Ειρήνη με το φέρετρο του τελευταίου Ουκρανού

Ο αυταρχικός πρόεδρος της Ρωσίας απαιτεί ακόμη να του παραδοθεί το υπόλοιπο Ντονμπάς αμαχητί και δεν πιστεύει στον θίασο των δυτικών διαπραγματευτών. Οι μεγαλύτεροι εχθροί όμως της Ευρώπης βρίσκονται στις Βρυξέλλες, το Βερολίνο, το Παρίσι και το Λονδίνο. Χάνουν οικτρά έναν πόλεμο που προκάλεσαν μεθοδικά και γίνονται περισσότερο επικίνδυνοι.

Το διεφθαρμένο καθεστώς του Κιέβου αποτελεί απλώς ένα απόστημά τους, που προσπαθεί να επιβιώσει διαμέσου ενός διαρκούς πολέμου που σπέρνει τον θάνατο και κακουχίες στους πολλούς και υπόσχεται βαθύ πλούτο για τους λίγους και εκλεκτούς. Διαρκώς και περισσότεροι υποψιάζονται ότι ένα τμήμα αυτού του μεγάλου πλούτου μπορεί να καταλήγει και στις ηγεσίες των προθύμων να χρηματοδοτήσουν με τα χρήματα των πολλών τη συνέχιση του πολέμου.

Για ακόμη μια φορά, οι προθεσμίες δεν λειτούργησαν και ο πρόεδρος Τραμπ φαίνεται ότι θα καθυστερήσει να πάρει το Νόμπελ Ειρήνης, γιατί τα ειρηνευτικά σχέδιά του καταρρέουν από την άσκοπη και αντιφατική ρητορική του και την απροθυμία ή αδυναμία του να επιβληθεί στους Ευρωπαίους συμμάχους του, που έχει υποβαθμίσει σε πελάτες του αμερικανικού αμυντικού και ενεργειακού τομέα.   

Η ένταση των ρωσικών βομβαρδισμών με πυραύλους, drones και πυροβολικό στην Ουκρανία, η αργή ή λιγότερο αργή προέλαση του ρωσικού στρατού στις πόλεις – φρούρια του Ντονμπάς, αλλά και στις περιοχές του Χαρκόβου, του Σούμι, της Ζαπορίζια και της Χερσώνας δείχνουν ότι ο Πούτιν περισσότερο από τα ειρηνευτικά σχέδια των ΗΠΑ και τις όποιες παραλλαγές τους εμπιστεύεται μόνο τον στρατό του.

Η Ουκρανία θα χρειαστεί δημοσιονομικά τουλάχιστον 70 δισ. για να σταθεί για έναν ακόμη χρόνο στα πόδια της και η Ευρώπη με την κρίση ταυτότητας που αντιμετωπίζει, την πτώση της ανταγωνιστικότητάς της, τα τεράστια πλέον οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα σε όλες τις μεγάλες και λιγότερο μεγάλες χώρες της πολύ δύσκολα θα μπορέσει να ικανοποιήσει τις δημοσιονομικές και εξοπλιστικές ανάγκες της.

Η Δύση δεν έχασε μόνο τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και την ταυτότητα και την όποια συνοχή της. Οι αντιπαραθέσεις μεταξύ Βανς και Ρούμπιο, οι διαρροές για τις τηλεφωνικές συζητήσεις ανάμεσα στον Γουίτκοφ και τον Ουσάκοφ, οι αλλόκοτες δηλώσεις των πανικοβλημένων Ευρωπαίων αξιωματούχων, με τις απελπισμένες φον ντερ Λάιεν και Κάλλας, τον Μακρόν να ψάχνει για 18χρονους και 19χρονους εθελοντές στρατιώτες προσφέροντας μπροστά στο υψηλό κόστος ζωής στη Γαλλία μόνο ένα φιλοδώρημα 900 – 1.000 ευρώ το μήνα και τον Μερτς να φαντασιώνεται πολέμους στη Βαλτική με αιχμή 800.000 στρατιώτες στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, όταν η Ρωσία παράγει ήδη περισσότερα όπλα από όσα θα μπορέσουν να παράγουν οι Δυτικοί τα επόμενα χρόνια. Αν ο Μερτς εκτιμά ότι είναι πολύ νωρίς για να μιλήσει κανείς για την αποστολή ξένων στρατιωτών στην Ουκρανία ο Μακρόν προσκάλεσε ήδη τους Τούρκους του Ερντογάν, παραβλέποντας σκόπιμα ότι η Ρωσία δεν θα δεχθεί ούτε ένα νατοϊκό στρατιώτη στα σύνορά της με την Ουκρανία.

