Αύξηση μισθών και συντάξεων
H ταχύτητα με την οποία κινήθηκε η συγκυβέρνηση Σοσιαλιστών και Ποδέμος στην Ισπανία για σκοπούς που εξυπηρετούν το συμφέρον της κοινωνικής πλειοψηφίας στις πρώτες ημέρες της θητείας της σκορπά αισιοδοξία ότι η πορεία της θα δικαιώσει τις δικαιολογημένα αυξημένες λαϊκές προσδοκίες. Με το που έπιασε δουλειά, η κυβέρνηση Σάντσεθ έβαλε συγκεκριμένους στόχους και τους πέτυχε με αυτοπεποίθηση και άνεση παρά το γεγονός ότι με το καλημέρα έκανε την εμφάνισή της και η αντίδραση.
Αύξηση κατώτατου μισθού
Μόλις την Τετάρτη οι κοινωνικοί εταίροι συμφώνησαν για την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 950 ευρώ και η υπουργός Eργασίας δεν έχασε την ευκαιρία να νομοθετήσει αμέσως. Η Γιολάντα Ντίαθ είχε, όπως αποδείχθηκε και στη συνέχεια, έτοιμο το νομοθέτημα για να μην χαθεί πολύτιμος χρόνος. Και έτσι, μόλις εργοδότες και εργαζόμενοι τα βρήκαν (με βαριά καρδιά οι πρώτοι καθώς όπως τόνισε ο εκπρόσωπός τους Aντόνιο Γκαραμέντι έδωσαν τη συγκατάθεσή τους με τη λογική του μικρότερου κακού) η γραφειοκρατική δουλειά έγινε γρήγορα.
Ειρήσθω εν παρόδω, η Ντίαθ ανήκει στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ισπανίας και την Ενωμένη Αριστερά και εκλέχθηκε με το ψηφοδέλτιο της Αριστεράς της Γαλικίας Galicia en Comu. Η επιλογή της πιστώνεται προσωπικά στον Σάντσεθ, ο οποίος την επέβαλε ως όρο στους Ποδέμος.
Από την αύξηση του κατώτατου μισθού ωφελούνται περίπου 2.000.000 εργαζόμενοι στην ισπανική επικράτεια που θα δουν άμεσα τις αποδοχές τους να αυξάνονται κατά 5,5% και από τα 900 ευρώ να πηγαίνουν στα 950. Ρητός στόχος της νέας κυβέρνησης, όπως εκφράστηκε και στις προγραμματικές της δηλώσεις, είναι στο τέλος της τετραετίας ο βασικός μισθός να ανέρχεται στο ύψος των 1.200 ευρώ, κάτι που οι εργοδότες, προς το παρόν, δεν θέλουν ούτε καν να συζητήσουν.
Διαπραγματεύσεις από τον Δεκέμβριο
Ανθρωπος-κλειδί στις διαπραγματεύσεις για την αύξηση ήταν, σύμφωνα με πληροφορίες, ο επικεφαλής των Ποδέμος και β’ αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Πάμπλο Ιγκλέσιας, ο οποίος δούλευε την υπόθεση από το παρασκήνιο ήδη από τον Δεκέμβριο επιχειρώντας, με επιτυχία όπως αποδείχθηκε, να βρει κοινό τόπο με όλους. Πολιτικός στόχος της κυβέρνησης ήταν το μέτρο να προκύψει μέσα από διάλογο των κοινωνικών εταίρων και όχι με κυβερνητική απόφαση για να μην υπάρξουν κριτικές περί μονομερών αποφάσεων από την κυβερνητική πλειοψηφία. Κατά αυτόν τον τρόπο, Σάντσεθ και Ιγκλέσιας ενίσχυσαν το πολιτικό τους κεφάλαιο δείχνοντας παράλληλα ότι γνωρίζουν να συνδιαλέγονται και να βρίσκουν χρυσές τομές, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιούν τη δύναμη που τους δίνει η εξουσία τους.
Αυξήσεις στις συντάξεις
Επίσης, κατά τις πρώτες ημέρες της νέας διακυβέρνησης, ο Σάντσεθ φρόντισε να αυξήσει τους μισθούς και των δημοσίων υπαλλήλων κατά 2,3% όπως είχε δεσμευτεί πριν καν σχηματιστεί η κυβέρνηση Σοσιαλιαστών-Ποδέμος, ενώ μετά το πρώτο υπουργικό συμβούλιο, ο ισπανός πρωθυπουργός ανακοίνωσε επίσημα αυξήσεις και στις συντάξεις δείχνοντας στην πράξη ότι προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης είναι η οικονομική στήριξη των αδυνάτων και της μεσαίας τάξης έτσι ώστε να ενισχυθεί η αγοραστική δύναμη της συντριπτικής πλειονότητας του πληθυσμού. Αυτή, με τη σειρά της, θα φέρει αύξηση της κατανάλωσης, νέες επενδύσεις και το άνοιγμα ενός νέου, ενάρετου οικονομικού κύκλου μετά από χρόνια στασιμότητας (ή και ύφεσης).
