Του Αργύρη Παναγόπουλου
«Ή εγώ ή το χάος» εκβιάζει ο Πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι τη δημοκρατική κοινή γνώμη για να αποσπάσει την ψήφο της σε ένα δημοψήφισμα για την ακύρωση της εκλεγμένης από το λαό γερουσίας τον Οκτώβριο του 2016. Την ίδια στιγμή στο προσκήνιο εμφανίζεται ξανά το κουρασμένο Κίνημα Πέντε Αστέρων (Κ5Α) του Γκρίλο και η αντιδραστική, ρατσιστική, και πλέον φασιστοειδής, Λέγκα του Βορρά του Σαλβίνι, που δίνει τη μάχη της για να απορροφήσει τους ψηφοφόρους της Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι και να μεταφέρει προς την ακροδεξιά τον άξονα της ιταλικής κεντροδεξιάς. Η απουσία της αριστεράς από τη πολιτική ζωή κινδυνεύει να γίνει «συστημική» μετά την πρόσφατη αποτυχία δημιουργίας ενός ενωτικού κόμματος επιτρέποντας στον Γκρίλο και το ανερχόμενο στέλεχος και ηγέτη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κ5Α ντι Μάιο να λεηλατούν το παλιό εκλογικό σώμα της αριστεράς.
«Εάν χάσω το δημοψήφισμα για τη συνταγματική μεταρρύθμιση θα θεωρήσω αποτυχημένη τη πολιτική εμπειρία μου… Το 2015 πήγε καλύτερα από το 2014», ισχυρίζεται ψευδώς ο Ρέντσι που προσπαθεί να μετατρέψει μια από τις ��ιο δημοκρατικές χώρες στο κόσμο σε ένα δεσποτικό κράτος, υποβαθμίζοντας το κοινοβούλιο σε ένα είδος συμβουλευτικού οργάνου της κυβέρνησης εάν όχι του πρωθυπουργού.
Πτώση παραγωγικής ικανότητας
Η κρίση έχει γονατίσει την Ιταλία και επιταχύνει την αποβιομηχάνισή της, αφού από την αρχή της κρίσης έχει χάσει τουλάχιστον το 25% της παραγωγικής της ικανότητας, ενώ μεγάλο τμήμα της παραγωγής της σε τεχνολογίες αιχμής, και όχι μόνο, έχει περάσει σε γερμανικά και δευτερευόντως σε ασιατικά και αραβικά χέρια. Ίσως σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναζητήσουμε την ευθυγράμμιση της Ιταλίας με το γερμανικό σχέδιο για την Ευρώπη, από τη στιγμή που η Ιταλία, όπως η Πολωνία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, αλλά και η Ολλανδία ή η Δανία έχουν μετατραπεί σε δορυφόρους της γερμανικής βιομηχανίας προσφέροντας συμπληρωματικά προϊόντα σε χαμηλές τιμές εξαιτίας του εσωτερικού dumping στην Ευρωπαϊκή Ένωση και της εθνικής υποτίμησης της εργασίας και άλλων παραμέτρων.
Ο Ρέντσι, μέχρι σήμερα, μπορεί να καταναλώνει για εσωτερική χρήση δηλώσεις εναντίον της Γερμανίας, αλλά του είναι πολύ δύσκολο να περάσει το Ρουβίκωνα όταν ακόμη και η μεγάλη τσιμεντοβιομηχανία της Italcementi, που ελέγχει μεταξύ άλλων στην Ελλάδα τα «Τσιμέντα Χάλυψ», μιλάει πλέον τα γερμανικά της Heidelberg.
