Οι εκλογές στους Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας πάντα προσφέρονται για την εξαγωγή κάποιων πολιτικών συμπερασμάτων. Βέβαια, αυτό ισχύει κατά κύριο λόγο σε σχέση με τους Συλλόγους που έχουν έναν σχετικά μεγάλο αριθμό μελών (άνω των 1.000), καθώς στους υπόλοιπους Συλλόγους τα στοιχεία της προσωπικής επιρροής και των προσωπικών κριτηρίων είναι κυρίαρχα. Οι Σύλλογοι επομένως των οποίων οι αρχαιρεσίες προσφέρονται για πολιτικά συμπεράσματα είναι αυτοί της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Πειραιά,
Οι φετινές εκλογές αποτύπωσαν (με την αξιοπρόσεχτη ωστόσο εξαίρεση της Θεσσαλονίκης) μια τάση που καταγράφηκε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023: ότι η κρίση νομιμοποίησης της κυβέρνησης συνεχίζεται και βαθαίνει παρά την προφανή αντιπολιτευτική αδυναμία. Παράλληλα, δηλαδή, με τη σχετική υπεροχή της ΝΔ (που διατηρείται) αναπτύσσεται ένα ρεύμα ανακλαστικής αντισυσπείρωσης έναντι των υποψηφίων που εκτιμάται ότι εκφράζουν την κυβέρνηση.
Αυτή η τάση (που καταγράφηκε με ένταση στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2023 στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη καθώς και στην περιφέρεια της Θεσσαλίας) υπήρξε αρκετά έντονη στον Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας, τον μακράν πολυπληθέστερο όλων (με 25.000 εγγεγραμμένα μέλη με δικαίωμα ψήφου).
Θα ήταν ωστόσο παρακινδυνευμένο με αυτή την αφορμή να επιδοθεί κανείς σε αναλύσεις σχετικά με κάποια γενικότερη σχέση της σχέσης της κυβέρνησης με τα μεσοστρώματα βασισμένος στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Τόσο γιατί το δείγμα όσων ψήφισαν στην Αθήνα (14.000 περίπου) παραμένει σχετικά μικρό, όσο και γιατί το δικηγορικό σώμα, ιδίως της Αθήνας, δεν διακρίνεται για την κοινωνική του ομοιομορφία. Συνυπάρχουν δηλαδή σε αυτό ιδιαίτερα εύποροι δικηγόροι με κακοπληρωμένους και υπαλληλοποιημένους δικηγόρους.
Με αυτό το δεδομένο, η εκλογή του Ανδρέα Κουτσόλαμπρου αντανακλά μια πλειοψηφία που μάλλον δυσκολεύεται οικονομικά και δεν συμμερίζεται τις υπεραισιόδοξο success story της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα εκφράζει και μια συνέχεια σε σχέση με τη σημερινή ηγεσία του ΔΣΑ, η οποία έχει κατορθώσει να ισορροπήσει (επιτυχώς, εκ του αποτελέσματος) ανάμεσα στα διαφορετικά στρώματα που συναπαρτίζουν το ανομοιογενές δικηγορικό σώμα της Αθήνας. Ας σημειωθεί πάντως ότι στον Δικηγορικό Σύλλογο του Πειραιά επανεκλέχτηκε με ενισχυμένο ποσοστό ένας πρόεδρος που καταγράφεται στην ευρύτερη Αριστερά, ενώ στην Θεσσαλονίκη επιβίωσε ο σημερινός πρόεδρος που εκφράζει μια εκδοχή μετριοπαθούς και «πεφωτισμένης» δεξιάς.
Σε σχέση με τον χώρο της αντιπολίτευσης, αξίζει να σημειωθεί η ικανοποιητική επίδοση του υποψηφίου και του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ στον ΔΣΑ, καταγράφοντας μάλιστα ισχυρή επιρροή στις νεότερες κάλπες. Είναι ένα δείγμα ότι ο χώρος αυτός διατηρεί την κοινωνική του ραχοκοκαλιά και έχει επιτύχει και μια σημαντική ηλικιακή ανανέωση. Κατά την κρίση μου αυτό έχει μια σημασία σε σχέση με τον διαγραφόμενο ανταγωνισμό για την πρωτοκαθεδρία στον χώρο της αντιπολίτευσης, ιδίως ενόψει των έλλειψης αναφορών στον χώρο της νεολαίας που χαρακτηρίζει τα φιλόδοξα εκκολαπτόμενα σχήματα.
Τέλος, τόσο στον Σύλλογο της Αθήνας όσο και σε αυτόν της Θεσσαλονίκης, η Αριστερά ήταν παρούσα με δύο σχήματα. Αυτό της ευρύτερης «εκτός των τειχών» Αριστεράς και αυτό που έχει αναφορά στο ΚΚΕ.
Στην Αθήνα η υποψηφιότητα του Θ. Καμπαγιάννη δεν κατάφερε να κάνει την υπέρβαση, καταγραφόμενη ωστόσο σε υψηλά ποσοστά, όπως και το αντίστοιχο ψηφοδέλτιο συμβούλων. Για τον συγκεκριμένο χώρο το αποτέλεσμα συνιστά αναμφίβολα επιτυχία, καθώς κατοχυρώνει και επεκτείνει σε έναν βαθμό το εκλογικό άλμα που έκανε το 2021 παρά τα εσωτερικά προβλήματα που είχε στον δρόμο προς την κάλπη με αφορμή τη γνωστή υπόθεση της ΑΡΑΣ. Ο χώρος του ΚΚΕ καταγράφει μια σταθερότητα που θα έπρεπε μάλλον να εκληφθεί ως στασιμότητα.
Ο χώρος του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε αυτόνομη εκλογική παρέμβαση, όπως και το 2021, ενώ ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ διαχύθηκε σε ευρύτερα σχήματα. Η κατάσταση αυτή αντανακλά προφανώς την γενικότερη πολιτική κρίση αυτού του χώρου.
Όπως είναι γνωστό στους αναγνώστες αυτής της εφημερίδας, από μερίδα δικηγόρων της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς υπήρξε σε αυτές τις εκλογές (όπως και σε αυτές του 2021) μια πρωτοβουλία κριτικής στήριξης της υποψηφιότητας του Θανάση Καμπαγιάννη στην κάλπη του Προέδρου και της ευρύτερης Αριστεράς στο ψηφοδέλτιο των συμβούλων. Όσοι και όσες μετείχαμε σε αυτή, συλλογικά θα συναποφασίσουμε τα επόμενα βήματά μας.
Β.Π.
Φωτο: Δανάη Δαυλοπούλου / Eurokinissi