Λύθηκε και ο γόρδιος δεσμός του Γκουαϊδό
Την εβδομάδα που πέρασε το νέο κυβερνητικό σχήμα κλήθηκε να χειριστεί και ένα…ιδιαίτερο θέμα εξωτερικής πολιτικής. Ο αυτοανακηρυχθείς ως μεταβατικός πρόεδρος της Βενεζουέλας Χουάν Γκουαϊδό βρέθηκε στην Ισπανία και αυτομάτως τέθηκε το ζήτημα του ποιος θα τον συναντήσει. Είναι γνωστό ότι ο Ιγκλέσιας και οι Ποδέμος βρίσκονται πιο κοντά στο νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο Νίκολας Μαδούρο, ωστόσο η Ισπανία είναι μία από τις χώρες που έχει αναγνωρίσει επίσημα την εξουσία του Γκουαϊδό με απόφαση Σάντσεθ τον προηγούμενο Φεβρουάριο.
Στην Ισπανία, τα σενάρια έδωσαν και πήραν. Ειδικά ο αντικυβερνητικός τύπος οργίασε δημοσιεύοντας σε διάφορες παραλλαγές την πληροφορία ότι ο Ιγκλέσιας πίεσε τον Σάντσεθ να μην συναντήσει τον επικεφαλής της βενεζουελάνικης αντιπολίτευσης. Ο ηγέτης των Ποδέμος διέψευσε αυτά τα σενάρια χειριζόμενος το θέμα με πολιτική ωριμότητα. Χαρακτηριστικά τόνισε ότι η κυβέρνηση είναι αυτή που θα αποφασίσει ποιος θα συναντηθεί με τον Γκουαϊδό και η απόφαση είναι η συνάντηση να γίνει με την υπουργό Εξωτερικών, Αράντσα Γκονθάλεθ.
Δεν υπάρχει, βέβαια, καμία αμφιβολία ότι πολύ σύντομα η ισπανική κυβέρνηση θα κληθεί να πάρει αποφάσεις για υποθέσεις που «καίνε». Προφανώς η κυριότερη εξ αυτών είναι το καταλανικό ζήτημα το οποίο έχει αμέτρητες παραμέτρους και το οποίο σε περίπτωση αποτυχίας μπορεί να εξελιχθεί σε διαλυτικό παράγοντα. Δεν πρέπει, άλλωστε, να ξεχνάμε ότι η συγκυβέρνηση Σάντσεθ-Ιγκλέσιας σχηματίστηκε και πήρε ψήφο εμπιστοσύνης υπό την ανοχή συγκεκριμένων καταλανικών πολιτικών σχηματισμών στους οποίους δόθηκε η υπόσχεση για διαφορετική προσέγγιση του Καταλανικού.
Όπως γίνεται αντιληπτό, χρειάζονται κινήσεις χειρουργικής ακρίβειας. Οι αυτονομιστές Καταλανοί ηγέτες παραμένουν στη φυλακή, ενώ η καταλανική κοινωνία παρουσιάζεται βαθιά διχασμένη. Ο πρώην ηγέτης Χενεραλιτάτ, Κάρλες Πουτζδεμόν βρίσκεται αυτοεξόριστος εκτός Ισπανίας καθώς εντός της ισπανικής επικράτειας διώκεται. Όλα αυτά τα δεδομένα συνθέτουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ και ταυτόχρονα αποτελούν μία τεράστια πολιτική πρόκληση τόσο για τον Πέδρο Σάντσεθ όσο και τον Πάμπλο Ιγκλέσιας.
Μέσα σε όλα, τέλος, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή επέβαλλε πρόστιμο 500 ευρώ στον ισπανό πρωθυπουργό για παραβίαση της νομοθεσίας περί εκλογών. Παραμονές της τελευταίας εκλογικής αναμέτρησης, ο Σάντσεθ έδωσε τηλεοπτική συνέντευξη στο πρωθυπουργικό μέγαρο της Μονκλόα, κάτι που ρητά απαγορεύεται από το νόμο. Έτσι ο ηγέτης των Σοσιαλιστών θα περάσει από το ταμείο για να πράξει τα δέοντα σε μία κίνηση που είναι πάντως περισσότερο συμβολική παρά ουσιαστική.
Νίκος Γιαννόπουλος
