Ένας αρχηγός με πυγμή 

Η διαδρομή του Μπόμπι Μουρ στη παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία

7 Ιουνίου 1970. Ο αγώνας της Βραζιλίας με την Αγγλία, για το παγκόσμιο κύπελλο του Μεξικού έχει ολοκληρωθεί με νίκη 1-0 των Βραζιλιάνων. Ο βρετανός φωτογράφος Τζον Βάρλεϊ βγάζει μια φωτογραφία που στο πέρασμα των χρόνων θα γίνει σύμβολο στον αγώνα ενάντια στον ρατσισμό. Φωτογραφίζει τον Πελέ με τον Μπομπι Μουρ. Τότε στην εθνική Αγγλίας δεν αγωνιζόταν κανένας μαύρος ποδοσφαιριστής. Ήταν ακόμη ένα άβατο…
Τη Δευτέρα θα συμπληρωθούν 32 χρόνια από την ημέρα που ο λευκός της φωτογραφίας, ο Μπόμπι Μουρ, δεν βρίσκεται στη ζωή. Έμεινε στη σύγχρονη ποδοσφαιρική ιστορία κυρίως για την παρουσία του στην εθνική Αγγλίας και φυσικά στον τελικό του 1966 κόντρα στη Δυτική Γερμανία, στον οποίο αναδείχθηκε MVP. Με τη λήξη του αγώνα ανέβηκε τα σκαλάκια που οδηγούσαν στο βασιλικό θεωρείο του «Γουέμπλεϊ», για να παραλάβει το τρόπαιο από τη (νεαρή τότε) Ελισσάβετ Β’. Είναι ο μόνος που δεν πανηγυρίζει. Στέκεται σκεπτικός μπροστά στη βασίλισσα. Καθώς ετοιμάζεται για την καθιερωμένη χειραψία, πριν από την απονομή, συνειδητοποιεί πως είναι μέσα στη λάσπη και τον ιδρώτα. Μόλις που πρόλαβε, να σκουπίσει τα χέρια του πάνω στη φανέλα του.  
Ο προπονητής της Εθνικής Αγγλίας Σερ Αλφ Ράμσεϊ θα πει για τον Μπόμπι Μουρ: «Ήταν η ψυχή και η καρδιά αυτής της ομάδας. Ένας ψύχραιμος παίκτης, που υπολόγιζε τα πάντα. Θα μπορούσα να του εμπιστευτώ τη ζωή μου. Ήταν εξαιρετικός επαγγελματίας, ο καλύτερος που είχα δουλέψει ποτέ. Χωρίς εκείνον, δεν θα παίρναμε το τρόπαιο. Με τον Μουρ ήμασταν πολλά περισσότερα από μια ομάδα. Ήμασταν ένα απίστευτο έθνος, δεμένοι και μείναμε ενωμένοι μέσω της θέλησης μας να νικήσουμε για την Αγγλία».

Γιατί δεν έγινε σερ

Ο Μπόμπι Μουρ θα είχε τιμηθεί με τον τίτλο του σερ, εάν δεν είχε κατηγορηθεί, αδίκως, ότι είχε κλέψει ένα μπρασελέ από κοσμηματοπωλείο της Μπογκοτά. Λίγο πριν το παγκόσμιο κύπελλο του 1970 η Εθνική Αγγλίας πήγε τουρνουά προετοιμασίας στη Λατινική Αμερική. Κατά την παραμονή της αποστολής στην Κολομβία, μία πωλήτρια ισχυρίστηκε ότι ο Μουρ έκλεψε ένα βραχιόλι από κατάστημα του ξενοδοχείου, ο Μουρ συνελήφθη αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω έλλειψης αποδείξεων. Έτσι ταξίδεψε με την υπόλοιπη ομάδα της Αγγλίας για να συμμετάσχει στον φιλικό αγώνα απέναντι στον Ισημερινό, όπου συμμετείχε για 80η φορά με την Εθνική. Κατά την επιστροφή όμως στο Μεξικό, το αεροπλάνο σταμάτησε και πάλι στην Κολομβία όπου συνελήφθη και τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό. Τελικά, απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες και επέστρεψε στη συνέχεια στη Γκουανταλαχάρα όπου βρισκόταν ήδη η υπόλοιπη ομάδα. Μέχρι πρότινος, ήταν γενικά αποδεκτό ότι το γεγονός ήταν προμελετημένο προκειμένου είτε να εξασφαλιστούν χρήματα από το αγγλικό στρατόπεδο είτε να αποκλειστεί ο Μουρ από την Εθνική Αγγλίας. Δημοσιεύσεις αρχείων του υπουργείου Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου δείχνουν πως και κλοπή υπήρξε και ο ένοχος ήταν μάλλον κάποιος άλλος άγγλος ποδοσφαιριστής. Ο Μουρ αρνήθηκε να τον ονομάσει.

Ο Μουρ στον Ολυμπιακό

Το καλοκαίρι του 1972 ο Μπόμπι Μουρ αγωνίστηκε με τη φανέλα του Ολυμπιακού. Στις 12 Ιουνίου οι ερυθρόλευκοι έδωσαν φιλικό παιχνίδι με τη βραζιλιάνικη Κορίνθιανς στο παλιό «Καραϊσκάκης» και ο Μουρ, όχι μόνο φόρεσε τα χρώματα των Πειραιωτών αλλά ηγήθηκε στον αγωνιστικό χώρο φορώντας το περιβραχιόνιο. Ο άγγλος αμυντικός δεν δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του ματς, ενώ εκφράστηκε με θετικά σχόλια στις γηπεδικές συνθήκες και εξήρε τις ενθουσιώδεις εκδηλώσεις των φιλάθλων του πειραϊκού συλλόγου προς το πρόσωπό του. Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με  2-0 στο κατάμεστο στάδιο “Γ. Καραϊσκάκης”, αλλά ο αγώνας πέρασε σε δεύτερη μοίρα από τη στιγμή που ο Μουρ αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ολυμπιακού. Να σημειωθεί ότι ο Μπόμπι Μουρ σε δηλώσεις του στην εφημερίδα «Φως των Σπορ» είχε πει ότι μετά τη Γουέστ Χαμ θα υποστήριζε πλέον και τον Ολυμπιακό.  
Έξω από το νέο Γουέμπλεϊ, ένα μπρούτζινο άγαλμα θα θυμίζει για πάντα τον ηγέτη της πιο επιτυχημένης εθνικής ομάδας της Αγγλίας με το νούμερο 6 στη φανέλα. «Άψογος ποδοσφαιριστής, ποιοτικός αμυντικός, αθάνατος ήρωας του 1966, εθνικός θησαυρός, άρχοντας του γηπέδου, αρχηγός με πυγμή, σωστός κύριος», γράφει η πλακέτα με τ’ όνομά του. Θα τον θυμίζει, επίσης, το «Bobby Moore Fund»: ένα ερευνητικό κέντρο κατά του καρκίνου, που ίδρυσε η δεύτερη σύζυγός του, Στεφάνι.