Η δημοκρατική αντίσταση συνεχίζεται. Μια εβδομάδα μετά την αντίδραση της Λεπέν για την ποινή που της επιβλήθηκε –στέρηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι– πάνω από 30 συνδικαλιστικές οργανώσεις, κινηματικές, κοινωνικές κλπ, καλούν σε κινητοποίηση – διαδήλωση στις 12 Απριλίου προκειμένου να υπερασπιστούν τη δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου και να αποδοκιμάσουν την Ακροδεξιά που με τις θεωρίες της για συνωμοσία των δικαστικών δηλητηριάζει την πολιτική ζωή της χώρας.
Η Λεπέν, την περασμένη Κυριακή, μετά την καταδίκη της, κάλεσε τον κόσμο που την ακολουθεί στο κέντρο του Παρισιού. Εκεί, κατήγγειλε τη δικαστική απόφαση που «ήταν πολιτική», όπως είπε, και είναι το αποτέλεσμα «μιας συνωμοσίας που την προκάλεσαν όσοι την φοβούνται». «Η υπόθεση είναι πολύ καθαρή και εμείς δεν θα επιτρέψουμε να κλέψουν την ψήφο των Γάλλων», είπε χαρακτηριστικά. Όμως με τη συγκέντρωση αυτή δεν πέτυχε τον στόχο της, καθώς δεν είχε τη μαζικότητα που περίμενε, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ. Το γεγονός αυτό δεν την αποθάρρυνε. Αντίθετα, συνέχισε να αναφέρεται στη δικαστική απόφαση με έντονα τοξικό λόγο. Έτσι, εγκατέλειψε την πολιτική της γραβάτας και της αποδαιμονοποίησης, γυρίζοντας πολλές σελίδες πίσω. Προσπάθησε, βέβαια, να μιλήσει για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η δημοκρατία λέγοντας ότι «δεν υπάρχουν πολιτικοί με ισχυρή βούληση να διεκδικήσουν την προεδρία. Η μόνη υποψηφιότητα που μπορεί να εκφράσει την αλλαγή στη χώρα διακινδυνεύει να μην μπορεί να εκπροσωπήσει τον λαό της».
Με …Ντρέιφους και Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ
Και, συνέχισε, «η Μαρίν και ο Εθνικός Συναγερμός εκφράζουν εκατομμύρια Γάλλους. Αυτή την πραγματικότητα δεν μπορούν να την αγνοήσουν». Και, για του λόγου το ασφαλές, αναφέρθηκε στην υπόθεση Ντρέιφους, τον ήρωα που ανέδειξε ο Εμίλ Ζολά με την επιστολή του «Κατηγορώ» στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, με την οποία απέδειξε τη δικαστική πλάνη σε βάρος του. Δεν έφτασε, όμως, αυτό το παράδειγμα. Τόλμησε να αναφερθεί και στον αμερικανό πάστορα Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και την παθητική πολιτική του, την οποία υποτίθεται ότι ακολουθεί και η ίδια. Είναι φανερή και ανήκουστη αυτή η αντίφασή της! Και όπως αναφέρει το περιοδικό Πολίτης, «η Λεπέν διαστρεβλώνει ένα ιστορικό πολιτικό γεγονός για να δικαιολογήσει την αντίδρασή της και να χαράξει την πολιτική της διάσωσης της υποψηφιότητά της». «Με την ομιλία της έχει γίνει πια φανερό ότι ο τραμπισμός έχει εισαχθεί για τα καλά στην πολιτική ζωή της Γαλλίας, αλλά και στη γειτονιά μας», «με τα ψεύδη που υποστηρίζονται με πάθος σαν αλήθειες» και ότι «η Λεπέν δεν είναι ένοχη αλλά θύμα», σύμφωνα με το περιοδικό Ρεγκάρντ.
Ένα τοξικός λόγος που υιοθετείται και από τη Δεξιά
Ο λόγος και τα επιχειρήματα αυτά υιοθετούνται από τις δυνάμεις της Δεξιάς και της συντηρητικής Δεξιάς, με προφανή σκοπό την κάλυψη του πολιτικού κενού που ενδεχομένως θα αφήσει η Λεπέν. Αυτές οι δυνάμεις δείχνουν ότι δεν τις ενδιαφέρει η αλήθεια. Η κατάσταση γίνεται πολύ σοβαρότερη σε μια εποχή με πολλές εντάσεις και αβεβαιότητες. Πίσω από αυτήν την τακτική κρύβεται η άρνηση των βασικών δικαιωμάτων των πολιτών όπως η ισονομία, αλλά και οι παράνομες πράξεις και επιθέσεις κατά των αδύναμων που πολλαπλασιάζονται τα τελευταία χρόνια και παραμένουν ατιμώρητες.
Η απάντηση των κοινωνικών οργανώσεων
«Εμείς, οι οργανώσεις που καλούμε στην κινητοποίηση παραμένουμε πιστοί στις αρχές της δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου και θεωρούμε πως είναι ανάγκη να παλέψουμε γι’ αυτές όσο υπάρχουν τα ρατσιστικά φαινόμενα μίσους, βίας και διακρίσεων». Σημειώνεται ότι πέρα από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων μεταξύ των οποίων οι δικαστικοί και οι δικηγόροι, στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν και πολλές κατά τόπους Λαϊκές Ενώσεις.
«Ειρήνη, ελευθερία, αλληλεγγύη»
Εκτιμάται ότι οι λαϊκές κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν με ένταση το επόμενο διάστημα με κορύφωση τον εορτασμό της εργατικής Πρωτομαγιάς, η οποία αναμένεται να έχει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα εξαιτίας της γεωπολιτικής αναταραχής, των εξυφαινόμενων σχεδίων εξοπλισμών και της περιβόητης «οικονομίας του πολέμου» που, όπως επισημαίνουν τα συνδικάτα, «πρόκειται στην ουσία για κήρυξη του πολέμου εναντίον των εργαζομένων, καθώς συνεπάγονται εκτεταμένη φτώχεια, ανεργία και υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους». Τα συνθήματα που θα κυριαρχήσουν είναι «Ειρήνη, ελευθερία, αλληλεγγύη» και «Αντίσταση στα σχέδια της διεθνούς Άκρας Δεξιάς».
