Την Τετάρτη, ανήμερα πρωταπριλιάς –τι ειρωνεία– θα γίνει το κρίσιμο Δημοτικό Συμβούλιο του δήμου Θεσσαλονίκης,για να αποφασίσει αν θα γίνει το δημοψήφισμα για τη ΔΕΘ.
Υπήρξε μια αγωνιώδης προσπάθεια να πειστεί η πόλη πως «οι υπογραφές 23.214 πολιτών δεν υπάρχουν» ή «είναι ψεύτικες», όπως έγραφαν έγκριτοι δημοσιογράφοι της πόλης, ή –όπως είναι η καλύτερη εκδοχή– «ναι υπάρχουν, πράγματι τόσες χιλιάδες πολίτες συμφώνησαν στο αίτημα της Επιτροπής Δημοψηφίσματος, αλλά λυπούμαστε δεν είναι νομότυπες».
Συμπληρωματικά, υπήρξε και η προσπάθεια να μετατοπιστεί η συζήτηση στην αφερεγγυότητα μελών της αντιπολίτευσης που άλλαξαν γνώμη από το 2019, ενώ είναι απολύτως θεμιτές οι συνεχείς παλινδρομήσεις του δημάρχου, μέσα στα δύο χρόνια της θητείας, και η αλλαγή στάσης του Μητσοτάκη που υποσχέθηκε στην ομιλία στη ΔΕΘ, τον Σεπτέμβριο του 2025, πως θα βγει το real estate από το σχέδιο και θα μειωθεί η συνολική δόμηση.
Επιστρατεύτηκαν και άλλα μέσα, όπως το κόστος του δημοψηφίσματος, για να αγγίξουν την αγωνία των πολιτών που δεν ξέρουν πώς θα βγάλουν το μήνα. Τέλος, το βαρύ πυροβολικό: αφού ο πρωθυπουργός και ο δήμαρχος υπόσχονται 120 στρέμματα πάρκο δεν χρειάζεται το δημοψήφισμα, «ελάτε να τα βρούμε, βρε παιδιά».
Η προσπάθεια απονομιμοποίησης των 23 χιλιάδων υπογραφών έπεσε στο κενό. Όχι μόνο δεν έπεισε τους πολίτες, ακόμα κι αυτούς που δεν έχουν την ίδια άποψη, αλλά δημιούργησε και μια κακή εικόνα για τη διοίκηση στην κοινή γνώμη. Οι συζητήσεις για το ποιος, πότε, γιατί, είπε, ψήφισε ή πείστηκε για κάτι διαφορετικό στο μακρινό παρελθόν, λίγη σημασία έχει για το τι πρέπει να γίνει σήμερα, για μια πόλη που πνίγεται στο τσιμέντο. «Το θέμα είναι τώρα τι λες», όπως είπε κι ο ποιητής.
Η απάντηση πως δεν μπορούμε να αρνούμαστε την έκφραση της λαϊκής βούλησης για λόγους οικονομικούς, γιατί τότε θα’ πρεπε να καταργήσουμε και τις εκλογές, βουλευτικές, δημοτικές και άλλες είναι αποστομωτική. Εκτός αυτού, το κόστος των ασθενειών και των θανάτων που οφείλονται στην τσιμεντοποίηση της πόλης, στην έλλειψη πρασίνου, στα αιωρούμενα σωματίδια, υπερβαίνει το κόστος ενός δημοψηφίσματος. Όσο για την πρόταση δημάρχου και πρωθυπουργού, που θα μπορούσε να είναι μια βάση συζήτησης πριν ένα χρόνο, όταν ζητούσαμε το δημοτικό συμβούλιο να πάρει απόφαση για το δημοψήφισμα, σήμερα φαντάζει απλώς μια επικοινωνιακή τακτική.