Στο ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο ο Ρέντσι συνεχίζει ανενόχλητος την όποια πολιτική του, εξαιτίας της αδυναμίας παρέμβασης του λαϊκισμού του Κ5Α και της Λέγκας και της ουσιαστικής ανυπαρξίας της αριστεράς, με μικρή εξαίρεση την «Άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα». Στο κοινωνικό επίπεδο εμφανίζει ως συναίνεση την απομάκρυνση του 50% των ψηφοφόρων από τις εκλογικές διαδικασίες και συνεχίζει τον αμείλικτο πόλεμό του εναντίον των συνδικάτων και κάθε μορφής κοινωνικής οργάνωσης των ενδιάμεσων δομών της κοινωνίας, ενώ την ίδια στιγμή στο πολιτικό επίπεδο φοβάται ένα πραγματικό τσουνάμι λαϊκών δημοψηφισμάτων, όπως αυτό εναντίον της αντιμεταρρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, του ληστρικού εκλογικού νόμου, εναντίον των γεωτρήσεων αναζήτησης υδρογονανθράκων, του δημοσιονομικού και φορολογικού συμφώνου, εναντίον της διάλυσης της Παιδείας, κ.ά. Στο πολιτικό επίπεδο, επίσης, χάρις σε ένα ληστρικό εκλογικό νόμο φαίνεται να στοιχηματίζει στη πολιτική των «δυο άκρων» και στη μεγάλη αποχή, καταγγέλλοντας το λαϊκισμό της Λέγκας και του Γκρίλο για να επιβάλλει το δικό του νεοφιλελεύθερο και αντιδημοκρατικό λαϊκισμό με το μανδύα του νεωτερισμού.
Οι δυνάμεις της αδράνειας
Ο Ρέντσι και η κυβέρνησή του βρίσκονται ακόμη στην εξουσία χάρις στη δύναμη της αδρανείας από τη κατάρρευση της αριστεράς και των συνδικάτων, που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της εποχής μας, και την εσκεμμένη ανικανότητα του Κ5Α να αποτελέσει άξονα αλλαγών. Τις τελευταίες ημέρες ο Μπερλουσκόνι προσπαθεί να επιστρέψει στο πολιτικό σκηνικό και να ενώσει τις κεντροδεξιές δυνάμεις με άξονα τη Φόρτσα Ιτάλια και να περιορίσει τη μεγάλη άνοδο της Λέγκας του Βορρά, που εκμεταλλευόμενη το μεταναστευτικό και τη σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόζει ο Ρέντσι συναγωνίζεται, από ακροδεξιές θέσεις, τον λαϊκισμό του Γκρίλο.
Το νέο σκάνδαλο της τραπεζικής απάτης εναντίον των αποταμιευτών, με τη «δάσωση» τεσσάρων περιφερειακών τραπεζών Banca Etruria, Banca delle Marche, CariFerrara και CariChieti, οι αυτοκτονίες και διαμαρτυρίες που ακολούθησαν φαίνεται ότι οδηγούν στην απώλεια άλλων 500 χιλιάδων ψήφων για το Ρέντσι και το κόμμα του, που θα πρέπει να προστεθούν στα 3 με 4 εκατομμύρια ψήφους που έχε χάσει από το 2013 έως σήμερα. Η αποσύνθεση της εκλογικής βάσης του Δημοκρατικού Κόμματος βαδίζει παράλληλα με την απομάκρυνση των ψηφοφόρων από το Κ5Α και δευτερευόντως την αριστερά, η ανικανότητα της οποίας λειτουργεί ως δεξαμενή ψηφοφόρων του Γκρίλο.
Νέος αστέρας ο Ντι Μάιο του Κ5Α
Η τελευταία δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στις 3 Δεκεμβρίου, από την εταιρεία του Πιέπολι, έδειξε ότι η δημοτικότητα του ντι Μάιο του Κ5Α ξεπέρασε αυτή του Ρέντσι και του Γκρίλο, με το Ντι Μάιο να αποσπά το 40% της προτίμησης, το Ρέντσι το 39%, το Σαλβίνι το 25%, το Γκρίλο το 24% και το Μπερλουσκόνι στο 16%. Το 61% απάντησε ότι διαθέτει «ελάχιστη ή καθόλου» εμπιστοσύνη στη κυβέρνηση Ρέντσι και το 37% «πολύ ή αρκετή». Σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση το Δημοκρατικό Κόμμα έρχεται ακόμη πρώτο με 32%, το Κ5Α ακολουθεί με 28,5%, με άνοδο 9% το τελευταίο 12μηνο, η Λέγκα του Βορρά ακολουθεί με 15% και η Φόρτσα Ιτάλια με 10%.