«Δεν πρόκειται για εμάς. Πρόκειται για τη σύγκρουση απόψεων εντός της Δύσης και των ίδιων των ΗΠΑ σχετικά με το τι συμβαίνει και τι πρέπει να γίνει για να σταματήσουν οι μάχες για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης», προειδοποίησε ο περισσότερο πραγματιστής Πούτιν, κατανοώντας ότι οι επιτυχίες του στρατού του προδικάζουν περισσότερο από οτιδήποτε το εδαφικό της Ουκρανίας, τη μη συμμετοχή της στον ΝΑΤΟ, τη μεταπολεμική δραστική μείωση του ουκρανικού στρατού και των εξοπλισμών του και την αναγνώριση και ενίσχυση της ρωσικής ταυτότητας στους πληθυσμούς που θα μείνουν στην Ουκρανία.

Τη στιγμή που ο Πούτιν επαναλαμβάνει ότι δεν θα επιτεθεί στην Ευρώπη, υπόσχεται ότι θα σταματήσει τον πόλεμο εάν η Ουκρανία εγκαταλείψει το Ντονμπάς, φέρνοντας σε δύσκολη θέση τον Ζελένσκι, απειλεί με αντίμετρα εναντίον οποιασδήποτε κατάσχεσης ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τη Δύση και εντείνει τις αντιπαραθέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαίων υποστηρίζοντας ότι ο Λαβρόφ ετοιμάζεται να συναντήσει τους Αμερικανούς, τροφοδοτώντας τους φόβους ότι οι ΗΠΑ θα διαπραγματευτούν μόνες τους το τέλος του πολέμου.    

Η Ευρωβουλή στα χαρακώματα

Το κόμμα του πολέμου κατάφερε διαδοχικές και σημαντικές νίκες στην Ευρωβουλή, που πλήγωσαν την ήδη προβληματική αριστερά, ενώ παράλληλα μπήκαν και νέες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο μεγαλύτερο τμήμα της αριστεράς και τους φιλοπόλεμους σοσιαλιστές και πράσινους.

Την Τρίτη 25 Δεκεμβρίου οι ευρωβουλευτές ψήφισαν το νέο «Πρόγραμμα Ευρωπαϊκής Αμυντικής Βιομηχανίας και πλαίσιο μέτρων για τη διασφάλιση της έγκαιρης διαθεσιμότητας και προμήθειας αμυντικών προϊόντων» ή EDIP, αξίας, προ το παρόν, μόνο 1,5 δισ., με εισηγητές δύο γάλλους ευρωβουλευτές, έναν κεντροαριστερό και ένα δεξιό. Η πρόταση πέρασε με 457 υπέρ, με 33 ευρωβουλευτές της Αριστεράς να ψηφίζουν κατά, μεταξύ των οποίων και του ΣΥΡΙΖΑ, και 4 Σκανδιναβούς να απέχουν. Μέσα στα πολλά αρνητικά του το νέο πρόγραμμα EDIP θα μπορεί να απορροφά πόρους από το Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης που δεν έχουν δαπανηθεί για να τους επενδύει σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς.

Οι πολέμαρχοι της Κομισιόν

Στις 26 Νοεμβρίου, η ευρωβουλή με την ψήφο της δεξιάς (φον ντερ Λάιεν) και της ακροδεξιάς (Μελόνι), ενέκρινε την πρόταση της Κομισιόν να μην αποκλείονται πλέον από τους εξοπλισμούς τα αποκαλούμενα  «αμφιλεγόμενα όπλα», δηλαδή να επιτρέπονται ανεξαίρετα τα πυρηνικά όπλα, αυτά του απεμπλουτισμένου ουρανίου, τα τυφλωτικά όπλα λέιζερ, αυτά με μη ανιχνεύσιμα θραύσματα, τα εμπρηστικά όπλα λευκού φωσφόρου, τα θανατηφόρα αυτόνομα οπλικά συστήματα και μεταξύ άλλων τα ρομπότ-δολοφόνοι.

Για τη δεξιά και ακροδεξιά πλειοψηφία από εδώ και στο εξής θα απαγορεύονται μόνο τέσσερις τυπολογίες όπλων στην Ευρώπη, οι νάρκες κατά προσωπικού, οι βόμβες διασποράς και τα βιολογικά και χημικά όπλα. Η Αριστερά, οι Σοσιαλιστές και οι Πράσινοι προσπάθησαν μάταια να αποτρέψουν την ψήφιση της συγκεκριμένης πρότασης της προέδρου της Κομισιόν.

Την ίδια ημέρα, πραγματοποιήθηκε και η τηλεδιάσκεψη των ηγετών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, όπου ο Έλληνας πρωθυπουργός ευθυγραμμίστηκε με τους πλέον σκληρούς δεξιούς ηγέτες τονίζοντας ότι στόχος είναι μια δίκαιη και διαρκής ειρήνη, με αξιοπρέπεια για την Ουκρανία, υποστηρίζοντας παράλληλα τα απαραβίαστο των συνόρων και τη διατήρηση ισχυρών ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων. Η σκληρή στάση των ηγετών της ευρωπαϊκής δεξιάς εναντίον των αμερικανικών πρωτοβουλιών φάνηκε την επομένη στην Ευρωβουλή.