Αλλά δεν είναι αυτό το χειρότερο. Η υπόσχεση Μητσοτάκη για μεγάλο πάρκο και μόνο 30 στρέμματα συνεδριακό και εκθεσιακό κέντρο, πριν εφτά μήνες, ήταν μια αόριστη υπόσχεση που δεν συνοδεύτηκε από κάποιον νόμο, σχέδιο ή/και υπουργική απόφαση που να την κατοχυρώνει.
Αντί γι’ αυτό κρυφά, σε ένα άσχετο νομοσχέδιο, μπήκαν οι πολεοδομικές διατάξεις για τη ΔΕΘ που αύξησαν σε 41.500 τ.μ. την κάλυψη των δύο προτεινόμενων εκθεσιακών κέντρων, πρόσθεσαν και το Βελλίδειο, ενώ –το σημαντικότερο– το αρχικό χωρικό σχέδιο μένει αναλλοίωτο, με τους ίδιους μεγάλους συντελεστές δόμησης. Ο υπόλοιπος χώρος αναφέρεται ως αδόμητος και πουθενά δεν υπάρχει η λέξη «πράσινο». Όσο για εκείνο το κομμάτι αδόμητου χώρου, έστω και μικρό, που θα παραμείνει και που θα μπορούσε να φυτευτεί, έστω με λίγα λουλουδάκια, δεν θα είναι ανοιχτό και προσβάσιμο στους δημότες, μια και θα το χρειάζεται η ΔΕΘ για τις εκθέσεις, τα συνέδρια και άλλες δραστηριότητες.
Με απλά λόγια, θα τα γκρεμίσουν όλα εκτός από τα λίγα που υποσχέθηκαν (Momus, Παλαί ντε σπόρ και Βελλίδειο), θα χτιστούν και τα κτίρια με 41.500 τ.μ., θα υπάρχει προφανώς και ένας περιβάλλων χώρος απαραίτητος για τις λειτουργίες εκθέσεων και συνεδρίων. Θα φυτευτούν κάποια δέντρα, και πότε-πότε θα μπορούν να κάνουν έναν περίπατο οι Θεσσαλονικείς.
Και έχοντας το διάταγμα για το χωρικό σχέδιο, με τους μεγάλους συντελεστές δόμησης να υπάρχει χωρίς να φαίνεται, μετά από μερικά χρόνια, σε μια κατάλληλη συγκυρία, οικονομική και πολιτική, θα μπορούν να γίνουν οι όποιες παρεμβάσεις που οι επιχειρηματικοί κύκλοι θα θεωρούν τότε κερδοφόρες.
Λοιπόν, την Τετάρτη 1 Απρίλη, όλοι και όλες θα πάρουμε τις ευθύνες μας. Για τον σεβασμό της λαϊκής βούλησης που εκφράστηκε με 23 χιλιάδες υπογραφές. Ένας πολύ μεγάλος αριθμός, για το μέγεθος του δήμου Θεσσαλονίκης, αν σκεφτείς πως στις δημοτικές εκλογές του 2023 η παράταξη του δημάρχου πήρε 25 χιλ. ψήφους, ενώ το σύνολο των ψηφισάντων ήταν 100 χιλιάδες δημότες.
Ζητάμε:
-Να γίνει το δημοψήφισμα, όπως ζητούν οι δημότες, όπως επιτάσσει η δημοκρατία.
-Να μιλήσουμε καθαρά για το τι σημαίνει Μητροπολιτικό Πάρκο, και να το απαιτήσουμε, ζητώντας από την κυβέρνηση, να αφήσει τα τεχνάσματα και την προσπάθεια παραπλάνησης με τα λόγια, όταν στην πράξη τα αφήνει όλα ίδια.
-Να σεβαστεί ο δήμαρχος και η διοίκηση του δήμου, τη θέληση της πόλης. Να οργανώσει το δημοψήφισμα. Και να υπερασπίσει τη θέληση των δημοτών απέναντι στα κυβερνητικά και επιχειρηματικά σχέδια.
Για να αναπνεύσει η πόλη, για να τιμηθεί η εκφρασμένη θέληση του λαού της Θεσσαλονίκης.
