Καταδικάστηκε, φυλακίστηκε, απελευθερώθηκε
Ο Νικολά Σαρκοζί, πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας, αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Σαντέν μετά την απόφαση του εφετείου του Παρισιού. Είχε καταδικαστεί στο τέλος Σεπτεμβρίου σε πέντε χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή του σε «εγκληματική οργάνωση». Δηλαδή είχε εμπλακεί στην υπόθεση της Λιβύης, τότε που το καθεστώς Καντάφι φέρεται να είχε χρηματοδοτήσει τον προεκλογικό του αγώνα, το 2007. Η καταδίκη του θεωρείται ιστορική επειδή για πρώτη φορά οδηγήθηκε στη φυλακή ένας αρχηγός ευρωπαϊκού κράτους.
Η αποφυλάκισή του, βέβαια, συνοδεύεται από όρους: δεν επιτρέπεται η έξοδός του από τη χώρα και δεν πρέπει να έρχεται σε επαφή με τον υπουργό Δικαιοσύνης, καθώς και με τους άλλους συγκατηγορούμενούς του, για να μην υπάρξει το ενδεχόμενο αλλοίωσης των καταθέσεών τους. Στην ουσία, όμως, η απόφαση φαίνεται πως επιβλήθηκε περισσότερο για να σκεπάσει την ενέργεια του υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος επισκέφτηκε τον Σαρκοζί στο κελί του, στις 29 Οκτωβρίου.
Εφιαλτική εμπειρία
Αμέσως μετά την αποφυλάκισή του, ο Σαρκοζί δήλωσε ότι η εμπειρία του στη φυλακή «ήταν εφιαλτική» και, συνέχισε, «δεν είχα ποτέ φανταστεί πως στα 70 μου θα γνώριζα τη φυλακή. Είναι σκληρή, πολύ σκληρή. Και ασφαλώς είναι σκληρή για όλους τους κρατούμενους. Και θέλω ακόμα να πω ότι είναι εξουθενωτική». Στη συνέχεια επέμεινε ότι «είμαι αθώος και ότι στο τέλος η αλήθεια θα θριαμβεύσει. Είναι ζήτημα χρόνου». Σύμφωνα με τη Figaro, ο Σαρκοζί πιστεύει ότι «η απόφαση είναι πολιτική» και πως πρόκειται για μια «νέα υπόθεση Ντρέιφους ή Μοντεχρίστο».
Τα σκυλιά γαυγίζουν
Η καταδίκη του πρώην προέδρου στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και ιδιαίτερα η απόφαση για την άμεση εκτέλεση της ποινής, προκάλεσαν τις έντονες αντιδράσεις κύκλων του Σαρκοζί, οι οποίοι επιτέθηκαν στους δικαστές, κατηγορώντας τους πως αποφάσισαν όχι με βάση στοιχεία, αλλά με πνεύμα μίσους και εκδίκησης. Αυτή η γραμμή υπεράσπισής του κυριάρχησε χωρίς καμία επιφύλαξη από τον δημοσιογραφικό όμιλο Bellorise, προσκείμενο στην Ακροδεξιά, που έχει στην κατοχή του την εφημερίδα Journal de Demanse, Euro1 και Cnews. Αλλά και άλλα μέσα, όπως η ιστορική Figaro, έγραψαν πως «η καταδίκη θεμελιώθηκε πάνω στην άμμο». Έγραψαν ακόμα πως οι δικαστές με την απόφασή τους «λύνουν τις πολιτικές και ιδεολογικές τους διαφορές με τον πρώην πρόεδρο».
Σκληρή απάντηση στις παραπάνω επικρίσεις δίνεται τόσο από τα συλλογικά όργανα των δικαστών, όσο και από τις δυνάμεις της αριστερής αντιπολίτευσης. «Αυτοί που κρίνουν τη δικαιοσύνη τόσο αυστηρά, είναι οι ίδιοι που προσάπτουν στην Αριστερά ότι σπέρνει το χάος. Επιτίθενται στους δικαστές και τη Δικαιοσύνη διότι δεν τους ικανοποιούν οι αποφάσεις. Τελικά είναι αυτοί που δημιουργούν το χάος», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΚΚΓ, Ιάν Μπροσάτ.
Πάντως, στο ίδιο μήκος κύματος με τα ΜΜΕ που στηρίζουν τον Σαρκοζί και με τα ίδια επιχειρήματα αντέδρασαν ακροκεντρώοι, μακρονιστές, Δεξιά και Ακροδεξιά. Σημειώνεται ότι ακριβώς γι’ αυτόν τον χώρο ο Σαρκοζί έδειχνε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ανέπτυσσε κάποια πολιτική δραστηριότητα. Στο πλαίσιο αυτό, λίγο πριν τη φυλάκισή του, συναντήθηκε κρυφά με τον πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος του συνέστησε να ασκήσει έφεση στην εκτέλεση της καταδικαστικής απόφασης. Ο Μακρόν είχε τον χρόνο, σε μια δύσκολη συγκυρία για την πολιτική ζωή της Γαλλίας, να δεχτεί τον «μέντορά» του, όπως έγραψε η Liberation. Επίσης, δεν πέρασε απαρατήρητη ούτε η καλοκαιρινή συνάντηση του Σαρκοζί με τον Τζορντάν Μπαρντελά, επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού της επίσης καταδικασμένης Λεπέν για κατάχρηση ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων. Στη συνάντηση εκείνη συζητήθηκε κυρίως το ζήτημα της σύγκλισης των δυνάμεων της Ακροδεξιάς και της Δεξιάς, δηλαδή του Ρεπουμπλικανικού κόμματος που ήδη αιμορραγεί προς την Άκρα Δεξιά. Είναι φανερή η προσπάθειά τους να σβήσουν τη διαχωριστική γραμμή, τη λεγόμενη υγειονομική ζώνη, ανάμεσα στο επίσης λεγόμενο δημοκρατικό τόξο και την Ακροδεξιά. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η συζήτηση περιστράφηκε «γύρω από το μέλλον της χώρας» και ο Νικολά Σαρκοζί παρότρυνε τον νεαρό ηγέτη να συμβάλει στην αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης, καθώς εκτιμά ότι είναι δύσκολη η επικράτηση του Εθνικού Συναγερμού στις προεδρικές εκλογές, ενώ αντίθετα είναι επιτεύξιμος ο στόχος της ανάληψης της πρωθυπουργίας.
Όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που η Γαλλία διέρχεται μια περίοδο οικονομικών δυσκολιών και πολιτικής αβεβαιότητας εξαιτίας της πολιτικής του Μακρόν. Είναι χαρακτηριστική η αδυναμία ψήφισης του προϋπολογισμού από την παρούσα σύνθεση της Βουλής, καθώς οι συμμαχίες που διαμορφώνονται δεν οδηγούν σε καμία πλειοψηφία.
Τέλος, τις τελευταίες μέρες παρατηρείται μια θετική κίνηση από τις δυνάμεις που συγκροτούν το Νέο Λαϊκό Μέτωπο για την επανεκκίνηση της πολιτικής τους δραστηριότητας και την ανάληψη νέων πρωτοβουλιών.
Φωτογραφία: Regan Dsouza / Pexels
