Ένας αγώνας ξεκινά
Με τετράωρες στάσεις εργασίας απαντούν οι εργαζόμενοι της Χαλυβουργίας Ελλάδος στη Β’ ΒΙ.ΠΕ. Βόλου, στη μονομερή και καταχρηστική επιβολή του μέτρου της εκ περιτροπής εργασίας μέχρι τέλος Οκτώβρη. Ας σημειωθεί ότι δεν έγινε οικονομικός απολογισμός από την εταιρεία. Οι 315 συνολικά εργάτες δουλεύουν εκ περιτροπής δύο βάρδιες την εβδομάδα.
Με την απειλή των μειώσεων
Τα τελευταία δύο χρόνια, οι συμβάσεις των εργαζομένων ανανεώνονταν ανά τρίμηνο ή τετράμηνο, με ταυτόχρονη μείωση μισθού (αρχικά 18% και στη συνέχεια 12%), λόγω οικονομικής δυσχέρειας της εταιρείας. Αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι απειλούνται τόσο με την αβέβαιη διάρκεια του μέτρου, όσο και με μείωση μισθού που φτάνει το 48%.
Την αλληλέγγυα στήριξή τους προς τους εργαζόμενους δήλωσαν τόσο το ΕΚΒ και το ΠΑΜΕ, όσο και πολιτικές οργανώσεις με ανακοινώσεις και δέσμευση για θεσμική παρέμβαση από πλευράς βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ.
Παρ’ όλα αυτά προκαλεί απορία η στάση του Δ.Σ. του σωματείου των εργαζομένων, καθώς δεν έχει δείξει ως τώρα την πρόθεση να πιέσει την εργοδοσία για τα αντεργατικά μέτρα που επιβάλλει και, παράλληλα, οι εργαζόμενοι βρίσκονται μετέωροι μεταξύ της τρομοκρατίας της απολύσεως, των μειωμένων κατά πολύ αποδοχών λόγω της εκ περιτροπής εργασίας και της στασιμότητας από πλευράς σωματείου.
Στο παρελθόν, μέλη του Δ.Σ. του σωματείου είχαν προστρέξει να υπερασπιστούν την εργοδοσία σε δικαστική διαμάχη που είχε με την ΔΕΠΑ, καθώς, βάσει νόμου, η εταιρεία στο ποσό παραγωγής της ήταν στο όριο που απαιτούνταν ώστε να έχει σύμβαση με την ΔΕΠΑ, όμως είχε υπογραφεί σύμβαση με την Protergia τoυ Ομίλου Μυτιληναίος.
Απολύσεις στη βιομηχανία μετάλλου
Τα παράδειγμα της Χαλυβουργίας δεν είναι το μοναδικό στη τοπική βιομηχανία μετάλλου. Στη Ν. Λεβεντέρης οι 30 εργάτες δούλευαν εκ περιτροπής από το Μάιο του 2012 και δικαιώθηκε η δικαστική τους διαμάχη με την εταιρεία τον περασμένο Ιούλιο. Στον Κιολεϊδη οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι αποδοχών από τα δύο προηγούμενα χρόνια, όπως και μηνών του τρέχοντος έτους. Στη Σοβέλ υπήρξαν απολύσεις, ενώ σε διαθεσιμότητα βγήκαν 350 εργάτες «λόγω» capital controls. Κι αν ανατρέξουμε στο παρελθόν θα συναντήσουμε συνεχείς μειώσεις, απολύσεις, διαθεσιμότητες, συνολικότερα αντεργατικά μέτρα που συνέβαλλαν ώστε αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι σε καθεστώς τρομοκρατίας να αποδέχονται τα μέτρα, καθώς η πιθανότητα να κλείσει ένα εργοστάσιο και να μεταφερθεί Βαλκάνια λειτουργεί σαν πιστόλι στον κρόταφο.
Παράλληλα, η τοπική κοινωνία δεν δείχνει κάποια αντίδραση σε τέτοια ζητήματα. Περισσότερο δείχνει να έχει συνηθίσει την εργοδοτική αυθαιρεσία. Για παράδειγμα, ένας θάνατος εργάτη εν ώρα δουλειάς προκαλεί τη θλίψη, αλλά γρήγορα ξεχνιέται. Τα αντανακλαστικά της κοινωνίας φαίνεται πως έχουν αμβλυνθεί και σε αυτό ρόλο παίζει η κατά πλειοψηφία παραίτηση από οποιαδήποτε μορφή αγώνα διεκδίκησης των εργατικών δικαιωμάτων πριν καν ξεκινήσει. Αυτό πηγάζει κυρίως από παραδείγματα όπου αγώνες εργαζομένων προσκρούουν σε ένα καλά οργανωμένο σύστημα διαπλοκής και διαφθοράς, όπου έχουμε δει τη συνδικαλιστική γραφειοκρατεία να τα βρίσκει με την εργοδοσία σε βάρος των εργαζομένων, δικαστικές διαμάχες όπου η «δικαιοσύνη» επέλεξε το μέρος της εργοδοσίας, αγώνες που υποχώρησαν υπό την απειλή μαζικών απολύσεων, πολιτικές κυβερνήσεων που εφάρμοζαν αντεργατικά – αντιλαϊκά μέτρα.
Υπάρχουν όμως και αγώνες που κέρδισαν τη μάχη, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την απεργία διαρκείας των εργαζομένων της ΙΜΑΣ Α.Ε. ενάντια στην εκ περιτροπής εργασίας. Οι εργαζόμενοι κέρδισαν τη δίκη εναντίον της εταιρείας και δεν εφαρμόστηκε το μέτρο, ένα χρόνο πριν. Ή οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ που σύντομα βρήκαν στο πλευρό τους ένα δίκτυο αλληλέγγυων από πολίτες, εργαζόμενους ΕΡΤ, κοινωνικά ιατρεία, συλλογικότητες, κατοίκους από Σκουριές κ.α. κι έτσι δημιουργήθηκε το Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης.
Συνέχεια κινητοποιήσεων
Οι χαλυβουργοί Θεσσαλίας μέσα από την προγραμματισμένη Γενική Συνέλευσή τους θα πρέπει να ορίσουν τα επόμενα βήματα του αγώνα τους και να κοινοποιήσουν το ζήτημα στην τοπική κοινωνία, προσπερνώντας την τρομοκρατία της εργοδοσίας που συνδυάζεται με την παθητικότητα του Σωματείου και να καλέσουν τους υπόλοιπους εργασιακούς χώρους και τους πολίτες της Μαγνησίας σε συμπαράσταση και συστράτευση στον αγώνα τους.
Ηλέκτρα Προσήλια
