Συνέντευξη με την πρώην δήμαρχο του νησιού, Γκέλη Καλλινίκου.
Πώς φθάσαμε να καλούνται τα ΜΑΤ για δυο-τρεις ξύλινες καλύβες σε ερημικές παραλίες στο νησί της Γαύδου;
Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα έβλεπε ποτέ τα ΜΑΤ στο νησί, μέσα σε περιοχή Νatura, με ασπίδες και full face να βρίσκονται στις γαλήνιες αμμοθίνες, να ποδοπατούν τα νεαρά κεδράκια με τις αρβύλες τους, και να πετούν τα αναμμένα αποτσίγαρά τους στο δάσος που η αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης τάχα μου θέλει να προστατέψει. Φέρνοντας τόση βία και ασχήμια στον τόπο που για πάνω από τριάντα χρόνια προστατεύει μία ομάδα ανθρώπων που ζουν εκεί από επιλογή, συμβιώνουν απόλυτα με το δάσος, με τους κανόνες που το δάσος βάζει και όχι ο άνθρωπος, που καθημερινά μαζεύουν τα σκουπίδια που η θάλασσα φέρνει, που ενημερώνουν σε καθημερινή βάση τους επισκέπτες για τους κανόνες συμπεριφοράς σε περιοχές ιδιαίτερης ομορφιάς όπως η Γαύδος. Και όλα αυτά για κάποιες μη μόνιμες κατασκευές, απόλυτα εναρμονισμένες με το περιβάλλον, χωρίς τσιμέντο, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς την ασχήμια του αστικού περιβάλλοντος, που δημιουργήθηκαν με υλικά που βγάζει η θάλασσα, ώστε να έχουν μια στοιχειώδη προστασία οι άνθρωποι που επέλεξαν το δάσος για να έχουν μια ανταποδοτική διαβίωση.
Τι επιδιώκει η δήμαρχος εκδηλώνοντας μια συνεχή επιθετικότητα απέναντι στους κατασκηνωτές;
Είναι προφανές τα χρόνια της θητείας της δημοτικής αρχής, ότι «όραμα» της είναι η ερημοποίηση του νησιού. Κάθε χρόνο μας κρατάει και μία έκπληξη που φέρνει αντιδράσεις, και που σιγά σιγά διώχνει τον κόσμο από το νησί. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αναπτυξιακά σχέδια γύρω από το νησί μας, το ένα είναι οι εξορύξεις υδρογονανθράκων και οι παρουσιάσεις σχεδίων σε αναπτυξιακά συνέδρια, με την Γαύδο να έχει τον ρόλο της, ο οποίος ρόλος είναι εκ διαμέτρου αντίθετος με αυτό που είναι η Γαύδος σήμερα. Μιλάμε για επενδύσεις που θα καταστρέψουν την Γαύδο, αλλά και τα παράλια της νότιας Κρήτης. Επίσης φήμες λένε εδώ και λίγο καιρό ότι έχει πουληθεί τεράστια έκταση ακριβώς στην περιοχή που διαδραματίζονται όλα τα τραγικά γεγονότα αυτές τις μέρες. Τους φόβους μας έρχεται να επιβεβαιώσει το ΥΠΕΝ με το νομοσχέδιο για την δυνατότητα μεγάλων επενδύσεων σε περιοχές Νatura. Και φυσικά ένα βιώσιμο νησί δεν εξυπηρετεί τον στόχο.
Πώς διαμορφώθηκε σε αυτό το ήσυχο, γοητευτικό και φιλόξενο νησάκι, μια σταθερά πλέον αυταρχική εξουσία;
Είναι γνωστό από το 2019 η σταθερή ανοδική πορεία του εκλογικού καταλόγου. Μιλάμε για μια αύξηση σχεδόν 100%. Το παράδοξο όμως είναι ότι με αντίστοιχο ποσοστό μειώνονται οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού. Υπάρχουν καταγγελίες από ανθρώπους που μένουν πάνω από πέντε χρόνια στο νησί, στην εφορία δηλώνουν ότι διαμένουν σε σκηνή στη Γαύδο, αποδεικνύουν καθημερινά την παρουσία τους με το έργο τους και έχουν κάνει αίτηση μεταδημότευσης, και η δήμαρχος απορρίπτει τα αιτήματα τους με αιτιολογία κρίση δημάρχου. Με την ίδια αιτιολογία έχει δεχτεί αιτήματα ανθρώπων που ούτε ζουν στην Γαύδο, ούτε έχουν άλλους δεσμούς για να μπορέσουν να μεταδημοτεύσουν νόμιμα. Αντί για face control, στη Γαύδο μοιάζει να γίνεται vote control. Με νούμερα, λοιπόν, θα σας πω ότι το 2019 υπήρχαν στην Γαύδο 100 με 130 κατοίκους και ο εκλογικός κατάλογος είχε 150 εγγεγραμμένους. Σήμερα υπάρχουν 35 με 50 μόνιμου κατοίκους και ο εκλογικός κατάλογος έχει λίγο κάτω από 300 εγγεγραμμένους. Με νούμερα, λοιπόν, βλέπουμε την ερήμωση του νησιού. Και ως γνωστό τόπος χωρίς κατοίκους, γίνεται έρμαιο στα όποια συμφέροντα.
Φωτογραφία 1: Δανάη Δαυλοπούλου / Eurokinissi
Φωτογραφία 2: Από το Facebook της Γκέλης Καλλινίκου
