σβου, των α­στυ­νο­μι­κών και λι­με­νι­κών αρ­χών και άλ­λων δη­μό­σιων λει­τουρ­γών. Αυ­τή εί­ναι η φω­τει­νή πλευ­ρά της το­πι­κής κοι­νω­νίας.
Η σκο­τει­νή πλευ­ρά εί­ναι η εκ­με­τάλ­λευ­ση της υ­παρ­κτής α­να­στά­τω­σης α­πό «ε­πι­φα­νείς» το­πι­κούς πα­ρά­γο­ντες. Η α­πο­μύ­ζη­ση των προ­σφύ­γων α­πό λο­γής λο­γής α­πα­τεώ­νες και μαυ­ρα­γο­ρί­τες, λί­γους α­νά­με­σα στους πολ­λούς και έ­ντι­μους πο­λί­τες, αλ­λά αρ­κε­τούς για να πλη­γώ­νουν τη δη­μό­σια ει­κό­να του τό­που μας. Δεν έ­λει­ψαν και τα δη­μο­σιεύ­μα­τα, τα τη­λε­ο­πτι­κά ρε­πορ­τάζ κτλ που καλ­λιέρ­γη­σαν, η­θε­λη­μέ­να ή ά­θε­λα, έ­να ι­διό­τυ­πο πα­νι­κό.
Δεν κέρ­δι­σε, έ­χα­σε δρα­μα­τι­κά ψή­φους η ΝΔ α­πό την ω­μή α­ντι­προ­σφυ­γι­κή προ­πα­γάν­δα. Δεν συ­νει­σέ­φε­ρε, α­πέ­βα­λε ψή­φους ο ε­πι­κε­φα­λής του ψη­φο­δελ­τίου της Συ­μπα­ρά­τα­ξης, με την ε­μπα­θή υ­πε­ρά­σπι­ση των μαυ­ρα­γο­ρι­τών. Δεν ει­σέ­πρα­ξαν, έ­χα­σαν ψή­φους οι ει­ση­γη­τές της «κα­λύ­τε­ρης» φύ­λα­ξης (α­λή­θεια πώς;)  των θα­λασ­σίων συ­νό­ρων. Όλοι τους μα­ζί, αύ­ξη­σαν θε­α­μα­τι­κά τις φι­λο­φα­σι­στι­κές ψή­φους, ε­νί­σχυ­σαν τους θια­σώ­τες της κα­τα­βύ­θι­σης των προ­σφυ­γι­κών βαρ­κών. Δυ­στυ­χώς με­τρά­με σε χι­λιά­δες  πλέ­ον τους α­νοι­χτούς υ­πο­στη­ρι­κτές μιας χιτ­λε­ρι­κού τύ­που κτη­νω­δίας. Εκλο­γι­κά ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ήρ­θε πρώ­το κόμ­μα στο νο­μό, αλ­λά με α­πώ­λειες και αυ­τός, βε­βαίως λό­γω της προ­η­γη­θεί­σας α­πο­χώ­ρη­σης με­λών, αλ­λά και α­πό κά­ποιους που δεν ά­ντε­ξαν την πίε­ση του προ­σφυ­γι­κού προ­βλή­μα­τος. Εί­ναι τι­μή για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ό­τι υ­πήρ­ξε ο μο­να­δι­κός στό­χος της α­ντι­προ­σφυ­γι­κής προ­πα­γάν­δας.
Πα­ρό­λα αυ­τά η κοι­νω­νία της Λέ­σβου πα­ρα­μέ­νει όρ­θια. Άντε­ξε και θα συ­νε­χί­σει να α­ντέ­χει, θα α­ντι­πα­λέ­ψει α­πο­φα­σι­στι­κά το ρα­τσι­σμό. Θα προ­σπε­ρά­σει τους υ­πο­κρι­τές, τους υ­πο­νο­μευ­τές των αν­θρω­πί­νων α­ξιών. Θα κά­νει α­κό­μα πιο πε­ρή­φα­νο τον τό­πο και την Ελλά­δα. Αλλά δεν πρό­κει­ται να συγ­χω­ρή­σει πλέ­ον πα­ρα­λεί­ψεις, ε­μπλο­κές, ο­λι­γω­ρίες. Δεν πρό­κει­ται να α­νεχ­θεί το θέ­α­μα γυ­ναι­κό­παι­δων στη βρο­χή, το κρύο, την πεί­να, την πα­ρου­σία μέ­σα στους δρό­μους, τα πάρ­κα και το λι­μά­νι.
Τώ­ρα, με­τά τις ε­κλο­γές, εί­ναι η ώ­ρα της κυ­βέρ­νη­σης. Με την α­ξιο­ποίη­ση των νέων δυ­να­το­τή­των που α­να­πτύσ­σο­νται σε ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο για το προ­σφυ­γι­κό και με την ε­ξάν­τλη­ση του θε­σμι­κού ο­πλο­στα­σίου κα­λεί­ται, ά­με­σα, ε­δώ και τώ­ρα, να συ­ντρί­ψει τις γρα­φειο­κρα­τι­κές α­γκυ­λώ­σεις που ζή­σα­με. Να ε­νι­σχύ­σει α­πο­φα­σι­στι­κά το δή­μο, τους μη­χα­νι­σμούς κα­τα­γρα­φής, τις α­στυ­νο­μι­κές-λι­με­νι­κές αρ­χές. Να α­πο­μα­κρύ­νει δί­χως δι­σταγ­μούς «πα­ρά­γο­ντες» που υ­πο­νό­μευ­σαν την ορ­θο­λο­γι­κή δια­χεί­ρι­ση της κρί­σης και να πα­τά­ξει κά­θε κρού­σμα οι­κο­νο­μι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης των προ­σφύ­γων.  
«Εί­μα­στε ε­δώ, ζω­ντα­νοί, στη σκη­νή. Αν μας α­ντέ­ξει το σκοι­νί, θα φα­νεί στο χει­ρο­κρό­τη­μα».

Γιώρ­γος Πάλ­λης,
βου­λευ­τής Ν. Λέ­σβου ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