Ο συνταξιοδοτικός νόμος Κατρούγκαλου (4387/12-5-16) (κ. Κατρούγκαλου) όριζε ότι η προσωπική διαφορά μεταξύ παλαιών και νέων συντάξεων θα καλυφθεί με ετήσιες αυξήσεις στις μειωμένες, εκ του νέου τρόπου υπολογισμού, νέες συντάξεις ανάλογες με την αύξηση του Εθνικού Εισοδήματος. Οι παλαιές συντάξεις δεν θα έπαιρναν αύξηση σε αντίθεση με τις καινούριες. Έτσι, η διαφορά μεταξύ των παλαιών και νέων συντάξεων θα μηδενιζόταν χωρίς να μειωθούν οι παλιές συντάξεις.
Με το πολυνομοσχέδιο (Ιανουάριος 2018) και με την τέταρτη αξιολόγηση, και λόγω παλιότερης συμφωνίας που προέβλεπε να μην ξεπερνά το 16,2% του ΑΕΠ η χρηματοδότηση του προϋπολογισμού προς τα ασφαλιστικά ταμεία, η Ελλάδα εκβιάστηκε από τους δανειστές-«εταίρους» της, να μειώσει από 1/1/2019 τις παλαιές συντάξεις μέχρι και 18%.
Έτσι, οι δανειστές-«εταίροι» μας πέτυχαν δύο στόχους: α) μέσω της μείωσης της χρηματοδότησης των ασφαλιστικών ταμείων (ΕΦΚΑ) κατά 1,2 δισ. περίπου, να αυξήσουν τις εισπράξεις τους έναντι του δημοσίου χρέους και β) να επιβάλλουν εκλογή κυβέρνησης της αρεσκείας τους, επειδή ο επανυπολογισμός και η μείωση των παλαιών συντάξεων θα αγανακτήσει και εξουθενώσει οικονομικά εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες.
Οι συντάξεις δεν πρέπει να μειωθούν
Διότι το εξοικονομούμενο κατ΄ έτος ποσόν είναι σαφώς μικρότερο από 1,2 δισ., καθώς ο αριθμός των παλαιών συνταξιούχων που αποβιώνουν κάθε χρόνο είναι μεγάλος λόγω της προχωρημένης κατά κανόνα ηλικίας τους.
Διότι κάθε παλαιός συνταξιούχος συντηρεί με τη σύνταξή του και άλλα άτομα, άρα ο πληττόμενος πληθυσμός είναι πολύ μεγάλος.
Διότι, όσον αυξάνεται η απασχόληση θα εισπράττει περισσότερες και μεγαλύτερες εισφορές ο ΕΦΚΑ και το ποσοστό του προϋπολογισμού που ενισχύει τον ΕΦΚΑ θα μειώνεται.
Διότι, δεν υπηρετεί την αρχή της κοινωνικής δικαιοσύνης, καθώς δεν τέθηκε ένα πλαφόν απαλλαγής από την μείωση (δηλαδή της κατάργησης της προσωπικής διαφοράς) όσοι, για παράδειγμα, παίρνουν καθαρά στον τραπεζικό τους λογαριασμό 1.200 ευρώ, ποσόν που αντιστοιχεί σε ετήσιο εισόδημα 14.400 ευρώ και κάτω. Αν ετίθετο πλαφόν στο ακαθάριστο (μικτό) ποσόν, με τις τόσες μνημονιακές μειώσεις, κρατήσεις, φόρους, εισφορές υπέρ ΕΟΠΥΥ (πολλούς ενώ ήσαν ασφαλισμένοι σε ένα Ταμείο Υγείας καθ΄ όλο τον εργασιακό τους βίο τώρα ο ΕΦΚΑ υποχρεώνει πολλούς συνταξιούχους σε κρατήσεις υπέρ ΕΟΠΥΥ για δύο ασφαλιστικά ταμεία, π.χ. ΙΚΑ και ΟΑΕΕ, ενώ ήταν ασφαλισμένοι σε ένα ταμείο Υγείας! Έλεος κ. Πετρόπουλε και κ. Αχτσιόγλου) κ.λπ.,θα εξέπεφτε σε αγυρτεία.