Η δημοσκόπηση της Euromedia Research που δημοσιεύτηκε στις 23 Δεκεμβρίου φέρνει ένα -πολύ πιθανό λόγω εκλογικού συστήματος- ενωτικό ψηφοδέλτιο της κεντροδεξιάς ως πρώτο κόμμα με 32,9%, όπου εάν προστεθούν και τα μετριοπαθή δεξιά η NCD και UDC φθάνει στο 34%, το Δημοκρατικό Κόμμα στο 30,2%, το Κ5Α στο 27,5%, τη Λέγκα του Βορρά στο 16,1%, τη Φόρτσα Ιτάλια στο 11,9%, τους ακροδεξιούς Φρατέλι ντ’ Ιτάλια στο 5%. Στην καλύτερη των περιπτώσεων η Αριστερά Οικολογία Ελευθερία – Ιταλική Αριστερά φθάνει μετά βίας στο 4%, δημιουργώντας μεγάλα ερωτηματικά και για την απόφασή της να προχωρήσει στη μετάλλαξή της σε ένα νέο κόμμα εγκαταλείποντας τις άλλες ενωτικές προσπάθειες. Συνήθως, οι εταιρείες δημοσκοπήσεων δεν μετρούν τη πρόθεση ψήφου για άλλα αριστερά κόμματα ή ομάδες.
Αυξάνεται δραματικά η αποχή
Εκτός από τη τέχνη των δημοσκοπήσεων υπάρχει και η σκληρή και ωμή πραγματικότητα των εκλογικών αποτελεσμάτων.
Ανάμεσα στις μερικές περιφερειακές εκλογές του 2015, τις ευρωεκλογές του 2014 και τις βουλευτικές εκλογές του 2013 το Δημοκρατικό Κόμμα και το Κίνημα Πέντε Αστέρων (Κ5Α) του Γκρίλο έχασαν το καθένα από 2 εκατομμύρια ψήφους! Σε αυτές τις απώλειες θα πρέπει να προστεθεί η κατάρρευση του Δημοκρατικού Κόμματος στη περιφέρεια της «κόκκινης» Μπολόνια κατά 700 χιλιάδες ψήφους και του Κ5Α κατά 300 χιλιάδες ψήφους το φθινόπωρο του 2014.
Στις εκλογές του 2015, σε επτά περιφέρειες, το Δημοκρατικό Κόμμα έχασε το 50% των ψήφων του, με άξονα τη βουτιά στη περιφέρεια της Γένοβα και της Βενετίας που έφθασε στα δύο τρίτα των ψηφοφόρων του. Έχασε 2,14 εκατομμύρια ψήφους.
Το Κ5Α έχασε το 60% των ψήφων του σε σχέση με τις εκρηκτική άνοδο των ψηφοφόρων του στις βουλευτικές του 2013 και το 40% σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2014. Συνολικά το Κ5Α στις επτά και μόνο περιφέρειες έχασε 1,96 εκατομμύρια ψήφους από τις βουλευτικές του 2013.
Η Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι ακολουθεί τη βουτιά του ΔΚ και του Κ5Α χάνοντας το 46,9% των ψήφων της σε σχέση με το 2014 και τα 67% σε σχέση με το 2013, χάνοντας 1,93 εκατομμύρια ψήφους σε επτά περιφέρειες.
Επικίνδυνη άνοδος της Λέγκα
Η Λέγκα του Βορρά κατάφερε να υπερδιπλασιάσει τις ψήφους της σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2013, με άνοδο 109,4% και κατά 50% σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2014, χάρις στην απορρόφηση μεγάλου τμήματος του εκλογικού σώματος του Μπερλουσκόνι. Η ρατσιστική, αντιδραστική και φασιστοειδής πλέον Λέγκα κατάφερε να αυξήσει κατά 400 χιλιάδες τον αριθμό των ψηφοφόρων της στις επτά περιφέρειες που ψήφισαν το 2015, αφού κατάφερε να διεισδύσει και στις «κόκκινες» περιφέρειες της Φλωρεντίας και της Περούτζια. Η Λέγκα του Βορρά αντιπροσωπεύει πλέον το 67,5% των δυνάμεων της κεντροδεξιάς, σε σχέση με το 36,7% του 2014.