Ακροδεξιά, δεξιά, σοσιαλιστές, πράσινοι

Πέντε ευρωομάδες, το δεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, οι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες, οι Πράσινοι, οι Φιλελεύθεροι της Renew και οι ακροδεξιοί Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές της Μελόνι πρότειναν ένα ψήφισμα με θέμα τη «Θέση της ΕΕ για το προτεινόμενο Σχέδιο και τη δέσμευση της ΕΕ για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη στην Ουκρανία».

Το σχέδιο που στην πράξη αποκλείει οποιαδήποτε ειρήνη στην Ουκρανία πέρασε με 401 υπέρ, 70 κατά και 90 αποχές, προδικάζοντας ότι η αμφιθυμία των ΗΠΑ είναι καταστροφική.

Το ψήφισμα δεν δέχεται καμία εδαφική παραχώρηση, προειδοποιεί ότι καμία προσωρινά κατεχόμενη ουκρανική περιοχή δεν θα αναγνωριστεί νομικά από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της ως ρωσικό έδαφος, τονίζει ότι οποιαδήποτε απόφαση για τον τερματισμό της ρωσικής επιθετικότητας πρέπει να βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και στον πλήρη σεβασμό της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, σύμφωνα με την αρχή: τίποτα για την Ουκρανία χωρίς την Ουκρανία, τίποτα για την Ευρώπη χωρίς την Ευρώπη.

Σύμφωνα με το ψήφισμα, η Ρωσία θα πρέπει να αποποιηθεί τις εδαφικές διεκδικήσεις για την Κριμαία, τις δύο Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ, καθώς και τις περιοχές της Ζαπορίζια και της Χερσώνας, ενώ η Ουκρανία θα πρέπει να είναι ελεύθερη να επιλέξει τις δικές της πολιτικές συμμαχίες ασφάλειας χωρίς η Ρωσία να μπορεί να ασκήσει βέτο.

Στο οικονομικό επίπεδο, το ψήφισμα τονίζει ότι η όποια ειρηνευτική συμφωνία πρέπει να προβλέπει πλήρη αποζημίωση από τη Ρωσία για τις υλικές και μη υλικές ζημίες που προκάλεσε στην Ουκρανία. Για να υποστηριχθεί η ανοικοδόμηση η Ευρωβουλή κάλεσε την ΕΕ και τα κράτη μέλη να εγκρίνουν επειγόντως ένα νομικά και οικονομικά ισχυρό «δάνειο αποκατάστασης», βασισμένο σε δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία.

Μαύρη μέρα για την Αριστερά

Η συζήτηση και οι ψηφοφορίες στην Ευρωβουλή επανέφεραν στο προσκήνιο τα τεράστια προβλήματα της αριστερής ομάδας The Left, αφού στις 24 ψηφοφορίες για τις τροποποιήσεις οι 32 από τους 46 ευρωβουλευτές της Αριστεράς που ήταν παρόντες  ψήφιζαν με τους πλέον διαφορετικούς τρόπους.

Ανάμεσα στη δεξιά, συντηρητική και μετριοπαθή πλειοψηφία των 401 ευρωβουλευτών συμπεριλαμβάνονται και 7 της Αριστεράς The Left, οι 6 αριστεροί σκανδιναβοί ευρωβουλευτές –3 της Συμμαχίας της Αριστεράς της Φιλανδίας, 2 του Κόμματος της Αριστεράς της Σουηδίας και ο ευρωβουλευτής της ΚοκκινοΠράσινης Αριστεράς της Δανίας– στους οποίους προστέθηκε από τη Νότια Ευρώπη και η Ιλάρια Σάλις της Ιταλικής Αριστεράς και οι άλλοι ευρωβουλευτές της ιταλικής Συμμαχίας Πράσινων Αριστεράς που συμμετέχουν στην ομάδα των Πράσινων.

Κατά της πρότασης της δεξιάς, των σοσιαλιστών, των πρασίνων και των νεοφιλελεύθερων ψήφισαν 10 ευρωβουλευτές της Αριστεράς και 15 απείχαν, κυρίως από την Ανυπότακτη Γαλλία και 5 από το Κίνημα Πέντε Αστέρων. Οι 4 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν εμφανίζονται στα πρακτικά της συνεδρίασης που έχουν δημοσιευτεί στην ιστοσελίδα της Ευρωβουλής, που σημαίνει ότι ήταν όλοι απόντες από την κρίσιμη αυτή συνεδρίαση, μαζί με αρκετούς άλλους, μεταξύ των οποίων και η πρώην συντονίστρια του Μπλόκου Μαρτίνς.