Διότι, κάθε μείωση εισοδήματος της κατώτερης εισοδηματικής τάξης, λόγω της υψηλής της οριακής ροπής προς κατανάλωση, μειώνει άμεσα την κατανάλωση, στη συνέχεια τη ζήτηση και την παραγωγή και ξαναφέρνει ύφεση ή μείωση της ανάπτυξης. Ο οικονομολόγος, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, Κώστας Βεργόπουλος, είχε επισημάνει στις 9/7/17 στη «ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ»: «Οι περικοπές μισθών και συντάξεων έχουν υπερβεί κάθε όριο. Αυτονόητο επακόλουθο είναι η προϊούσα νέκρωση της εσωτερικής αγοράς, των επενδύσεων και της απασχόλησης».
Διότι, είναι μέτρο αντιφατικό και οξύμωρο να ενισχύεις με κοινωνικό μέρισμα την κατώτερη ομάδα της χαμηλότερης εισοδηματικής τάξης και αυτά τα χρήματα να τα παίρνεις από τη μεσαία ομάδα της χαμηλότερης εισοδηματικής τάξης! Είναι αυτό έστω σχετική αναδιανομή;
Διότι, η μεγαλύτερη αδικία είναι ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι θα υποστούν τις μεγαλύτερες μειώσεις 18%, δηλαδή εκείνοι που πλήρωσαν μόνοι τους τις ασφαλιστικές τους εισφορές χωρίς τη συμμετοχή εργοδότη.
Διότι, αντιβαίνει σε ό,τι πιστεύουμε, σε ό,τι εκπροσωπούμε, σε ό,τι ονειρευόμαστε. Αποτελεί Εφιάλτη (εκείνο των Θερμοπυλών) και σπρώχνει εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες προς την ακροδεξιά.
Τα αντίμετρα δεν επαρκούν
Τα αντίμετρα είναι μια θετική κατάκτηση, αλλά δεν αντιστοιχίζονται με τα υποκείμενα σε μείωση των συντάξεων πρόσωπα. Οι συνταξιούχοι θέλουν να αγοράσουν λάδι, ψωμί, φασόλια, μακαρόνια κ.λπ. Και τα αντίμετρα τούς δίνουν δωρεάν διαδρομές, δηλαδή 12 ευρώ το μήνα, ή κατάργηση συμμετοχής στα φάρμακα, δηλαδή εξοικονόμηση 15-20 ευρώ, όταν χάνουν 1.800 ευρώ ετησίως από τη μείωση των συντάξεων συν 600 ευρώ περίπου από τη μείωση του αφορολόγητου. Στο βαθμό που θα ανακτήσουμε (Αύγουστος 2018) τη δυνατότητα να καθορίζουμε εμείς το πως θα πετυχαίνουμε τους οικονομικούς στόχους και εφόσον μέτρα-αντίμετρα έχουν ουδέτερο δημοσιονομικό αποτέλεσμα, καταργήστε και μέτρα και αντίμετρα.
Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφων Αλεξιάδης, έχει δηλώσει (εφημερίδα DOCUMENTO) ότι υπάρχει καθυστέρηση στην εφαρμογή συστήματος ηλεκτρονικού ελέγχου στα καύσιμα (σε διυλιστήρια, δεξαμενόπλοια, φορτηγίδες, βυτιοφόρα, δεξαμενές κ.λπ.), από την οποία το Δημόσιο χάνει περίπου 1,3 δισ. και περισσότερα έσοδα ετησίως. Υπάρχουν, λοιπόν, υποκατάστατα και ισοδύναμα μέτρα.
Τίθεται, επομένως, το ερώτημα, αν θα καταφέρουν οι Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ, Λαγκάρντ και ό,τι αυτοί εκπροσωπούν να εκπαραθυρώνουν εκβιαστικά κυβερνήσεις, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πατρίδα μας και τον λαό, ή θα διαπραγματευθούμε και θα αποφεύγουμε την νέα μείωση των συντάξεων;
Θα τα καταφέρουν;
Χρήστος Ζαβός
πτυχιούχος Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών,
πρ��ην οικονομικός σύμβουλος Μ.μ.Ε
